Yanlış beşikte başladı her şey. Beşikler masumdur,ta ki içinde uyuyan kader, başka birine ait olana dek. Bir beşik, iki soyadı. Bir nefes, iki hayat. Biri ait olmadığı kucakta uyudu, diğeri varlığını yanlış bir isimle unuttu. Yıllar sonra, kader defterinin kenarındaki mürekkep lekesi yeniden aktı.O gece yapılan değişim, bir hata değilmiş,bir uyarıymış. Biri gerçeği ararken delirdi, diğeri gerçeği saklarken öldü.Ve en sonunda, beşikte karıştırılan o iki hayat, birbirinin mezarına dönüştü. Çünkü bazen kader, sadece doğduğun bedende değil... sana ait olmayan beşikte başlar. Bazı beşikler ninniyle değil, yalanla sallanır. Bazı beşikler dua taşır, bazıları beddua. Hangisine konduğunu kimse bilmez. ​"Yarım kalmış her hevesin üzerine çöken o sessizlik, aslında kaybolan çocukluğumuzun arkasından yakılan bir Düşler Ağıdı'ydı." Gerçek Ailem kurgusudur! ••••••• Tüm hakları saklıdır.

Onyedi yıl boyunca hayat, Efsun için sadece aşılması gereken keskin engellerden ve dinmeyen bir fırtınadan ibaretti. Adı gibi büyüleyici ama bir o kadar da hüzünlüydü hayatı; her mevsimi kış, her günü bir vazgeçişti.Çocukluğunu kimsesizliğin soğuk duvarları arasında, hayata dair umutlarını tek tek kaybederek bıraktı. Tam her şeyin bittiğini sandığı anda, bir el uzandı ona; kalbinin kırık parçalarını birleştiren dostluklar ve imkansız bir aşkın sıcaklığıyla yeniden nefes almaya başladı.​Ancak kader, Efsun Güz için en acı senaryoyu en sona saklamıştı. ​Yıllardır her gece hayalini kurduğu, "neden bırakıldım?" diye sorduğu gerçek ailesi kapısına dayandığında; Efsun'un yorgun ruhu artık bu ağır kavuşmayı taşıyamayacak kadar bitkin düşmüştü. Unutulan Veda; son nefeste gelen bir mucizenin, telafisi olmayan keşkelerin ve bir genç kızın sessiz vedasının hikayesi. Bazı vedalar asla unutulmaz, çünkü onlar aslında hiç yaşanamamış kavuşmaların mezarıdır.