Genç kız elini uzattı. "Ben Ela . Ela Karabela" Bu esmer tatlı kız kesinlikle soyadının hakkını veriyordu.

" Bunu siz mi yaptınız ? Bu resmen vahşet " " Asena hanım bu adamlar sizi kaçıran adamlar yalnız. " -----------------------------------------------------------

Warunee'nin yetimhaneden kaçtıktan sonra yaşayacakları olayları ve büyük sırrı anlatıyor.

asker ve yeni aile kurgusu Barın elindeki çakıyı incelerken "fazla ses yapıyorsun. Dikkat et." diyerek konuştu. Ses falan yapmıyordum. Askerdim ben. İstese de duyamazdı ki beni. Bu konuyu es geçerek ona dürüst olmayı seçtim. Onları araştırmıştım. Ailedeki herkes hakkında bilgi bulurken Barın hakkında hiçbir bilgi yoktu. Neden? "Dosyanda neden hiçbir bilgi yok?" Çakıdaki bakışları yavaşça beni buldu. Dudağının bir kenarı yukarı doğru kıvırılırken "senin dosyanda neden yoksa benim dosyamda da o yüzden bilgi yok." demişti. Düzenlenmiş hali

Bakıyordu adam. Kara saçlarına, yeşil gözlerine, beyaz tenine, güldüğü için yanağında oluşan o ömürlük çukura... İçi yana yana bakıyordu. Hasreti ile kanayan yüreğiyle bakıyordu. Ne güzel demişti mevlana; Gönül yorulunca ter, gözden akar... Gönlünün teriyle, gözünden akan yaş ile bakıyordu. Yağan yağmur ile karışmıştı artık gözyaşları. Ama gönlü öyle bir sevda ateşi ile yanıyordu ki, o an istedi bir tek onun üzerine yağsın bu yağmur, yağsın ki söndürsün içindeki ateşi. Ama o an irkilerek kendine geldi ve iki yana salladı başını. Onun sevdasının ateşiydi bu. Varsın yaksın, kül etsin ama gitmesin kendinden. Çünkü ona dair sahip olduğu tek şeydi içindeki bu yürek yakan sevdası. Yıllardır hasretiyle kavrulduğu sevdası. Yara olan ama yâr olamayan sevdası... Kaderin üstünde bir kader vardı, Ve her şey olacağına varırdı... 🫀 *** Bir umut beklemekti onu Bir umut kavuşmaktı ona... *** Beklenmeyen Evlilik Ağa / Bekar Baba Adam Uzaktan Platonik Seven Erkek Karakter Yaralı Karakterler Annelik Dram & Soft Aşk ***

Birbirlerinin asker olduğundan haberi olmayan ikili bir kaç kez karşılaşırlarsa ve adam kızın komutanı olursa ne olur...

Borda bereliler için bir söz vardır: Ne geldiklerini görürsün ne de silahlarının sesini duyarsın göreceğin son şey bir çift göz olur. Üsteğmen Dicle Arslan'nın namlusunun ucundakininde gördüğü son şey bir çift bela olan okyanus olur. Peki bu okyanus kendi gibi bela olan ormana mahkum olmak isterse? Ya da ketum, duygusuz gibi görünen bu kadının içinde saklamış olduğu hayata kırgın olan kız çocuğunun bütün hayatı bir hata yüzünden değişmiş olursa? Bir kalbe iki aşk sığmaz Komutanım. ~~~~~ Kalbimi iki parçaya ayırmışlar bir yarısında vatan bir yarısında sen varsın sen bana ne yaptın da ben senden kaçarken bile sana geliyorum Yüzbaşı. şu an senden utanıyorum ama yine sana sığınıyorum

▪️Ben Kıdemli Yüzbaşı EZRA ARSLAN hainler benden annemi aldı şimdi vakit intikam vakti. ▪️Ben Yüzbaşı MURAT KARAARSLAN hainler benden babamı aldı şimdi vakit hesaplaşma vakti. ▪️Ben Kıdemli Üsteğmen Ali SOYDAN hainler benden ocağımı aldı vakit vatanı koruma vakti. ▪️Ben Üsteğmen BATUR ÖZALP hainler bizden kardeşlerimizi aldı vakit bayrağımızı koruma vakti. ▪️Ben Teğmen SELİM YILMAZ hainler bizden sevdiğimizi aldı vakit vatan sevdamızı gösterme vakti. ▪️Ben Teğmen MUSTAFA DENİZLİ hainler bizden kanımızı aldı vakit onları kendi kanlarında boğma vakti. ▪️Ben Teğmen ARDA ÖZKÖK haniler bizden canımızı aldı vakit onların canını alma vakti. ▪️Ben Astsubay Kidemli Başçavuş SİNAN EROĞLU hainler bizden dinimizi almak istedi vakit Hz. Ali gibi yiğit olma vakti. ▪️Ben Astsubay Başçavuş EMRE Hancı hainler bizden çocuklarımızı çaldı vakit intikam vakti. ▪️Ben Astsubay Kıdemli Üstçavuş BEHRAM Saatçi hainler bize güçsüz dedi vakit gücümüzü gösterme vakti. ▪️Ben Astsubay Üstçavuş CİHAN YAMAN hainler bizden tarihimizi almaya çalıştı vakit tarih yazma vakti. ▪️Ben Astsubay Kıdemli Çavuş ALİ HÜSEYİNOĞLU hainler bayrağımızı indirmeye çalıştı vakit bayrağımızı koruma vakti. ▪️Ben Pilot Yüzbaşı HARUN ONUR hainler bizi bölmeye çalıştı vakit birlik olma vakti. ▪️Ben Albay AHMET ARSLAN hainler benden ailemi aldı vakit vatan evlatlarını koruma vakti. BİZ TURAN TİMİ VATAN İÇİN CAN VERMEYE GELDİK Şimdi onlar korksun.!

Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.

"Tim 47.." dediğinde artık daha fazla dayanamadım ve bağırmaya başladım. " Tim 47 öldü başkan. Tim 47 öldü! Buradaki kimse Asena veya Bozkurt değil. Yapma artık şunu!" Gözleri bir anda kararmıştı Enver Başkan'ın ama sinirlenmiştim ve ilk defa susmak istemiyordum. "Tim 47 burda.." elleriyle etrafı göstermişti. Elleri bu sefer beynini işaret ediyordu."Burda." En sonunda da kalbine götürdü. "En çok da burda. Tim 47 ölümsüz bunu unutma!" dedi ve odasına doğru ilerlemeye başladı. Herkes bana şaşkın bakışlar bırakırken Enver Başkan'ın sesi yine duyuldu. "Odama gel İsimsiz." Peşinden odasına doğru ilerlerken artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. Artık herkes bugün olanları sorgulayacak ve İsimsiz'in kim olduğu eninde sonunda ortaya çıkacaktı. Bu Suskun'un söylediği şeyle kesinleşmişti. "Artık kim olduğunu öğrenme vakti İsimsiz!"