ජීවිතයේ, අපට ජීවය දෙන ආදරණීය ප්‍රේමණීය මෙන්ම වේදනාකාරී මතකයන්ද ඇත. ඒ මතක, හුදෙක් හදවතට ගෙන එන්නේ ජීවයට ඇති ආශාවයි. කඳුලකින් නොසරසා ජීවිතයක්, ප්‍රේමණීය හැඟීමෙන් පුරවාලීමට මිනිසුන් වශයෙන් අප සැවොම උත්සාහ කල යුත්තෙමු. සීමා නැති ප්‍රේමයේ උතුංග දායාදයන් විඳගැනීමට ශුද්ධ වූ ආත්මයන්ගේ ආශිර්වාදයන් සක්වල සෑම ජීවයකටම ලැබේවා! එන්න, අපි ටිකක් දුශ්කර පළාතකට යමු, සාමජයෙන් දුක් ගැහැට විඳි, අපමන බාධක ඉන්ද්‍රකීලයන් සේ විඳදරාගත් සොදුරු ජීවිත රැසක එකමුතුවක් ප්‍රේමයේ නාමයෙන් ආත්මීය සුවය ලබන හැටි දකින්නට. ඉහත්තාවේ බණ්ඩාර වලවුවේ සිට, ඔවුන්ගේ ඇසින් මම, පොඩි ඉස්කෝලේ මහත්තයා...

ඩුකු ඩුකු ඩුකු ! මහ සද්දෙන් සද්ද කරගෙන ඉස්සරහට ඇදුනෙ උඩරට මැණිකේ කෝච්චිය නම් නෙවෙයි. ලාවුළු ගස් අතරින් වැලිගම්බර අසිරිය කියාගෙන ඉස්සරහට ඇදුනු මන්දගාමී බස් රතය ඒ සිරි අසිරි වින්දෙ පාලු කැලේ තනි මකාදාලා. කොස් පොලොස් වලින් සරුසාරෙට තිබුන ලාවුළු වත්ත මැද්දෙ ලන්ද දිහා ඉදපු එලදෙනක් බෙරිහන් දුන්නෙ තමන්ගෙ වහු පැටියා දිහා බලන්. ඒ අතරෙ ඒ ලන්ද මැද තිබුනු පුන්චි ගේ පිලිකන්නෙ ඉදන් ඇහුනු කන්දොස්කිරියාව නිසා ලාවුළු ගසුත් කලකිරීමෙන් හීල්ලුවෙ කාලයක් තිස්සෙ ඇහෙන මේ නාඩගම් වලින් විවේකයක් නැතුව. "තරහ ගන්න එපා සුදු මහත්තයා ! තරහ නිවන්න" අජේ කියනවා ඇහිලා මදුරුවො තල තල ඉදපු අජේගෙ සුදු මහත්තයා බෙරිහන් දුන්නෙ ඔලුවෙ අත ගහගෙන. "අනේ යකා අවුස්සන්නෙ නැතුව පැත්තකට පලයන්කෝ !" _____________________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් සිංහල යොවුන් නවකතාවකි

" දිය නයෙක් කවාගනින්කෝ.." තේජාන් ඇවිත්... ඉවුර උඩ ඉදන් අත දික් කළේ පොඩි තරහකුත් හිතේ තියන්. ඒත් මම ඉන්නෙ සතුටින්. එයාට ඒක දැනුනා. ඒ නිසා ඕනවට වඩා මට සැරවැර කළේ නෑ. සීමා පෙන්නලා අත දික් කළා විතරයි. ඒ අතේ එල්ලිලා මම උඩට ආවෙ දිය නයාගෙ පෙනේ තියෙන්නෙ පයන්නද කයන්නදවත් නොදැන... ශෝටට උඩින් තේජාන්ගෙ අත්ල නැවතුනා.. ආහ් ගාගෙන මම තේජාන්ගෙ තුරුලට ඔලුව ගහගෙන බොරුවට මගෙ මහත්තයා එක්ක හුරතල් වුණා.. අවදානෙ... මට ඕන වුණේ ඒක. මගෙ මහත්තයගෙ අවදානෙ. " තව ඉස්සරහට යනවද?.." " .... අපි පොඩ්ඩකට මෙතන නවතිමු?.." මගෙ කම්මුල ඉබලා.. තේජාන් ඔලුව වනන විදිය අඩ හද එළියෙන් යන්තම් පෙනුණා. " මට වෙල මැදට යන්න ඕන." මම හැරිලා අත දික් කළේ වෙල් යාය මැද්දෙ තිබුණ ලොකු ගලකට.. කන්දක් වගේ.. තැනිතලා යාය මැද්දෙ එයා පර්වතයක් වාගෙ ඝාම්භීරව නිදිකිරා වැටිවැටී උන්නා. " මඩ ගෑවෙයි.. ලියදි එරෙනවා කේශු." Ishq| BL

සම්මතයෙන් පිට හැගීමට නමක් දෙමි.... (අ)සම්මත.

"සියපත් මට නෙළුම් මලක්....හරියට පිපිලවත් නැති තවම පෙති විහිදන්න හිතන ළපටි නෙළුම් පොහොට්ටුවක්...." මතකයට හැකියිනම් වන්න පිහි ඇනුමක් සුසුමකට නොහැකි ඇයි දුක දරා ගැනුමක් කඳුළ යනු රිදුමකදි බර මනින මිනුමක් ආදරය කියන්නෙම අත් හැරෙන දිනුමක්.... _________________________________________ සියපත් සියපත් තේජන × රන්දුණු කේෂව Start - 2024.03.27 End - 2024.04.27

" උබ දන්නවද අල්මාරියේ එච්චර පිහි තියෙන්නෙ ඇයි කියලා? " තිසුරගේ කටහඬ අනුකම්පා විරහිත විය. " ඒ තමයි මගෙ සෙල්ලම් බඩු. අර පේනවා නේද මේසෙ උඩ තියන ඔලු කට්ට" කියමින් තිසුර හිස්කබල දෙසට අත දිගු කළේය. යුවිනු බයබිරාන්තව ඒ දෙස බැලුවේ ය. තිසුර නැවතත් යුවිනු දෙස බැලීය. "ඒ මම මුලින්ම එලොව යවපු එකාගේ ඔලුව, කොහොමද දන්නවද මං ඒක කරේ?" කියමින් තිසුර ඔහුගේ මුහුණ යුවිනුට ළං කළේය. තිසුරගේ දෑස් දුටු යුවිනුට ඉබේම කෙළ ගිලුණි. "මං ඌව අල්ලන්, බෙල්ලෙ මෙන්න මෙතන්ට ඇනගෙන ඇනගෙන ඇනගෙන ගියා ලේ විසික් වෙනකං" තිසුර යුවිනුගේ ගෙල පිරිමදිමින් කීවේය. "ම්ම්ම්ම්........ඒ ලේ වලින් පුදුම සුවඳක් ආවෙ" කියමින් තිසුර යුවිනුගේ ගෙල දෙසට නැඹුරු විය. _ලෝහිත_ *මෙම කතාව සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රබන්ධයක් වන අතර ජීවත්ව සිටින හෝ මියගිය හෝ කිසිඳු පුද්ගලයෙක් මෙම කතාවට සම්බන්ධ නොවේ. Start : December 31, 2022 End : August 31, 2023

The unedited feelings 🩵 මේ යනු නුවර වැස්සෙන් තෙමී ඇරඹුනු...කොළඹ පහන් එලි වලින් නැහැවෙමින්...පොත් සුවඳ අතරින් ගලා යන ඔවුන්ගේ ප්රේමණීය වෘතාන්තයයි..... Started: 11/03/2024 Finished: 06/10/2024

උබ වැරදි කෙනා එක්ක පැටලුනේ ආයුත්..අයේ උබට මගෙ එක බැල්මකින්වත් ගැලවෙන්න බෑ.......මං ඕනේ එකෙක්ගෙ ලේ හොල්ලන්න දෙපාරක් හිත්නැ...ඒත් මට ..උබට ඒදේ..කරන්න හිතෙන්නැ..මගෙ දෑහැට නොපෙනි මෙතනින් පලයන් යකෝ.... බෑදීම් එච්චර දරුනුද.....?

ආස හිතෙන ආදරණීය කතාවක්