"Vermem Ali! Onlar benim çocuklarım!" "Gülşah onlar benimde çocuklarım!" "O kadar kavga, dayaktan sonra Defne sende kalır mı? Çocukta nasıl bir travma bıraktıysan her gece 'Baba vurma anneme' diye sayıklıyor. Hadi Kaan küçük diyelim, Defne 6 yaşında Ali!" "Gülşah, ne dersen de o çocukların velayetini ben alacağım." "Hiç şansın yok! Avukata darp raporlarımı verdim, en kısa zamanda tekrar senden boşanacağım." Ve bunu demesiyle arka arkaya silah sesleri patladı. Annesinin sesleri yavaşça kesilirken babasının 'Naptım ben?' nidalarını duyuyordu.

Hafızasını kaybeden ajan Elaina, dünyaca ünlü italyan mafya lideri olan Arian Domenico Rossi'nin gizli sırlarını bulmak için yeniden görevlendirilir. Geçmişinde işlediği affedilmez günah yüzünden ona düşman olan katil mafyanın yan odasında kalmaya başlar. Aldığı gizemli notlar yüzünden Arian'ın Malikânesinde her şey ona tuhaf gelmeye başlar, bir oyunun içinde olduğunu düşünür. Peki ya asıl oyuncu melek yüzlü günahkarlarsa? 𝑀𝑒𝑙𝑒𝑘𝑙𝑒𝑟 𝑔ü𝑛𝑎ℎ𝑘𝑎𝑟, 𝑔ü𝑛𝑎ℎ𝑘𝑎𝑟𝑙𝑎𝑟 𝑎𝑠ı𝑙 𝑚𝑒𝑙𝑒𝑘𝑙𝑒𝑟 𝑜𝑙𝑎𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟. ~𝐾𝑎𝑛𝑙ı 𝑍𝑖𝑛𝑐𝑖𝑟 "Laşeatelis cehennemine hoş geldin. Burada ki tek kural: kimseye aldanma." ⛓️ Bu isimde yazılan ilk kitaptır. Uyarı: bu kitapta; cinsellik, olumsuz örnek ve davranışlar bulunmaktadır! Kitabımın çalınması durumunda gerekli işlemler yapılacaktır!

Elzem, henüz on dört yaşında, asker olan babasının büyük bir yanlış anlama sonucu kendi yengesini terörist sanarak öldürdüğüne şahit oldu. Yengesine delicesine bağlı olan amcası, bu olaydan sonra hem abisine hem de onun ailesine düşman kesildi. Ve onları birer birer ortadan kaldırdı. Sadece Elzem hayatta kaldı. Kaçtı. Saklandı. Onu bulan yabancı bir adam, evlatlık alarak adını değiştirdi ve Londra'ya gönderdi. Yıllar geçti... Tehlikenin artık geçip gittiğine inanan Elzem, tam on yıl sonra geri döndü. Fakat bu kez tanımadığı biriyle karşılaştı: Kutay Ufuk. Üvey abisi. Ve bir sır daha: Amcası hâlâ yaşıyor... Ve hâlâ onun peşinde. Bu kez Elzem kurtulabilecek mi? Ama asıl soru şu: Elzem gerçekten Kutay'ı tanımıyor mu? Ve... Kutay aslında kimdi? *** Bazı anılar yıllarca susar... Ta ki doğru kişi karşına çıkana kadar. "Hatırlıyorum Kutay, müzik kutusunu bana veren çocuk sendin..."

"Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Kelimeleri yüzüme değil de sanki kalbime çarptı. İki kafesin arasında sıkışıp kalan zavallı yüreğim sırtına kanatlar takmıştı ve uçmak için sanki son bir kelime bekliyordu. "Peki ya o karanlığın içindeki adam tehlikeliyse?" diye mırıldandım. "Tehlikeyi yok ederim." (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

"Abisi yüzünden sakat ve dilsiz bi kızı almak zorunda kalan karan ağa acaba aldığı kızı sevebilecek mi?"

rosé: benimle moment vermeyi bırakır mısın?

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

@MagazinFenomen: CENGO lakabı ile bilinen ünlü rapçi Cengiz Ata Demirel'in eski sevgilisi Irmak Ünal, CENGO'nun şarkısı olan Kasıntı'yı söylerkenki videosunu dün gece yarısı hikayesine attı. Fakat bu Sabah saat 8 sularında hikayesini aniden sildi. İkilinin hayranları ikiye ayrılmış durumda. Bir taraf hikayeyi prim kasmak için attığını söylerken, bir taraf yanlışıkla attığını söylüyor. "Kanka dün sarhoşken Cengiz'in şarkısını söylemiştin ya? Ben seni videoya çekmiştim." "Hatırlamıyoru- haa tamam şimdi hatırladım evet, ne olmuş ki?" "DÜN GECE SEN O VİDEOYU PAYLAŞMIŞSIN, SOSYAL MEDYA ÇALKALANIYOR!" ^^ Çerezlik bir kurgudur. Kurgusu tamamen şahsıma aittir ve çalıntı gibi durumlarda tüm haklar kullanılır. #2 mizah [31.12.25] #1 yarıtexting [10.02.26] #1 genelkurgu [06.02.26] #1 texting [01.02.25] #1 Sevgili [08.12.25] #1 gençkızedebiyatı [19.02.26]

Öz ailesi sandığı için bütün acıları kabullenen bir kız çocuğu. "Ailemi bulmadan önce etrafa güçlü taklidi yapardım. Onlar hayatıma girdikten sonra birlikte iyileştik ve gerçekten güçlendim." Kalabalığı hiç sevmeyen Balca 4 abi ve 2 kardeşle neler yaşayacak?