සමහර හැඟීම් තියෙනවා... වචන වෙලා කියන්න බැරි තරම් නිහඬ. ඔහු මට ලඟ හිටියා... ඒත් කිසිදා මගේ වුණේ නැහැ. මම ඔහුට බැලුවා... ඒත් මගේ බැලීමේ අර්ථය ඔහු කවදාවත් දැනගත්තේ නැහැ. මෙය ආදර කතාවක් නෙවෙයි කියලා මටම කියාගන්න හැදුවත්... හිත ඒක පිළිගන්න කැමති වුණේ නැහැ. කියලා නැති වචන, නොපෙනෙන හැඟීම්, අවසන් නොවෙන නිහඬතාවයක්... මේකයි "Unsaid" 💔

අතේ වරදක් නැතත්... උන්ගේ ගෙවල්වල මරණයට.. සමහරු අදත් බනිනවා .. නියඟලා මල්වලට ... 🔥☀️ #විෂමලක්ඒත්මගේfav 🔥

" කොහොමහරි කරල මට මගේ ජීවිතේ පුංචිම හරි සැනසීමක් තියෙන්න ඕනි.. කියන්න..?? කොහෙද මට සැනසීමක් තියෙන්නෙ..?? "

සවී බබාට දඟ වෙන්න බැරිද මන් ඉස්සරහා විතරක්.🤍

සාගරේ හඬ දිගේ... 2024/03/24

‌මේ අවතැන් වුණු ආදරේට ඔය දිස්නේ ගහන ඇස් ඇතුලේ නවාතැන් දෙන්නේ කවදද මයේ රත්තරං... 👑 👑 💛 🖤

මගේ මුහුදු සුවඳ මන් උබට පැලෙන්න තරම් ආදරෙයි!!! ~ආශ්‍ර නිර්වාන් මේඝනාත්~ ආශ්‍ර × සයුරු

සම්මත අසම්මත යුද්ද නෑ හැමෝම නිදහසේ ජිවත් වෙන කාලයක් වර්තමානෙන් අනාගතේට ගිහින් ඒ ජීවිත මොනවගේද බලන්න කැමති අයට...... it's 2040 broh.... 💫

" උබ දන්නවද අල්මාරියේ එච්චර පිහි තියෙන්නෙ ඇයි කියලා? " තිසුරගේ කටහඬ අනුකම්පා විරහිත විය. " ඒ තමයි මගෙ සෙල්ලම් බඩු. අර පේනවා නේද මේසෙ උඩ තියන ඔලු කට්ට" කියමින් තිසුර හිස්කබල දෙසට අත දිගු කළේය. යුවිනු බයබිරාන්තව ඒ දෙස බැලුවේ ය. තිසුර නැවතත් යුවිනු දෙස බැලීය. "ඒ මම මුලින්ම එලොව යවපු එකාගේ ඔලුව, කොහොමද දන්නවද මං ඒක කරේ?" කියමින් තිසුර ඔහුගේ මුහුණ යුවිනුට ළං කළේය. තිසුරගේ දෑස් දුටු යුවිනුට ඉබේම කෙළ ගිලුණි. "මං ඌව අල්ලන්, බෙල්ලෙ මෙන්න මෙතන්ට ඇනගෙන ඇනගෙන ඇනගෙන ගියා ලේ විසික් වෙනකං" තිසුර යුවිනුගේ ගෙල පිරිමදිමින් කීවේය. "ම්ම්ම්ම්........ඒ ලේ වලින් පුදුම සුවඳක් ආවෙ" කියමින් තිසුර යුවිනුගේ ගෙල දෙසට නැඹුරු විය. _ලෝහිත_ *මෙම කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රබන්ධයක් වන අතර ජීවත්ව සිටින හෝ මියගිය හෝ කිසිඳු පුද්ගලයෙක් මෙම කතාවට සම්බන්ධ නොවේ. Start : December 31, 2022 End : August 31, 2023