Pov bana ait değildir. @naragasyungsuperboard İnstagram hesabından izinli olarak yazmaya başladığım bir kitaptır. Yazmama izin verdiği için çok teşekkür ediyorum buradan. :) Lee Minho, küçüklüğünden beri Han Jisung'u tanıyor ve içinde ona karşı birtakım hisler besliyordu. Bu duygularını bastırmak kimi zaman canını yakıyor kimi zaman tavrının değişmesine neden oluyordu ama Jisung bir türlü anlamıyordu ona duyulan bu saf, temiz ve içten sevgiyi. Minho onun en iyi dostu, sırdaşıydı fikrince. En son Hyunjin ile çıkmaya başlamış ve gözünü kör eden aşkı yüzünden kullanıldığını anlayamamıştı. Onun gözünde Hyunjin de kendisini seviyordu. Her bir hareketinde aşkından deliriyor, "en iyi arkadaşı" Minho'ya olanları anlatıyordu. Minho ise dayanamayıp yılların biriktirdiği duygularını bir bir dökmüş ve Jisung'u ilk kez duygularıyla baş başa bırakmıştı.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.