අපේ කතාවට තිබ්බේ හිතාගන්නවත් බැරි පුදුම ලස්සන අවසානයක්.

මගේ අම්මා ඒ කියන්නේ දිසානායක පොඩි කුමාරිහාමි එයාගේ කසාද මනූස්සයා වෙච්ච අප්පච්චිටවත් එයාගේ දරුවා වෙච්ච මටවත් කිසිම ආදරයක් වත් ගරුත්වයක් දෙන මනුස්සයෙක් නෙමෙයි.පුදුමයි නේද වලව් වලව් අතර මේ වගේ උස් පහත්කම් තියෙනවා කිව්වම.

ස්වරයත් සමග මුසු වූ පන්දුවක ප්‍රේමණීය දිගහැරුම..

𝐙𝐡𝐚𝐧𝐲𝐢 / 𝐍𝐨𝐧-𝐟𝐟 " මට ආදරෙයිද? " " ම්ම්ම් පොඩ්ඩක් ඉන්න ! ' " ඇයි?" " ඊට වඩා මං මෙහෙම කියන්නම් - මං උබට හරි ලෝබයි මගේ හාමු " 𝙰𝚐𝚎 𝙶𝚊𝚙 𝙷𝚊𝚙𝚙𝚢 𝙴𝚗𝚍𝚒𝚗𝚐 Start : 2024.05.13 End : 2025.05.31

ඔහුගෙන් හිස් උන ජීවිතයේ හිඩැස පුරවන්න තවත් කුල කුමාරයෙක් ආ වගයි.... ❤️💚

අපි කවුද කියලා අඳුරගන්න අපි කොච්චර මහන්සි වෙනවද? ලෝකෙට පේන දේද ඇත්තටම අපිට ඕන කරන්නේ? සමහර දේවල් අපි තේරුම් ගන්නේ කොච්චර පරක්කු වෙලාද? ඒත් ඒ වෙලාවට හරි එහෙම වෙන එක කොච්චර ලොකු දෙයක්ද? මට ලෝකෙට කෑගහලා කියන්න පුළුවන් නම්.. අනේ මන්දා.. මට ඒ ඇති ජීවත් වෙන්න.. මේ මම! මේ මගේ කතාව!! පියවි

මට උබෙයි බ්ලැක්කෝෆි එකකයි රස එකතු කරලා රස බලන්න ඕන මේඝ

"මගේ කියන හැමෝම මාව දාල ගියා, ඔයත් කවදා හරි ගියොත්..." - රයන් "මගේ තේරීම ඔයා විතරයි.. හැමදාම... ඒ නිසා මං කොහෙවත් යන්නෙ නෑ.... හැබැයි ඔයා මාව එපා කිව්වොත්.. ආයේ මාව ඕනේ කිව්වත් එන්නේ නැතිවෙන්න යනවා ඔලුව හැරිච්ච අතේ" - භාගි "ඔලුව හැරෙන්නේ කෑම කඩයක් පැත්තට නිසා හොයාගන්න ලේසි වෙයි හැබැයි.." - රයන් "ආශ්... මේ මහ උරග දැවැන්තයා නම්..." - භාගි "මොකා???" - රයන්

හිමි කරගන්න බැරි උනත් ඉර හැරෙන හැරෙන අතට සූරියකාන්ත මලත් හැරෙනවලු බෙල්ල කඩා වැටෙනකල්ම..🌞🌻 එහෙම බැලුවම ආදරේදි රෝස මල් වලට වඩා තැනක් සූරියකාන්ත මල් වලට හිමි වෙන්න ඕනෙ 🙂

" උඹ කියන්නෙම වචනයෙ පරිසමාප්තියෙන්ම දරා ගැනීමක් මගේ නිතින්.. " - සාගර - " ඔහොම කියන්න එපා අපේ මහත්තයෝ.. උඹ වෙනුවෙන් මට මරණයෙ වේදනාව උනත් දරාගන්න පුළුවන්.. " - නිතින් - 🚫කතුවරියගේ අනුදැනුමකින් තොරව උපුටා ගැනීම හෝ PDF කිරීම සපුරා තහනම්..