Sevdiği adam için her şeyi geride bırakmaya cesaret eden bir kadının hikâyesi... Hatta kendi evrenini bile. Kocasını kısa bir süre önce kaybeden Rena, artık hayata tutunacak bir sebep bulamamaktadır. Onun için ölüm, korkulacak bir son değil; sevdiğine kavuşacağı tek kapıdır. Günlerini mezarlıkta, geçmişin anılarıyla konuşarak geçirirken karşısına çıkan gizemli bir cadı, kaderin yönünü geri dönülmez biçimde değiştirir. Cadı, Rena'ya sevdiği adama ulaşmanın bir yolu olduğunu söyler. Ama her mucizenin bir bedeli vardır. Bedelin ne olduğunu dahi bilmeden teklifi kabul eden Rena, gözlerini bambaşka bir evrende açar. Ortaçağı andıran bu dünyada, sevdiği adam Veliaht Prens Arvın olarak karşısındadır. Ancak Arvın, onu tanımamaktadır. Rena'yla geçirdiği yıllara, paylaştıkları aşka dair tek bir anısı yoktur. Dahası, kaderinin başka bir kadınla yazıldığına inanmaktadır. Rena, sevdiği adamı her şeye rağmen yeniden kazanabilecek midir? Onu, sıfırdan kendine âşık edebilecek kadar güçlü müdür? Peki Arvın, hayatının tam ortasına düşen bu yabancı kadına karşı koyabilecek midir? Kalbinde anlam veremediği o sızı, gerçekten sadece bir rastlantı mıdır? Veliaht prens, Velerion'un kaderini mi seçecektir... Yoksa kalbinin fısıltılarını mı? Çünkü bazı aşklar hatırlanmaz... Hissedilir. Ve bazı bedeller, yalnızca ruhla ödenir.

Düzenli olarak her gün yurttan çıkıp 2 yıldır kayıp olan arkadaşını arayan Neva Akgün, tam ümidini kaybetmişken telefonuna gelen bildirim ile hayatı değişiyor. Başka bir evrene eski sevgilisi tarafından kaçırılan arkadaşı Nevaya bir mesaj yollamayı başarmıştır. Mesajda verilen konuma gittiğinde bir adam ile karşılaşır Adam ona arkadaşından gelen mesajları anlatırken başka birisi tarafından öldürülür ve işte o zaman Neva ve Araf Algının ilk karşılaşması gercekleşir Arkadaşı için gittiği Elorve evreninde hayata kalmak için girdiği oyunlar onu sınadığı yetmezmiş gibi birde odada kalan 3 arkadaşı daha peşinden gelir. Yerde kalçamın üstünde oturmuş ona bakıyordum. Geri- geri gitmeye başladığımda aramıza bir mesafe koydum. Hemen ayağa kalkıp koşmaya başladım. Arkama dahi bakmadan koşuyordum. Ta ki çıkmaz sokağa girene kadar. Geldiğim yolu geri giderek büyük bir salaklık yapmıştım. Yavaşça arkama döndüm. Ellerini ön ceplerine yerleştirmiş bana bakıyordu. Yutkunduğumda bana doğru gelmeye başladı. İyice duvara yapışmıştım. "Gelme" diye fısıldadım. Beni duymuştu ama halla yavaş adımlarla bana doğru geliyordu. Gömleğindeki kan lekelerini gördükçe gözlerimi daha çok açıyor, yutkunuyor ve korkuyordum. "Yardım edin!" Diye bağırdım bir umutla. Bu yardım çığlığıma dudağının kenarı yukarı kalkmıştı. "Seni kimse duyamaz" sesi aynı dış görünüşü gibi keskin ve erkeksi çıkmıştı........ "Gözlerin" dedi içinde kaybolmuş gibi "Nesi var gözlerimin?" "Gökyüzünü gözlerinde taşıyorsun"

düşünsenize birden sınıftayken ders sonu kapı aniden kilitleniyor ve kendinizi bir ölüm ÜÇKENİNDE buluyorsunuz. Peki ya bu çemberden sağ çıkabilecekmiydiler?...... Tabi Ölüm her an yanlarındayken. "ÖLÜM BİR OKULDA OLABİLİRMİYDİ?? YA DA ÖLÜM CABLARINI ALMAYA GELEBİLİRMİYDİ"

"Savaş başlamıştı ve bu savaşı başlatan bendim" Bir sabah uyandığında kendini hastane odasında bulan kız hafızasını tamamen kaybetmiştir. İsmini dahi hatırlamıyordur. Üzerindeki kan lekeri yüzünden adlı tıp uzmanı SAVAŞ VURAL ALKANER ve Baş komiser ULAŞ AKHAN kızdan DNA önekleri alırlar. Şehirde bulunamayan seri katilin son kurbanı olduğu düşünülür kızın. Kıza yeni bir kimlik çıkarılır ve kızla beraber adlı tıp uzmanı, baş komiser katilin peşine düşerler... "Kimliksiz ?" "Benim bir kimliğim var ...senin verdiğin bir kimlik"

Ölüm sevmezdi serçe , kan sevmezdi nefret sevmezdi , unutmayı veda etmeyi sevmezdi. Neyi sevmediyse serildi önüne bir bir , önce kendisi gitti bedeninden ardından annesi , sonra ruhu geçmişi çocukluğu ve belkide geleceği. Elinde bir tek o kaldı , zihninin içinde dolanan ses . " Demir kafa " diyen çocukluğunun sesi. Ormanda tanık olduğu cinayetten sonra herşeyin biteceğini sandı , belki satılacaktı belki de sahiden öldürülecek , fakat bunların ikisi de olmadı , Feride ; gözlerinde en korktuğu şeye sahip adamın esiri oldu , hem mecazi hem gerçek anlamda. Hep derdi " Ben senin Okyanuslarında boğulmayacağım , ama sen benim ormanlarımda kaybolacaksın" diye , oldu. Kaybolmaktan korkan adamı, ormanlarında yolunu kaybettirdi , peki sözü gerçekten yaşanacak mıydı? Adamın okyanuslarında hayatta kalabilecek miydi? Kader ipi onları nereye sürükleyecekti? Yazgı onlara ne yazacaktı? Feride , eski Ferideyi bulabilecek miydi? ༺═────────❦────────═༻ " Hmm , inanmalı mıyım?" yine aynı ses tonunu kullanmaya başladığında kaslarımın gerilediğini bütün bedenimin uyuştuğunu hissediyordum " inanmak istemiyorsan sana kalmış birşey bu beni il-" dudakları bir anda dudaklarıma indiğinde sözlerim yarıda kesilmişti , nefesi nefesime karışacak kadar yakınımdayken "inandır beni serçe " diyerek gözleri dudaklarıma inmişti, hemen ardından tekrar gözlerimle buluştuğunda " beni inandır ki o herif karşıma çıktığında öldürmeden durabileyim , beni inandır ki gördüğümde sana bakan gözlerini oymak zorunda kalmayayım ve yine beni inandır ki ...sana dokunmaya kalkan ellerinin parmaklarını tek tek kesip o herifin götüne sokmayayım " diyerek fısıldadığında ensemden aşağı inen soğuk teri hissediyordum, söyledikleri fazla saplantılı biri olduğunu gösteriyordu sanki , üstelik bunları benim yüzümden yapmak istemesi fazla geriyordu.

Abisi yüzünden hayati mahvolan genç kız Ama bir yandan da kıza kucuklukten aşık olan deli gibi seven Berzah aga

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

"Bazıları katil olurdu,bazıları katil olmaya sürüklenirdi"... Onlarda katil olmaya sürüklenmiş öğrencilerdi. Bilmeyerek istemedikleri bir cinayete ortak olan Güneş ve arkadaşları ne yapacaklarını bilmezler ve her şeyin iyi olacağını düşünürler.. Ta,ki tehditler gelene kadar.Her gün korku içinde ve yakanacaklarını düşünen katiller aralarında bir plan kurmaya çalışırlar... "Bizlerde birer birer katil olmaya sürüklenmiştik."..... Bana ulaşa bilmek için: İnstagram:@huseynve_kitaplari