Zaman yolcuları gardiyanlardır. Olmaması gereken olayları tarih çizgisinden çıkarır, bazen de olayları zaman çizgisi değişmeyecek şekilde yeniden düzenlerler. Fakat herkesin zaman çizgisinin koruyuculuğunu üstlenen bu varlıkların kendi zaman çizgileri yoktur. Onlar, zamanın dışında olan tek varlıklardır... Ve bir zaman yolcusunun amacı her zaman, zaman kendisini farkedip silmeden hayatını biraz daha uzatmaktır...

Bildiğimiz dünya yıkılalı çok oldu. Dünyanın her tarafında bilinmeyen geçitler açıldı ve dünya bilinmeyen canavarlarla kuşatıldı. İnsanlar çok kısa sürede adapte olsa da bir çoğu öldü ve hala güçsüzler. Bir grup arkadaş yeni ev arayışında geçitlerden geçerek ilerlediler ama kaçmak için birinin feda edilmesi gerekiyordu. Giden araca bakarken yüzünde büyük bir gülümseme vardı. Terk ettikleri kişi gerçekten bildikleri kadar güçsüz müydü? Yeni boyutlar ve güçlü canavarlar. Zorlu bir yolculuk ve büyük savaşçılar! Dövüşmeye hazır mısınız?

"Leydi Lunara!" "Öf, bunun da uyanmayacağı tuttu. Leydi Lunara!" Boğukça gelen sesleri anlamlandırmaya çalışırken bir yandan da doğru duyup duymadığıma emin olmaya çalışıyordum. Yavaşça gözlerimi açarken, yanı başımda duran tanımadığım yüze kısık gözlerimle baktım. "Leydi Lunara! Leydi Marcella 5 dakika içerisinde yemek masasında olmanızı emretti. Kalkıp hazırlansanız iyi olur." Tiksinirce söylediği sözlerden sonra arkasına bakmadan yürüyerek odadan çıktı. Burada neler dönüyor böyle? "Lunara da kim?" Kulağıma gelen sesle irkildim. Bu ses bana ait değildi. Aniden yataktan kalktığım gibi yatağın sol çaprazında gördüğüm aynanın önüne koştum. "Ne?" "Ama bu ben değilim."

Kurgu bana aittir <3 ► Okuduğum kitapta, aslında başka evrende yaşanmış bir olay mı anlatılıyordu? ► Yeni bir beden, yeni bir hayat... ► Bu yeni hayatım, eskiden okuduğum bir romanın devamıydı. ► Ama ben kimin bedenine reenkarne oldum? ► Ben, Emrick Dainty'nin kızı Layana Dainty. ► Yani, kötü adamın tek kızıyım! ► Üstelik bu hayatta bana yardımcı olacak bir panele de sahibim!

Bir sabah uyandığımda işe gitmek için hazırlanıyordum. Daha sonra heyecanla takip ettiğim internet romanının yeni bölümünün geldiğini gördüm. Yeni bölümü açıp okuduğumda, hayatımın tek mutluluk kaynağı olan şeyi kaybetmiştim: favori karakterimi. Her şey, yazarın diğer erkek karakter olan Damon Dumont'u öldürmesiyle başladı. Yani favori karakterimi. Buna o kadar kızmıştım ki, kendimi yayınevinin önünde pusuya yatmış hâlde bulmam kaçınılmaz oldu. Daha sonra, karşıdan karşıya geçerken o kadar dikkatsizdim ki trafik kazası geçirdim. Gözlerim kapanmadan önce beyaz bir kamyonet gördüğüme emindim. Daha sonra ise kendimi Aşkın Tutsakları adlı fantastik romanda, sonu kötü biten yan karakter Rhiannon Aethelred'ın bedeninde buldum. Şimdi ne yapacaktım? Not: Kurgu bana aittir. Finalden sonra düzenlenecektir. #Kraliçe 🥇 10.11.2025 #dram 🥇 20.11.2025 #prenses 🥇 30.11.2025 #fantastik 🥈15.12.2025 #fantastik 🥇 23.12.2025 #gençkurgu 🥈 22.12.2025 #romantik 🥇 06.01.2026 #krallık 🥇 19.01.2026 #macera 🥇 31.01.2026

Freni boşalmış bir kamyon üzerime doğru geliyordu. Kaçmak için koştum ama ezilmiştim. Ölümümün böyle olacağını tahmin bile edemezdim. Cehennem sürecim başlıyor olmalı... Gözlerim kapandığında sonsuz bir boşluktaymış gibi beyaz bır ışık görmüştüm. Sonra huzursuzca kıpırdandım. Gözlerim açıldığında iki kişi kollarımı tutuyordu. Ne oluyor lan galiba zebaniler beni cehenneme götürüyor!!! +18 şiddet, küfür, kan ve cinsellik içerir!

Öldüğünü düşündüğünde gözlerini başka birinin bedeninde açmıştı. Hiç bilmediği bu kızın bedeninde onun hayatını yaşayabilecekmiydi? Belki de onun hayatını ondan daha iyi yaşayacaktı. ~ Zeki mc 'ye hasret kalanlara... . . . Kurgu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Bu hikaye Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik serisinin ara sahnelerinden alıntılar içerir. Kitapta olmayacak yazar taslaklarıdır. Serinin ilk iki kitabını okumadıysanız spoiler barındırır.

11 yaşındayken büyük bir boğulma kazası geçirdim. Gözlerimi açtığımda kendimi yatakta yatarken buldum. Ancak bir şeyler tuhaftı. Yatakta yatan bedenimi sandalyede otururken izliyordum... ~ Ben, Elodie Prue De Loughrey, anlatsam kimsenin inanmayacağı tuhaf şeyler yaşadım. Küçükken geçirdiğim ağır bir kazanın ardından kendimi yataktaki hareketsiz bedenimi izlerken buldum. Başta öldüğümü düşündüm ve bir sebepten dünyadan ayrılamayan bir hayalete dönüştüğüme inandım ama odama girip çıkan doktorlardan bedenimin hâlâ yaşadığını öğrendim. Daha ölmediğimi bilmek içimi umutla doldurdu. Geçici bir koma sürecinde olduğumu düşünüp bedenimin yanında beklemeye başladım. Nihayet Elodie gözlerini açtı ama içindeki ben değildim. Bedenimin içinde başka bir ruh vardı ve benmiş gibi davranıyordu... ...En sonunda bedenimi geri almayı başardım ama bu da ne? Kendi öz ailem ve çocukluk arkadaşlarım, haberim yokken evlendiğim kocam ve oğlu, tüm yüksek sosyete ve emrimde çalışanlar... hepsi benden nefret mi ediyor? İyi de o şeytani şeyleri yapan ben değildim ki! Böyle olacaksa geri alabilirsin! Kimse beni istemezken geri dönmenin ne anlamı var! Geri gel huzurlu hayalet hayatım...