Byli razem od liceum. Od czasów, gdy wszystko wydawało się prostsze, nawet miłość. W drugiej klasie Han zdobył się na odwagę, by wyznać, co czuje, i Lee Minho wtedy uwierzył, że to wystarczy. Teraz mieli po dwadzieścia pięć lat i panicznie bali się rozstania. Nie dlatego, że się kochali. Nie wiedzieli, kim są bez siebie. { 𝚃𝚆 } 𝙽𝚊𝚛𝚔𝚘𝚝𝚢𝚔𝚒, 𝚜𝚌𝚎𝚗𝚢/𝚠𝚣𝚖𝚒𝚊𝚗𝚔𝚒 𝟷𝟾+, 𝚙𝚛𝚣𝚎𝚖𝚘𝚌 (𝚙𝚜𝚢𝚌𝚑𝚒𝚌𝚣𝚗𝚊, 𝚏𝚒𝚣𝚢𝚌𝚣𝚗𝚊)

Hyunjin codziennie przez 50 dni zapisywał w pamiętniku za co kocha Felixa, aby później podarować mu to jako prezent na urodziny.

- Myślałem też dużo o tobie. Słowa opuściły jego usta, zanim zdążył je zatrzymać, a place mimowolnie zacisnęły się na materiale kanapy. Poczuł, jak ciało Jisunga lekko się usztywnia. - Ale pewnie mi nie uwierzysz, że rozmyślałem o tobie podczas urlopu. Próbował obrócić to w żart. Nie wyszło. - Uwierzę we wszystko, co mówisz. Minho poczuł, jak serce uderza odrobinę mocniej. Przez chwilę żaden z nich się nie odezwał. Muzyka nadal cicho płynęła, wypełniając przestrzeń między nimi. - Ja też o tobie myślałem.

☆ ❝𝐀 𝐏𝐇𝐎𝐓𝐎 𝐎𝐅 𝐓𝐇𝐄𝐌 ❞ ⌞ minsung + strangers to lovers ⌝ 𝐠𝐝𝐳𝐢𝐞... wypalony idol znajduje lekarstwo na kazdy ból ─── [ 𝟏𝟖+ , 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐬, 𝐬𝐥𝐨𝐰 𝐛𝐮𝐫𝐧, 𝐭𝐞𝐦𝐚𝐭𝐲 𝐰𝐫𝐚𝐳𝐥𝐢𝐰𝐞, 𝐜𝐢𝐞𝐳𝐚𝐫 𝐬𝐥𝐚𝐰𝐲 𝐢 𝐳𝐲𝐜𝐢𝐚 𝐢𝐝𝐨𝐥𝐚, 𝐟𝐨𝐫𝐜𝐞𝐝 𝐚𝐠𝐞 𝐫𝐞𝐠𝐫𝐞𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧, 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐦𝐨𝐜, 𝐧𝐚𝐫𝐤𝐨𝐭𝐲𝐤𝐢 ]

Lato zawsze należało do tej dwójki. Od kiedy pamiętali, wszystko robili razem - pierwsze zdarte kolana na starym placu zabaw, pierwsze sekrety szeptane pod rozgrzanym niebem, pierwsze noce, kiedy udawali, że nie boją się ciemności. Dorastali ramię w ramię, jakby świat od początku zaplanował ich w duecie. Sąsiedzi mówili o nich jak o braciach. Nauczyciele wywoływali ich nazwiska jednym tchem. Znajomi wiedzieli, że jeśli szukasz jednego, drugi na pewno stoi tuż obok. Minho i Jisung. Dwóch chłopaków zbyt głośnych, zbyt szczęśliwych, zbyt pewnych, że to, co mają, będzie trwało wiecznie. Spędzali ze sobą każdą wolną chwilę. Śmiali się z rzeczy, których nikt inny nie rozumiał. Opierali czoła o siebie w napadach śmiechu. Bliskość przychodziła im naturalnie, bez wstydu, bez zastanowienia. Dwaj beztroscy piętnastolatkowie, którzy wierzyli, że świat dopiero zaczyna się przed nimi. Tylko że Minho wiedział coś, czego nie wiedział nikt inny. Od dłuższego czasu patrzył na swojego najlepszego przyjaciela inaczej. Za długo zatrzymywał wzrok na jego uśmiechu. Zbyt mocno zapamiętywał sposób, w jaki Jisung mruży oczy w słońcu. Zbyt często łapał się na tym, że każde „zawsze będziemy razem" brzmiało dla niego jak obietnica, której bał się wypowiedzieć na głos. Bo choć zachowywali się jak bracia, choć świat widział w nich nierozłączną dwójkę dzieciaków, dla Minho to już dawno przestało być takie proste. To lato miało być znowu takie samo - pełne złotych zachodów słońca nad jeziorem, spontanicznych wycieczek rowerowych i rozmów ciągnących się do późnej nocy. Miało smakować lodami kupowanymi na pół i brzmieć ich wspólnym śmiechem odbijającym się od wody. Miały być nieskończone. Jednak los chciał dla nich inaczej. Nie zdawali sobie z tego sprawy, ale to były ich ostatnie wspólnie spędzone wakacje jako dzieci.

W oczach świata Han Jisung to potwór. Psychopata bez sumienia, uzależniony od śmierci, seryjny morderca, który zasłużył tylko na jedno - egzekucję. Trafia do najbardziej strzeżonego oddziału szpitala psychiatrycznego, miejsca, gdzie trafiają ci, których nikt nie potrafi już uratować. Lee Minho jest nowym terapeutą - chłodny, analityczny, nieznający litości ani strachu. Nie patrzy na Hana jak na bestię. Nie cofa się, nie potępia, nie ucieka. To on jako jedyny mówi do niego „Aniołku". W miejscu pełnym mroku, gdzie śmierć jest codziennością, rodzi się coś niespodziewanego. Zaufanie. Bliskość. Miłość. Ale zegar tyka. Egzekucja zbliża się nieubłaganie. Czy miłość zdoła ocalić kogoś, kto od zawsze był uznawany za nie do ocalenia? A może Han Jisung naprawdę jest potworem... tylko ktoś nauczył się kochać jego potworność? „Terapia Zła" to opowieść o cienkiej granicy między szaleństwem a uczuciem, między potępieniem a zrozumieniem. TW‼️ skz nie istnieje, opowiadanie nie ma na celu nieposzanowania idoli

COMPLETED - jisunga od zawsze fascynowały bratnie dusze i marzył o czysto platonicznej miłości, która byłaby równie piękna, co w książkach i filmach, które pochłaniał każdego dnia. po pewnym czasie orientuje się jednak, że uczucie jakim darzy najlepszego przyjaciela wykracza poza granice jakie sobie postawił, przez co zaczyna go unikać. zmartwiony nagłą zmianą jego zachowania, minho konfrontuje chłopaka z szczerą rozmową. ©blvesung, 2020

COMPLETED - niewidomy minho wciąż nie może uwierzyć w szczęście, które go spotkało. choć jego chłopak jisung na każdym kroku stara się mu udowodnić, że kocha go mimo niepełnosprawności, minho w święta bożego narodzenia decyduje się na poważny krok w ich związku, by upewnić się, że między nimi wciąż tli się ta urocza miłość, o której od zawsze marzył. Ⓒ︎blvesung, 2020

Han Jisung był młodym akwarelistą, który za cel postawił sobie wkroczenie w kręg wybitnych malarzy. Do niedawna każda jego praca uwydatniała fragmenty jego duszy, lecz po zderzeniu się z odmiennymi wymaganiami, zgubił siebie wśród farb i połamanych pędzli. Lee Minho był pragnącym wolności poetą, tworzącym beznadziejne haiku. Człowiekiem zbuntowanym, żyjącym według własnych zasad i pobudek, ciekawym świata oraz nowych doznań. Obaj otworzyli przed sobą swoje artystyczne dusze, wychodząc naprzeciw przyjętym normom społeczeństwa. SHORT STORY published in 30.07.2020 cover @taestheticperson

- Mam na ciebie nie patrzeć, bo cię to boli? -Tak. oneshot 750 słów