"Ferit, seni bir daha görür müyüm?" Ferit'in karanlıkta parlayan gözlerine inci gibi dişleri eşlik etmişti. Bu akşamki en içten gülümsemesini bahşetti Seyran'a. Umarım beni bir daha görürsün diye geçirdi içinden. "İstediğin zaman görebilirsin. Piyanomun başında bekliyor olacağım."

evet aşklarım bu hikayeme bir bölümden başlamıyorum ama Fuat ölmemiş SeyFer ayrılmamış pelin engeli ortadan kalkmış ve Kazım'ın kızları ile arası çok iyi içimden geldiği gibi yazıyorum sizleri seviyorum 🤍

22. bölüm sonrası

- Sevmek nedir bilirmisin?.. +bilmem nedir? -Sevmek onu her zaman hissetmek.. Onu her an yanında olduğunu hissetmektir.. sadece hissetmek..

kitabı 34. bölümden başlayarak yazacağım. Ayrıca dizide gerçekleşen olayların birebir aynısını yazmayacağım. Fuat ölmeyecek ferit vurulmayacak falan...

WattpadFanficsTR Türk Dizisi Dünyası okuma listesinde! İki eliyle kulaklarını kapatmış, "Susun artık." diyordu. Odasında tek başınaydı, konuşan kimse yoktu. Hep bir konuşanı olsun istiyordu fakat içindeki ses bu çağrıya "Ne dilediğine dikkat et," dercesine mızraklı bir yanıt vermişti. Etrafta kimse de yokken üstelik neyin seremonisiydi tüm bu yaşanan acı nöbetleri... Kafasının içinde, onu hep dibe iten, ancak oraya layık olduğunu ve tüm insanlığın onu parmaklarıyla gösterip güldüğünü söyleyen o ses karanlıkların içinden bir uğultu halinde sarmıştı tüm benliğini. Mağarasına gitmek istiyordu. Bazı gizli cevapların kulağına fısıldandığı, soğuk, kuru ama dermanını bulabildiği mağarası. Dermanı için bu sefer kulağına fısıldayan olmadı, onun yerine kendisine bir ejderha hediye edildi. Mağara bu sefer aşırı cömertti. Aldı o ejderhayı, sevemese de canını da yaksa, elleriyle büyüttü. Sonra kafasındaki uğultuların, karanlıkların üstüne saldı. Ejderha, onun içindeki tüm karanlığa alevler püskürttü, aydınlattı. O aslında sadece ona gülenler pişman olsun isterken, ejderha ona gülen tüm insanlığı yaktı, kül etti. Üstelik sadece gülenler değil yaklaşan her şey yandı. Çünkü bilirsiniz bir ejderhayı eğitemezsiniz. Onlar sadece yakar. Ejderhasının yakım-yıkımından biraz da olsa keyif aldığını hissetti. En azından sesler nihayete ermişti, mutluydu. Hislerini paylaşma ihtiyacı duyuyordu fakat herkes ve her şey yanıp bitip kül olmuştu. Başını eğdi, yanık ve kanlı ellerine baktı, gülümsedi "Keşke en azından bir konuşanım olsaydı." diye iç geçirdi. Bu, içiyle yaptığı son konuşmasıydı... #dizi - 1. |13.04.23| #hayrankurgu - 3. |16.08.23|

Selamm ben naz umduğumuz bir hikaye yazmak istedim yç'den istediğimiz bir hikaye umarım beğenirsnz sizi seviyorum 🤍

Yalı çapkını 47. Bölümün devamıdır. Seyran ve feritin aşk hayatları , mutlulukları,hüzünleri seyferin mutluluğa uzanan hayat yolculukları keyifli okumalar.

Bir seyfer hikayesi