"Benim güzel ateşim... Sana yalan söyledim." Gözleri aralanmış kız, onu anlamak ister gibi bakıyordu. Siyah incilerinden yayılan ışıltı bir kulu kör edecek kadar büyüleyiciydi. "Senden bir şey değil bir çok şey bekliyorum Ahu Nar." "Korhan..." "Seni istiyorum Ahu Nar. Tenini, nefesini, kalbini, ruhunu deli gibi istiyorum. Benim olmanı her şeyden çok istiyorum. Beni kabul etmeni, beni istemeni deli gibi arzuluyorum. Nefesin olmak istiyorum Ahu Nar. Nefesim olan kadının her şeyi olmak istiyorum..." ***************************** Bir ateş yandı, arşa sıçrayan... Herkesi kör, iki kişiyi köz bırakan! Ahu Nar kaybıyla bitti sandı. Hayat artık bitti! Korhan karşısına çıkana kadar... Aynı acıda kavrulan iki kişi, iki mezarın başında can çekişti. İkisi de yaşatılanın karşılığını istedi. Onlar iki mezar kazdılar, yarılarını da içine kattılar. Kazılan mezar, gencecik iki canı yuttu. Yerine sır dolu bir hayat sundu! Cehennem dünyaya sıçradı. Biri 'KOR' diğeri 'NAR'dı. Acı bir ateş yaktı, onu dünyaya yaymak ikisine kaldı... ZİYAN oldular ama birbirlerini de böyle buldular... ********************************

Herkesin birbirini tanıdığı, düğünlerin de cenazelerin de aynı anda bütün evlere dağıldığı, gündüz vakti kapıların üstünden anahtarların alınmadığı ve o bahçeli evlerin kapılarının asla kilitlenmediği bir mahalle. Birbirine bağlı kız çocuklarının kendilerinden büyük sevdaları, birbirlerine yaslanıp dünyalara kafa tutmaları, direne direne bütün zorluklardan daha güçlü çıkmaları var bu hikayede. Bir de o imkansız aşkların tatlı tatlı heyecanları. Bir de acıları. O çok güzel acıları. E tabi benimle buluştuysanız sesi asla düşmeyen şarkıları. Eğlenesim var benim. Becerebilirsem bu defa öyle kaosa falan bulaşmayan, sıcacık bir topluluk sığdıracağım buraya. Birlikte eğlenelim istiyorum. Faysal'ın dünyasının en güzel kızını tanıyalım istiyorum. Ahu İlay'ı. Arkadaşlarını sonra. Nasıl direndiklerini okuyalım nasıl güçlendiklerini görelim istiyorum. Başlayalım mı? 🤍

"Tarihin zaten iyiydi senin ama, anlatayım yine de..." Gözlerime baktı, karşımızda uçsuz bucaksız, can verdiğim ve can aldığım dağlar vardı ama o bana öyle bir bakıyordu ki yaşam da ölüm de onun gözlerindeydi. "Yani demem o ki; Pirus Zaferi, yıkıcı büyüklükte kayıplar pahasına kazanılan bir zafer demek. Yani sen ne kadar bir zafer elde etsen de, öyle kayıplar vermişsindir ki o zafer bir hiçtir aslında. Tanıdık geldi mi?" Üsteğmen Burçin Elvi; gözü kara, hırslı ve en çok da başarılı bir subay olmasının yanında bir köy karakolundaki Lodos Timi'nin gözbebeği komutanıdır. Sıkışıp kaldıkları bir çatışmanın son demliklerinde, gecenin sabaha varan karanlığında karşısına çıkacak olan Üsteğmen Göktuğ Tunay onun "pirus zaferi" olur. Geçmişse onların peşinden koşmayı hiç bırakmaz.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Albeyaz Yeminler | 𝘣𝘪𝘳 𝘷𝘢𝘵𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘴𝘦𝘭𝘦𝘴𝘪... 🪶 Yiğit nam salar diyarı titretir imiş Yiğidi bir ceylan gözlü yâr uslandırır imiş... 🪶 Henüz bebekken Fransa'nın buz gibi sokaklarında terk edildi. Kaderini bir Üsteğmenin merhametli elleri değiştirdi ve onu Türkiye'ye getirdi. Yıllar sonra o kimsesiz bebek, Terörle Mücadele Savcısı olarak ülkesinin en keskin zihinlerinden biri oldu. Şimdiki adresi: babası Albay'ın da görev yaptığı, sırlarla dolu Cizre. Bu bir görevlendirmeden fazlası. Yıllar önce bir motor kazasında tanıştığı o gizemli Üsteğmen ile şimdi aynı timde. Tesadüf mü, yoksa kaderin acımasız bir oyunu mu? "Albeyaz Yeminler," klasik bir asker & savcı hikayesi değil. Her sayfasında yeni bir ipucunu kovalayacağınız, nefes kesici bir serüven. Kahramanımızın görevleri, onu sadece terörün kalbine değil, kendi kayıp geçmişinin karanlık dehlizlerine de sürüklüyor. Fransa'da terk edilişinin ardındaki sırlar, biyolojik ailesi ve en yakınlarının bilinmeyen yüzü... Kimliği, görevle iç içe geçiyor. Babasının karanlık sırları ne kadar derin? Aşk ve görev arasında sıkışan kahramanımız, bu labirentten kendi gerçeğini bularak çıkabilecek mi? "Albeyaz Yeminler" sizi gerilim, aşk ve kimlik arayışıyla dolu, soluksuz bir vatan destanına davet ediyor. Her sır perdesi aralandığında, kahramanın üzerindeki yük artacak ve o, sadece vatanı için değil, kendi gerçeği için de savaşmak zorunda kalacak.

Bir kere daha başımı geri yatıracak büyüklükte bir kahkaha attım ve omuzlarımdan sıyrılan montu tutmak için bir hamle yaptım. Bir şemsiyenin altında, artık o kadar da yabancı olmayan bir yabancının kapkara gözlerine bakarken derin bir nefes aldım. "Peki Aladağların Turan'ı. O zaman, benim hakkımda bilmen gereken ikinci şeyi açıklıyorum." Turan çenesini havalandırıp gözlerini kıstı. "Gönder gelsin." Şemsiyeyi başımızın üzerinden çekip kapattım ve ikimizi de tatlı ama epey güçlü yağan bir yağmura hapsettim. "Bana gölge eden, hiçbir şeyden hoşlanmam." Uyarım açıktı. Oldukça da net. Mevzunun şemsiye olmadığını anlayacak bir adama bu cümleyi kurduğumu biliyordum. Üzerinde yalnızca gömlekle dururken ve o gömlek saniyeler içinde ıslanırken göz temasımızı kesmemek için olası manzaramı elimin tersiyle ittim. Turan yavaşça gülümsedi ve bir kez başını eğdi. Caddede, nereden geldiğini bilmediğim, piyanoya eşlik eden bir erkek sesi vardı. Üzerimizden en sevdiğim bahar yağmurları akıp giderken, Turan elimi bırakmadan yürümeye devam etti. Biliyordum. Bu anı, bu yağmuru, bu şarkıyı hiçbir zaman unutmayacaktım. Sen yanımdayken O tozlu yollar aşka gider Ah sen, Sonunuzu yazsan inan dayanamam ölürüm ben.

Başlangıç : 07.10.2019 Final : 20.11.2020 Bugüne kadar okuduğunuz tüm hikayeleri unutun. Şayet kötü erkek ile saf, ezilen, her şeye eyvallah kadının aşkını okumak istiyorsanız yanlış yerdesiniz. Çünkü bu bir güçlü kadın hikayesi. Genç bir kadının, güçlü bir kadına evrilişi. Bu hikayede kötülüğünün içinde iyiliğine tutunup çıkmak isteyen ama çıkamayan ve zarar veren Kıvanç Kavasoğlu ile birlikte tüm iyiliğine rağmen kötülüğün en dibine batmış ama asla dürüstlüğünü kaybetmememiş, yüreğinde saklamış olan Güney Yılmaz'ı aynı anda okuyacaksınız. Bu hikayenin tek bir esas oğlanı yok ama tek bir esas kadını var. Göknil Rona. Yaşadığı tüm acılara rağmen daima dik durmaya, kendinden ödün vermemeye ve etrafında ki tüm müşküllere yardım edeceğine ant içmiş genç bir avukat. Aşk ile harmanlanacak. Aşkın her halini yaşayacak. Günün sonunda adalet terazisi ne kadar şaşacak hep birlikte göreceğiz. "Tutuldum.!" "Tutuldum diyorum sana! Neyi anlamıyorsun!" "Tutulma! Bana tutulma! Ben sana tutulduğum da ne oldu ? Ben söyleyeyim sana hiç! Koca bir HİÇ.!" Kariyerinin tam zıttı bir aşka düşen,yolun başında genç bir kadın avukat. Karanlık işlerini iş insanı kimliği ile örten genç bir adam. Aşk herseye değer mi ? Herşeyi affeder mi ? Diğer evrenden dünyasına karışan işini örtmeye gerek dahi duymayan dürüstlük abidesine çarpınca Göknil, gücün adaletten üstün olduğuna inanacak mı? Sevgiler Gökçen Koçan Tüm hakları saklıdır. Yetişkin içerik.

Psikolojik sorunları olan bir asker ve askeri psikoloğun ölümsüz aşkı. !KİTABIMDA BAŞKA KARAKTERLERİN, KİTAPLARIN, YAZARLARIN İSİMLERİNİN GEÇİRİLMESİNİ İSTEMİYORUM. Yazılmaya Başlama Tarihi:22.06.2022 1. Düzenleme ve Yayınlama Tarihi:29.12.2024 2. Düzenleme Tarihi:15.06.2025

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Gerçek aile/ ilk aşk hikayesi Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Çok fazla klişe olmayan gerçek aile ve aşk hikayesi arıyorsan doğru yerdesin. İnsan hiç konuşmadığı birini özler miydi? İnsan adından başka birşey bilmediği birinin konuşmasını özler miydi? İnsan birinin kokusunu bilmemesine rağmen kokusunu özler miydi? İnsan sarılmadığı birine sarılmanın özlemini yaşar mıydı? Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.