0530*******: pişt lan baksana bi 0530*******: lan bak dedik sana paramı alırken iyiydi demi. Kuzey: ? Kuzey: kimsin? 0530*******: Siktir git ordan tanımamazlıktan geliyor şuna bak. Kuzey: Gerçekten tanımıyorum ayrıca o küfürü bir daha etme. 0530*******: Bak Demir sinirlerimi bozma paramı geri ver! Kuzey: Ne parası ben senin paranı almadım ki geri vereyim? 0530*******: Lan şerefsiz yalana bak dolandırdın lan beni sen! Kuzey: Ne dolandırmasından bahsediyorsun? Askerim ben asker dolandırıcı değil. Kuzey: Yanlış numara. Git başka numaraya yaz işim var gücüm var, senle uğraşamam. 0530*******: Senin işin de gücün de benim. Paramı vermeden şuradan şuraya gitmem. Kuzey: Senin bende paran falan yok niye anlamıyorsun ki. 0530*******: uzatma da neredesin onu söyle. Kuzey: YANLIŞ NUMARA YANLIŞ KIT BEYİNLİ! 0530*******: YANLIŞ MI? Kuzey: hee yanlış. İÇİNDE YAZIM YANLIŞI, BİLGİ YANLIŞLIĞI, CRİNGLİK OLABİLİR. ALDIRMADAN OKURSANIZ İYİ OLUR. ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM.

Gece Sungur, kendini vatanına adamış genç kadın. ama hayat onu bilinmezliklere sürükleyecek. görevden geldiği gün telefonuna gelen mesajdan sonra aslında hastanede karıştırıldığını öğrenirse ne olur? bazen albayın bile korktuğu bu kadının elinden o doktoru kim alabilecek ki? _/_/_/_/_ bu hikaye tamamen kendim yazdım. hiç bir çalıntı yok. Hikayede argo kelimeler ve şiddet olacaktır. Lütfen rahatsız olanlar ve +18 den aşağılar okumamanızı rica ediyorum. Evet geri kalanlar eğer hazırsanız hikayemize başlayalım! Bu arada istek bölümler olacaktır yani eğer istediğiniz bölüm varsa çekinmeden yazın. Ben onu hikayenin gidişatına uygun yazarım.

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudur

Karıştırıldığını öğrenen Alina, abileri ve kardeşi bu kitapta yer alacak. Yayınlanma tarihi; 01.01.2026 Alinaya ara verdim ne kadar süreceği belli değil, lütfen bunu dikkate alıp okuyunuz

Hayatta bazen işler istediğiniz gibi gitmez. Ama benim hayatım hiç bir zaman umduğum gibi olmadı... Belki de benim doğmam bile hataydı. Çünkü bu kadar işkencenin başka türlü mümkün olması olacak iş değil.

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Çıtı pıtı, konuşmayı çok seven, deli dolu Mine... Ve mahallenin ağır abisi; aynı zamanda Mine'nin abisinin en yakın dostu olan Arslan... Yanlışlıkla atılan tek bir mesaj, nelere yol açabilirdi? Mine: Bana çabuk iç çamaşırının linkini atıyorsun hemen! Mine: Gördüğüm an, bu benim olmalı dedim . Mine: Bizim buradan almadığın kesin. (Görüldü) Mine: Ay ne görüldü atıyorsun? İlk defa senden bir şey istedim. Mine: Ne olur yani atsan? Arslan abi: Ne diyorsun Mine? Arslan abi: Ne iç çamaşırı! Beni nereden gördün?

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."