Sevdiği adam için her şeyi geride bırakmaya cesaret eden bir kadının hikâyesi... Hatta kendi evrenini bile. Kocasını kısa bir süre önce kaybeden Rena, artık hayata tutunacak bir sebep bulamamaktadır. Onun için ölüm, korkulacak bir son değil; sevdiğine kavuşacağı tek kapıdır. Günlerini mezarlıkta, geçmişin anılarıyla konuşarak geçirirken karşısına çıkan gizemli bir cadı, kaderin yönünü geri dönülmez biçimde değiştirir. Cadı, Rena'ya sevdiği adama ulaşmanın bir yolu olduğunu söyler. Ama her mucizenin bir bedeli vardır. Bedelin ne olduğunu dahi bilmeden teklifi kabul eden Rena, gözlerini bambaşka bir evrende açar. Ortaçağı andıran bu dünyada, sevdiği adam Veliaht Prens Arvın olarak karşısındadır. Ancak Arvın, onu tanımamaktadır. Rena'yla geçirdiği yıllara, paylaştıkları aşka dair tek bir anısı yoktur. Dahası, kaderinin başka bir kadınla yazıldığına inanmaktadır. Rena, sevdiği adamı her şeye rağmen yeniden kazanabilecek midir? Onu, sıfırdan kendine âşık edebilecek kadar güçlü müdür? Peki Arvın, hayatının tam ortasına düşen bu yabancı kadına karşı koyabilecek midir? Kalbinde anlam veremediği o sızı, gerçekten sadece bir rastlantı mıdır? Veliaht prens, Velerion'un kaderini mi seçecektir... Yoksa kalbinin fısıltılarını mı? Çünkü bazı aşklar hatırlanmaz... Hissedilir. Ve bazı bedeller, yalnızca ruhla ödenir.

Hiç daha önce "başka bir evren" lafına inandınız mı? Bilemem ama bu kitaptan sonra o cümleyi yaşamış olucaksınız!! ELORVE evreni hem hoşunuza, hemde sinirinize dokunacak. Bu evrene 'iyi' yada 'kötü' diyemezsiniz. Çünkü bu evren 'iyi' ve 'kötü' arasında sıkışıp kalmış! Ama biliyorum ki, o 'kötü' kelimesine rağmen orda yaşamak isterdiniz! Belki ne düşündüğünüzü bilemem ama, size o duyguyu yaşatabilirim. Hadi o zaman oyun başlasın!!!!! Yerde kalçamın üstünde oturmuş ona bakıyordum. Geri- geri gitmeye başladığımda aramıza bir mesafe koydum. Hemen ayağa kalkıp koşmaya başladım. Arkama dahi bakmadan koşuyordum. Ta ki çıkmaz sokağa girene kadar. Geldiğim yolu geri giderek büyük bir salaklık yapmıştım. Yavaşça arkama döndüm. Ellerini ön ceplerine yerleştirmiş bana bakıyordu. Yutkunduğumda bana doğru gelmeye başladı. İyice duvara yapışmıştım. "Gelme" diye fısıldadım. Beni duymuştu ama halla yavaş adımlarla bana doğru geliyordu. Gömleğindeki kan lekelerini gördükçe gözlerimi daha çok açıyor, yutkunuyor ve korkuyordum. "Yardım edin!" Diye bağırdım bir umutla. Bu yardım çığlığıma dudağının kenarı yukarı kalkmıştı. "Seni kimse duyamaz" sesi aynı dış görünüşü gibi keskin ve erkeksi çıkmıştı........ "Gözlerin" dedi içinde kaybolmuş gibi "Nesi var gözlerimin?" "Gökyüzünü gözlerinde taşıyorsun"

düşünsenize birden sınıftayken ders sonu kapı aniden kilitleniyor ve kendinizi bir ölüm ÜÇKENİNDE buluyorsunuz. Peki ya bu çemberden sağ çıkabilecekmiydiler?...... Tabi Ölüm her an yanlarındayken. "ÖLÜM BİR OKULDA OLABİLİRMİYDİ?? YA DA ÖLÜM CABLARINI ALMAYA GELEBİLİRMİYDİ"

"Savaş başlamıştı ve bu savaşı başlatan bendim" Bir sabah uyandığında kendini hastane odasında bulan kız hafızasını tamamen kaybetmiştir. İsmini dahi hatırlamıyordur. Üzerindeki kan lekeri yüzünden adlı tıp uzmanı SAVAŞ VURAL ALKANER ve Baş komiser ULAŞ AKHAN kızdan DNA önekleri alırlar. Şehirde bulunamayan seri katilin son kurbanı olduğu düşünülür kızın. Kıza yeni bir kimlik çıkarılır ve kızla beraber adlı tıp uzmanı, baş komiser katilin peşine düşerler... "Kimliksiz ?" "Benim bir kimliğim var ...senin verdiğin bir kimlik"

3 Seriden oluşan Askeriye kurgusudur. İçinde Mit Ajanı, Mafya, Terörist vb. şeyler vardır. Yazarı Elif Naz Acar'dır.

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ' Mafya bozuntusu 'karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Sen delisin!" diye bağırdım. Sesim, kendi kulaklarımda bile yabancı yırtıcı bir tonda patlamıştı "Beni bir meta gibi sergilenen süs eşyası gibi karanlık adamların ortasına mı atacaksın? Ölmemi mi istiyorsun? Söyle, eğer niyetin beni yok etmekse bunu burada şu an yap! Beni o cehenneme, sırtlanların kucağına gönderme. Ben senin oyuncağın değilim Demirhan Asaf!" Demirhan bu isyanım karşısında en ufak bir irkilme belirtisi göstermememiş aksine yavaş ve emin adımlarla masanın etrafından dolanıp tam karşıma dikilmişti. Aramızdaki mesafe o kadar azdı ki üzerimdeki boğucu baskısını tenimde, aldığım nefeste hissediyordum. Boy farkımız yüzünden ona yukarı bakmak zorunda kalsam da geri adım atmadım."Bana ismimle hitap etme cüretini nereden buluyorsun?" diye tısladı yüzüne doğru, sesi bir yılanın tıslaması kadar alçak ama bir o kadar tehlikeli duyuluyordu. "İsminle hitap ediyorum çünkü o heybetli adının arkasına sakladığın korkak adamı görüyorum!" dedim gözlerimi bir an bile kaçırmadan. Kalbim göğüs kafesimi dövüyor olsa da içimdeki öfke korkumu bastırıyordu "Kendi kirli işlerini halletmek karanlık dünyanda yükselmek için bir kadının canını ortaya koyacak kadar aciz misin sen ? Madem o kadar değerlisin git kendin gir dehlizlere! Git pırlantayı kendi ellerinle sat!" 🪽 " Bazı aşklar zaman'a değil, yazgıya yazılır " Bu kurgunun tüm halkları saklıdır.

Abisi yüzünden hayati mahvolan genç kız Ama bir yandan da kıza kucuklukten aşık olan deli gibi seven Berzah aga

​"Bir arkeolog olarak toprağın altında geçmişi ararken, bir gün o geçmişin tam ortasına düşeceğimi hiç hayal etmemiştim." ​Seray için hayat; kazı alanları, tozlu kitaplar ve tarihin sessiz tanıkları olan antik parçalardan ibaretti. Ancak İstanbul'un kalbinde açılan o gizemli çukur, onu sadece toprağın altına değil, tam beş yüz yıl öncesine, 1451 yılının kışına sürükledi. ​Avucunda yanan, sırrını çözemediği o mühürle; ne olduğunu anlamadığı bir çağın, entrikalarla dolu bir sarayın ve henüz 'Fatih' olmamış ama gözlerinden ateşler saçan bir sultanın kucağına düştü. ​Şimdi Seray için hayatta kalmak, o paslı dikişlerle dolu yarasından daha zordu. Bir yanda kendi zamanına dönme arzusu, diğer yanda II. Mehmed'in sarsılmaz korumacılığı ve omuzlarına binen cihanın yükü... ​Tarih kitaplarında okuduğu o büyük fethin eşiğinde, Seray sadece bir tanık mı olacaktı yoksa o meşhur tarih sayfalarını kendi elleriyle mi yeniden yazacaktı? ​"Ben buraya ait değildim ama onun gözlerine baktığımda, ilk kez kendimi evimdeymişim gibi hissediyordum." ​Zamanın durduğu, mühürlerin konuştuğu ve kalplerin savaştığı bir hikaye başlıyor.

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.