Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Bir grup arkadaş, sıkıntıdan ve eğlence olsun diye kızın telefonundan rastgele bir numara çevirir. Gizli ararlar. Gülüşürler. Bunun masum bir şaka olduğunu düşünürler. Ama bilmedikleri bir şey vardır: Aradıkları kişi, daha önce can almış bir adamdır. Telefon çaldığında, adam karanlık odasında sessizce oturuyordur. Duvarlarda geçmişinin izleri vardır; silinmemiş, saklanmamış... sadece bekleyen. Ekranda "Gizli Numara" yazısını gördüğü anda nefesi değişir. Bu onun için sıradan bir arama değildir. Çünkü o, kimsenin onu durduk yere aramayacağını bilir. Hele gizlenerek... asla. Zihni hemen çalışmaya başlar. Biri onu bulmuştur. Biri geçmişini kurcalıyordur. Belki de yaptıklarını bilen biri, onu ortaya çıkarmak istiyordur. Karşıdan gelen kahkahalar ona eğlenceli değil, alaycı gelir. Sanki biri onu köşeye sıkıştırmak istiyordur. Sanki bu bir tuzaktır. Ve katil, tehdit altında olduğunu düşündüğünde, kaçmaz. Aksine... iz sürer. O an, basit bir şaka olarak başlayan şey, geri dönüşü olmayan bir hataya dönüşür. Çünkü onlar bir "eğlence" yaptıklarını sanarken, bir katilin dikkatini çekmişlerdir. Ve bir katilin dikkati... asla tesadüf değildir.