"Çekil önümden." Eseriyle gurur duymalıydı. Zira bu yaşıma kadar böylesine yoğun hissetmediğim bir öfkeyle sınanıyordum. Gözümün önünü bürüyen kan mı karanlık mı bilmiyordum. "Asla! Böyle gitmene izin vermem." Dimdik duruyordu karşımda. Sanki sıradan bir sohbetin içindeydik. "Şakam yok, Ferman. Sana defalarca söyledim, yapabileceklerimi sınama!" Ona doğrulttuğum silahtan korkmuyordu. Ama korkması gerekiyordu. Yüzümde mimik oynamadan silahın sürgüsünü hızla çekip mermiyi atışa hazır hale getirdim. "Beni vuracak mısın? Eğer vuracaksan öldüğümden emin ol yoksa seni asla bırakmam." Gözlerinde ufak bir endişe bile belirmezken bir de bana meydan okuyordu. "Umarım ölmezsin." Silahı milim oynatmadan bütün hislerime rağmen ustalıkla tuttuyordum. Duygularımı gizleyerek bütün soğukkanlılığımla baktım gözlerine. "Gidişimi izlemen sana daha iyi bir ceza olacak. Kendi ellerinle yıktığın oyunda sen de kazanamazsın." "Seni kazanamıyorsam kazanmak da kaybetmek de umrumda değil." Oynadığı bütün bu oyundan sonra bir de beni kazanmayı mı bekliyordu? Belki bu kadar öfkeli olmasam buna gülebilirdim. "Seni son kez uyarıyorum, çekil önümden. Ben senin bildiğin o kadın değilim." Kendim bile kendimi tanıyamıyordum artık. "Namlunun hedefi ölümcül değil!" Gözleri gözlerimden milim oynamıyordu. Niyeti beni daha fazla kışkırtmak mıydı? "Böyle için soğuyacaksa vur, Nilda. Ama seni asla bırakmayacağım." Saniyeler içinde parmağım tetiğe baskı uyguladı. Bir silah patladı, atlar ürktü, kediler kaçacak yer aradı ve Ferman Arnasın kanı Mardin topraklarına aktı. "Sana söylemiştim Ferman Arnas! Bir gün Mardin topraklarına senin de kanın akacak demiştim." ° Benim kalemimden bir berdel yazılsa nasıl olurdu acaba, diye düşünürken bir baktım sahneler çoktan yerini almış, kelimeler art arda dizilmiş, bana bir yazmak kalmış... 07/09/2024 📖

Askeri kurgu. "Aşk gurur tanımaz, komutanım." Aşka küsmüş bir kadınla onun aşkından ölüp biten bir adam. "Asker!" dedim ses tonuma hakim olamayarak. "Batuhan," dedi bana bakmadan. Uzun uzun karşısına baktıktan sonra tekrardan bana döndü. "İsmim Batuhan." "Asker!" dedim inat edercesine. "Ne zaman ismimi söyleyeceksiniz?" Birden soru yöneltince şaşırdım. "Şehit olduğumda mı?" "Ne?" dedim şaşkınlığımı gizleyemeyerek. "Saçmalamayı kes!" deyip bakışlarımı ondan kaçırdım. "Ne zaman şehit olacağımız belli olmaz." O konuşurken dönüp de ona bakmadım ama onun bana baktığını yandan görebiliyordum. "Belki şu anda terör örgütleri gelir bir çatışma çıkar ve ölürüm." O konuştukça kucağımda duran elimin yumruk olduğunu ve tırnaklarının derimi delip geçtiğini hissedebiliyordum. "Ve ben bir kere bile dudaklarınızdan bana ismimle seslendiginizi duymadan ölmüş olacağım." TELİF HAKKI BANA AİTTİR. İZİNSİZ KAPAK VE İÇERİK ALINAMAZ!

"Aşiret ağası olan babamın zoruyla Mardin'e geldim. Ne olabilir ki?" Aşiret kurgusudur. Berdel

'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınm

Ailesinin canice katledilişine küçük bir çocukken şahit olan, yetimhane köşelerinde büyüyen ve devletin adeta çelikten bir silah gibi yetiştirdiği efsanevi bir istihbaratçı: Üsteğmen Asena Göktürk. ​Hayatı gizli görevlerde, yalnızlıkla ve ruhuna ördüğü o buzdan duvarların arkasında geçmiştir. Vücudu en ölümcül ilaçlara ve narkoza bile bağışıklık kazanacak kadar dayanıklıdır ancak kalbi, köksüzlük ve güvensizlik duygusuyla tamamen uyuşmuştur. Ta ki o güne kadar... ​Yüzbaşı Atalay Karahan... Hayatını tamamen askeriyeye adamış, kalbini aşka kapatmış ve tek bir fobisi olan sarsılmaz bir lider: Bir askerini bile şehit vermemek. Onun için komuta ettiği Alfa Timi, hayatta kalan tek ailesidir. ​Asena'nın yolu, Ankara'daki harekat merkezinden Albay Oğuzhan Sarsılmaz ve dahi MİT Analisti Kaan Akay'ın yönettiği büyük bir operasyonla Alfa Timi ile kesişir. Sivaslı bir duvar olan Savaş, keskin nişancı Timur, Karadenizli sıhhiyeci Turan, çılgın bombacı Yavuz ve genç teğmenler Alp ile Süleyman'ın oluşturduğu bu tim, Asena için sadece askeri bir birlik değil; hayatında ilk kez tadacağı "gerçek bir aile" olacaktır. ​Dağların kuralı sert, düşman acımasızdır. Ancak sarp kayalıklarda telsiz frekanslarına fısıldanan gizli bir ninni, buz tutmuş iki kalbi birbirine siper edecektir. Asena, Atalay'ın sarsılmaz korumacılığında ilk kez güveni ve aşkı tadarken; Atalay, timine katılan bu dişi kurdu canı pahasına korumak zorundadır. ​"Acıyı canlı canlı göğüsleyenlerin, birbirine siper olanların ve buz tutmuş dağlarda sessizce büyüyen bir aşkın epik mücadelesi başlıyor." ​Gölgede kalanlar, aile olmayı en iyi bilenlerdir.

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Vatan, aile,arkadaşlık,aşk kurgusudur. DİKKAT: Kurgu şiddet, küfür,argo,taciz,travma tetikleyici içerikler bulundurmaktadır. Hassasiyyeti olan kişilerin okuması tavsiyye edilmemektedir. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR. ©TÜM HAKLARI SAKLIDIR

Kitap bana aittir, herhangi bir çalınma durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.! Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin'in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur ama bir bedelle... Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran'ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja'nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder... 18.11.2025 Türkiye kategorisinde 1. sırada 18.11.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 16.12.2025 Güncel kategorisinde 1.sırada 20.12.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 28.12.2025 Popüler kategorisinde 1.sırada 12.01.2026 Yeni kitap kategorisinde 1.sırada 14.05.2026 Gelenek kategorisinde 1.sırada 18.05.2026 Duygusal kategorisinde 1. sırada 25.08.2026 Türkiye ve Keşfet kategorilerinde 1. sırada

Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

Askeri kurgudur. +18 şiddet ve küfür içerir...🔥 İlk yazılma tarihi: 12.04.2023 İlk yayınlanma tarihi: 22.01.2026🕊️ 🐢⚜️🥀💌 Bir çiçek vardır. Adı Vadi Zambağı. Ormanın en kuytu, en karanlık köşelerinde açar. Herkes onu narin sanır bembeyaz boynunu büktüğü için güçsüz zanneder. Ama o zambağın köklerinden yapraklarına kadar her hücresi Zehirle doludur. O zehir onun hayatta kalma gücüdür. Kimse... Kimse ona dokunamaz. Kimse onu ezemez. Çünkü o... Güzelliğinin altında bir savaşçı gizler. İşte o çiçek Vadi Zambağıdır. 🐢⚜️🥀💌 "Sen de benim Vadi zambağımsın... Aslan kızım. Göründüğün kadar narin ama canını yakmak isteyene... Ölümcül olacaksın." Babasının ona miras bıraktığı o "Zehir" adını ve vadi zambağının zehrini ruhuna mühürleyerek hücreden fırladı. Şırnak'ın dondurucu karanlığına, bembeyaz karların üzerine doğru, elinde yeşil kaplumbağası ve üzerinde kanlı badisiyle bir ok gibi koşmaya başladı. O gece karların üzerine düşen her damla gözyaşı, bir çiçeğin uyanışıydı. Çünkü Süveyda artık bir vadi zambağı gibiydi; beyazlığı masum, özü zehirdi. Kokusu huzur verse de dokunuşu kalp durdururdu; zira masumiyetin bu kadar öldürücü olabileceğini dünyaya sadece vadi zambağı öğretirdi. 🐢⚜️🥀💌 Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı? VICTOR HUGO