Bir oyun olarak başladı. Adaline Volkova, acımasızlığı ve soğukkanlılığıyla tanınan bir kadındır. İnsanlara güvenmez, kimseye ikinci bir şans vermez ve karşısındaki herkesi yalnızca amacına ulaşmak için kullanacağı birer piyon olarak görür. Onu bu hâle getiren geçmişi, kimsenin bilmediği sırlarla doludur. Adaline, hayatta kalmayı öğrenmiş ve artık duygularının kararlarını etkilemesine izin vermeyen biridir. Karşısına çıkan hedef ise güçlü ve dokunulmaz görünen Velkan ailesidir. Fakat onlara ulaşmanın tek yolu, ailenin varisi Arsen Velkan'a yaklaşmaktır. Adaline için bu sadece kusursuz hazırlanmış bir oyundur. Yaklaşmak, güven kazanmak ve doğru zamanı beklemek... Ancak Arsen Velkan, onun hesaplayamadığı tek şey olacaktır. Güç savaşları, saklanan gerçekler, ihanetler ve geçmişin karanlık izleri arasında Adaline, başladığı bu oyunun sandığından çok daha büyük olduğunu fark edecektir. Çünkü bu dünyada herkesin sakladığı bir sır, ödemeye hazır olmadığı bir bedel vardır. Ve bazen en tehlikeli insan, kaybedecek hiçbir şeyi kalmayandır.

Aşk mı kazanacak, yoksa görev mi? Merve, sıradan bir lisede fizik öğretmeni gibi görünse de, gerçekte gizli görevde olan bir FBI ajanıdır. Son görevi ise hayatının en tehlikeli görevidir: Kimliğini gizleyen başka bir ajanı bulmak... ve onu öldürmek. Hedefi, aynı okulda matematik öğretmeni olarak çalışan Burak'tır. Ancak ikisinin de sakladığı sırlar vardır. Her bakış, her karşılaşma ve her adım onları gerçeğe biraz daha yaklaştırırken, görev ile duygular arasındaki çizgi giderek silinir. Bir taraf görevini tamamlamak zorunda. Diğer taraf ise hayatta kalmak. Peki ya düşman sandığın kişi, kalbinin sahibi olursa?

Odaya girdiğimde karşılaştığım manzara elimdeki bardağın yere düşüp paramparça olmasına sebep olmuştu. Kırmızı gözler sadece havlu ile sarılı bedenimi izlerken korkudan sıcak çayın ayağımı yakmasina bile tepki verememiştim. Ağzımdan sadece iki kelime çıktı... " Bu olamaz ..." !! Uyarı: kitapta intihar sahneleri , olumsuz örnekler ve smut sahneler olacaktır. Okumadan önce göz önünde bulundurmanızi tavsiye ederim.!!

Evera Alfen. Ya da yalnızca Era. Ölümün soğuk nefesini ensemde hissedene dek etraftaki herkes kadar sıradan bir yaşam sürdüğünü zanneden o genç kızdım. Hayatta kalmak için tek kural vardı; ormandaki sınırlara adım atmayacaktım. Her şey öğretildiği gibiydi. Ta ki o lanet gece... Bir katil hayatımdaki en masum varlığı canice öldürene dek. Küçük kardeşimi benden alana dek. Bir şeylerin ters gittiğini fark edene dek. Kuşları unuttuğumu hatırlayana dek. Ve göğe baktım. Ben, ilk başkaldırandım.

Aurora Lizzie Lonner... Hayatı boyunca acı çekmiş biri. Cehennemin içinde yaşayan masum ve narin bir melek. Tam daha fazla acı çekemeyeceğini düşündüğü anda acımasız, duygusuz, tehlikeli imparator ile zorla evlendirileceğini öğreniyor. Duyduğu söylentilere inanmış bir şekilde imparatordan ölesiye korkuyor. Hem fantastik hem de romantizm. içeren bir kitap. Umarım beğenirsiniz ve seversiniz. İyi okumalar! Sizi çok seviyorum❤️💕❣️

Kuzeninin ısrarıyla meşhur tenebris şatosunu gezmeye giden bir kız ve yıllardır onu bekleyen imparator.

Suyun hafızası vardır derler. İnsanlar üzgün olduklarında bir denize dert yanarlar. Dalgalar alsın götürsün ve bir daha getirmesin isterler... Fakat yine aynı karada, aynı acıyı çekerken deniz dalgalarıyla getirirmiş dertlerini. Peki suyun hafızası bu mudur? Ölü bir deniz ve ölü bir adam. Suya anlattın mı herşeyi? Anlattıysan eğer sana dokunmasını bekle ve gör gerçeği! Boğulmaya hazır ol sevgili dostum zira burada nefes alanlar ölü sayılmakta... Rose Brown, eski adıyla Ralefin adındaki kasabada sıkışıp kalan genç bir kadındır. Dedesiyle beraber yaşamakta olan Rose, anne ve babasını hiç görmemiştir zira anne ve babası o daha küçükken denizde kaybolmuşlardır... Kasabanın bir efsanesi ve bu efsane ile başlayan bir laneti vardır. İnanılışa göre çok eski zamanlarda kasaba halkı, denizlerin tanrısını görebilmek için bir insanı denize kurban eder. Tanrı bu duruma öfkelenir ve denizin himayesini sözde Tanrı'dan alarak, onun uğruna ölen adama verir ve böylelikle lanet başlar. Her on yılda bir, ölü deniz' in ölü Tanrısı karaya çıkar ve evin en sevilenini alıp denize götürürmüş... Wattpad'de, Ölü deniz'in şarkısı adlı ilk kitap. Başlangıç- 18.10.2024 Yayınlama- 28.03.2025 Bitiş- #fantastik 1. Sıra #aşk 2. Sıra #lanet 1. Sıra #efsane 1. Sıra #yaşamak 1. Sıra #ölmek 1. Sıra #okyanus 1. Sıra #hayalet 1. Sıra #nefret 1. Sıra #masal 1. Sıra #büyü 5. Sıra #ruh 1. Sıra #gizem 5. Sıra #bilimkurgu 3. Sıra Kitap şahsıma aittir izinsiz alma, kopyalama, çalma gibi durumlarda yasal işlem başlatacağım!

Yağız, Aslı ve Buğra aileleri gibi küçüklükten beri arkadaşlardır ve yaz tatilinde aileleri taşınma kararı alır. Ufak tefek karşı çıkmalar yaşansan da yine birlikte olacaklarını öğrendiklerinde çok fazla tepki vermezler. Art arda hepsi yan yana olan evlere taşınırlar. Burada yeni bir okula yazılırlar ama bu okul normal bir okul değildir. Bu okul özel güçlere sahip kimselerin gittiği bir okuldur. Zaten taşınmaları da bu yüzdendir. Okul başladığı zaman Yağız, Aslı ve Buğra neye uğradıklarını şaşırırlar ve aslında kim olduklarını öğrenirler. Bu okulla birlikte Yağız'a gerçek anlamda büyük yükler yüklenir ve ne olduğunu anlamadan Yağız kendini bir kurtarıcı rolüne bürünmüş olarak bulunur. Okulun ilk gününden hem düşman hem de bir arkadaş edinirler. Birkaç gün geçmeden bir grup daha bunların arkadaşı olmak ister. İlk başta biraz temkinli yaklaşsalar da daha sonradan birbirlerine gözleri kapalı güvenebilecek hale gelirler ve bu sırada ilk günden edindikleri düşmanla mücadelelerinde birlik olurlar ve Yağız büyük sorumluluklarıyla daha yakından tanışır. Bununla beraber Yağız ve arkadaşları büyük maceralar ve sorunlar yaşarlar.

Doğmadan lanetlenmişti. Kurtulamadığı lanet onun kaderiydi. Yapabileceği hiçbir şey kalmamıştı. Laneti onun hayatı olacaktı. Lanetiyle yaşayacak, laneti ile öldürecekti.

"Kim öldürdü!" "Neden daha kimin öldürdüğünü bilmeden gelip bana kükrüyorsun?" "Hissettim, şimdi bana söyleyin kim öldürdü?" ablamlara baktı onlara doğru gitti dayanamadım "Kim yaptı dedim?" "Ben!...Ben öldürdüm!" "cesursun" bana döndü ve yaklaştı "Ne yapacaksın bana?" "göreceksin"