Öğretmenliğin ilk yılı yaramaz sınıfa denk gelen Fulya ve onun velisi Yüzbaşı Aslan _ Ben : tabiki . İlk olarak Dinçer durmuyor . Hayır yani bir insan bu kadar çok hiperaktif olur mu , gerçi bu artık hiperaktiflikten çıktı ama neyse. İkincisi olarak siz bu çocuğu neyle besliyorsunuz? Aslan : anlamadım? Ben : bu çocuk tuvalet kapısına kafa atıyor . Her ne veriyorsanız rica ederim kesin . Sonra ben uğraşıyorum. Hayır bir de çok tatlı Şerefsiz insan kızası gelmiyor. Yağcılığı da var ,maşallah tatlı dili . İnsan kolay kanıyor. Rica ederim bir şey diyin. Aslan: hocam siz ne yaşıyorsunuz sınıfta? ___________

Üç ay bir insanı sadece uzaktan bakarak tanımak için çok mu kısaydı? Gülüşünü görmüştü, öfkesini, oburluğunu, kız arkadaşlarının yanındaki asilliğini, sevmediği birine bakarken kalkan sol kaşını, yalandan güldüğünde nasıl da çene kaslarını sıktığını, gözyaşlarını görmüştü. Evinin kapısının önünde hüngür hüngür ağladığını.. Sonra yanına gelen bir köpeğin başını okşayarak ona çantasındaki pet şişeden su içirmeye çalışırken kahkahalara boğulup da köpeği marketten aldığı sosisle ödüllendirdiğini.. Perşembe günleri modunun düşük olduğunu görmüştü, cuma günleri mutluluktan uçtuğunu, pazar günleri ise gün boyu neşeyle cıvıldadıktan sonra evine dönerken muhtemelen ertesi gün iş başı diye tüm cıvıltısının bir enkaz altında kalıp da huysuz bir kadına dönüştüğünü.. Giyim tarzındaki değişimleri, at kuyruğunun yüzünün muhteşem hatlarını ortaya çıkardığında çenesiyle boynunun birleştiği noktadaki minik siyah beni.. Deva'nın her stres olduğunda eliyle o beni yokladığını görmüştü... Tüm bunlar yetmez miydi?

Ellerim arkadan sandalyeye kelepçe ile bağlanmıştı.. Az önce dövüştüğümüz için ikimiz de yara, bere ve kan içinde kalmıştık. Kaybeden bendim ve birazdan beynimi dağıtacak kurşunun tenimi delip geçeceğini bildiğim halde düşmanıma gülümseyerek bakıyordum. Arkası dönük olarak bir süre düşündü. Ani bir hareketle köşedeki eski sandalyeyi alıp karşıma oturdu. Şimdi ikimizde birbirimize gülüyorduk. "Hangi bilgileri çaldığını ve kimlere sattığını söylersen daha az acı çekeceksin.." "Daha çok acı çektiremezsin!" "Şakam yok Ferah! Konuş!" "Halbuki ne yaparsan yap konuşmayacağımı en iyi sen bilirsin.." Kolumdaki derin cam kesisine eliyle bastırıp parmağını derimin altına ittiğinde canımın yanmasına rağmen kahkaha attım. "Beni böyle mi konuşturacaksın!" alaylı şekilde sırıttım. "Acıdan çığlık attırırım sana Ferah!" Alt dudağımda dilimi gezdirdim. "Durduğun kabahat!"

"Söylesene Yaren! Ablan, müstakbel kocasıyla seviştiğini öğrense ne yapar sana?"

Genel Kurgu #1 Bir adam düşünün, hayatının tüm dönemlerini karanlık işlerle geçiren ve geçmişinin izlerini hâlâ üzerinde taşıyan... Bir de kadın düşünün, şu yaşına kadar sersefil büyüyen ve babasının hastalığı yüzünden yüklü bir miktarda paraya ihtiyacı olan... Gece ve Işık. İsimleri birbirine tamamen zıt olan karakterlerinin ispatıydı. Adam gece kadar karanlık, kadın ise güzelliğiyle bir ışık gibi parlaktı. Kadının ihtiyacı olan paraydı. Bulmuştu. Yanında hayatının aşkıyla beraber. Peki sizi hiç tanımayan bir tefeci hiçbir kefil göstermediğiniz halde size neden istediğiniz parayı versin ki? İşte tüm gizem de burada başladı zaten. •• Bana hediye ettiği kolyenin klipsini aradım ama bulamadım. Kutunun içinde küçük de bir anahtar vardı. Ufacıktı. Anahtarın nereye gireceğini sonradan fark etmiştim. El ele tutuşan figürün ortasındaydı anahtar yuvası. "Kolyeyi takabilmen için ellerin ayrılması gerekiyor. Sadece bir seferlik ayrılsın o eller. Bir daha asla bu kolyeyi çıkarma ki ellerimiz ayrılmasın." Geleceği kimse bilemezdi. Neler yaşayacakları hiç belli değildi. Işık, Gece'nin ondan gizlediği büyük sırrını öğrendiğinde tüm hayatları değişecek ve bu sır Işık'ı zor bir karara itecekti. Onlar farkında olmadan birbirlerini yıpratacak ve güvenlerini kaybedecekti. Bu engeli aştıklarını düşündükleri anda, bir ölüm tüm hayatlarını değiştirecek ve onlar farkında olmadan kaçınılmaz sona sürüklenecekler... Bu sonu kendi elleriyle inşa etseler de bir şeyleri değiştirmek için hep çabaladılar. Bakalım çabaları işe yarayacak mı yoksa Gece ve Işık, isimleri gibi birbirlerinin zıddına mı sürüklenecekler? Kapak tasarımı: @dowofficial (rei-nia) NOT: +18 Sahneler bulunur. Uyarıyı okuduğu halde kitaba başlayıp bu sahnelerde saçma sapan yorum yapanlar tarafımdan engellenecektir.

Hayat insanı bazen tek bir soruyla sınar. Kadere kafa tutabilir misin? Bazen ise, onlarca soruyla... Çocuk sahibi olamayacağını öğrenen genç bir kadın, kaderine isyan ederse ne olur? Hayatı uçlarda yaşayan, yaşamı boyunca hiç sevilmemiş, kuralsız bir adam; güvensizliğin aşılmaz duvarlarla ördüğü hayatına ve kurallara hapsolmuş bir kadına, koşulsuz ve sonsuz sevgiyi öğretebilir mi? Hayatın yorduğu ruhlar bir araya gelebilir mi? "Ben seni, senin benimle cehennemde yanmayı isteyeceğin kadar çok seveceğim..." Sina, siber dünyadan gerçek hayata, dolu dizgin, tüm duyguları yaşatan, gerçekçi bir roman. Ve bu sadece bir başlangıç...

yaş farkı bulunmaktadır ona göre okuyunuz...

Elini ittirmeye çalıştığım sırada bacağımı sertçe sıkmıştı. Elimi geri cektigimde bu seferde aşağı yukarı okşamaya başladı. Masadaki suyumu alıp kafama diktim. "Bir soru mu var Gaye" alayla söyledi sözleri görmeden bile anlayabiliyorum. Bende yalandan gülümseyerek "bir sorun yok Demir" Oda gülümseyerek işine devam etti. Bacağımda ki eli elbisemin sıyırıp biraz daha yukarı çıkınca. Gözlerim daha da açıldı. Masadaki suyu alıp tekrar kafama diktim. Ne çok susamıştım öyle. Bu sefede eli rahat durmayıp iç çamaşırımin lastiklerinde hissedince öksürmeye başladım.

İçimde bir yerlerde olan gülüşünden alıyorum gücümü, rüzgarlara fısıldıyorum ismini, gel git aklımla sevişiyorum seninle. Kaba saba tavrımdan arta kalan izler taşıyorken bileklerin en güzel sebep olarak beliriyorsun zihnimde. Baş başa kalmışlığımızla derinlerinlerinde belirişimin verdigi ıslaklık basıyor odamı. "Gece.." diye fısıldıyorum kulağına. Ki gece kurulan bir düşün gerçeğe dönüşüdür. Varlığım içinde koştururken bana o sıcak gülüşün bir sual fısıldıyor ruhuma: Kim çizmiş sınırları, kimi koymuş kuralları, kim inandırmış bedenlerin özgürlüğünün günahla birlikte anılmasına..? İçinde koşturuyorsa sertliğim, kolların dolanmışsa boynuma, kadınlığın ıslanışıyla ehlileştiriyorsa çimlerini ezen erkekliğimi, başka bir dil bilmeyen tehlikeli fikirlerimizi ateşe vermekten korkmuyorsak, günah inananların olsun. Korkanlar bir adım daha atmasın, izlemekle yetinenler cesurca yanışımızı unutmasın.