Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

Περίληψη Έναν κανόνα θα σου πω και αυτόν να τον θυμάσαι. Ποτέ μη βάλεις δυο ανθρώπους της τέχνης να αγαπηθούν. Αλλά τι λέω; Θα το κάνεις. Γιατί μπροστά στη θεία τέχνη του ήχου όλοι μας υποκλιθήκαμε και θυσιάσαμε τους εαυτούς μας. Λαέρτης - Ψυχή

Έρωτας στο Ρινγκ Ο Απόλλωνας ξέρει να παλεύει. Με αντιπάλους. Με τη ζωή. Με το παρελθόν που τον κυνηγάει. Η Κασσάνδρα ξέρει να κρύβεται. Πίσω από ψυχραιμία. Πίσω από υποχρεώσεις. Μια προπόνηση πυγμαχίας γίνεται η αρχή. Μια ματιά γίνεται απειλή. Ένα μυστικό μπορεί να γκρεμίσει τα πάντα. Στο ρινγκ υπάρχουν κανόνες. Στον έρωτα... όχι. <<έλα μαζί μου μέσα στο γραφείο στο τέλος του διαδρόμου.>> Με το που το ακούω αυτό κοκκαλωνω ήδη νιώθω περίεργα εδώ μαζί του, μου δημιουργείται ένα πρωτόγνωρο αίσθημα φόβου να τον ακολουθήσω αλλά για κάποιο λόγο με εξιτάρει. Ενώ κάνει ένα βήμα προς το γραφείο αντιλαμβάνεται ότι εγώ δεν ακολουθώ και γυρνάει προς το μέρος μου <<έλα αγριόγατα μην φοβάσαι δεν θα σου κάνω τίποτα μέχρι να έρθεις ίδια να με παρακαλάς να σε αγγίξω >>

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

«Που πας χωρίς εμένα πριγκίπισσα;» «Γιατί με εσένα που πάω;» «Στην κόλαση.» •she is his little princess • ❌DON'T COPY THIS STORY❌ {τα πρώτα κεφαλαία χρειάζονται οπωσδήποτε διόρθωση} 1ο βιβλίο (γράφτηκε σε ηλικία των 15-16)

"Ολίβια το έκανα!" Είπε συνωμοτικά στο τηλέφωνο. "Αααα μπράβο! Συγχαρητήρια!..." Της απάντησε η κολλητή της ειρωνικά. "Δηλαδή τι έκανες;" Ρώτησε με ειλικρινή απορία "Αυτό που μου έλεγες να κάνω και γω δίσταζα...." Συνέχισε η Κριστίνα ""Ποιο παιδί μου;! Τι έκανες;!" Άρχισε να χάνει την υπομονή της "Δε μου έλεγες να κάνω one night stand και εγώ δίσταζα; Ε το έκανα!" "Και να έρθεις να σε δω σου λέω αλλά ποτέ δεν με ακούς..." Είπε δεικτικά "Μία στιγμή... εσύ... έκανες one night stand;!" "Ε τι σου λέω τόση ώρα;! Που είσαι; αλλού;" Ξαφνικά από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε μια τσιριδα. "Πως κανείς έτσι χρυσό μου; Μου έσπασες το τύμπανο! Εγώ το έκανα, όχι εσύ!" 💘💘💘💘 Πότε δεν περίμενε ότι εκείνη η απόφαση θα της άλλαζε τη ζωή. Ότι θα τα έκανε όλα άνω κάτω όχι μόνο στα προσωπικά της αλλά και στα επαγγελματικά της. Τελικά, άξιζε το ρίσκο για ένα one night stand;

Σε έναν πόλεμο για κυριαρχία, κερδίζει το θανατηφόρο δηλητήριο του φιδιού ή η οργή των αιλουροειδών;

"Όλοι έχουμε μυστικά ξέρεις. Μερικές φορές είναι πιο σκοτεινά και από τους χειρότερους εφιάλτες μας". Δεν ήταν εύκολο για την Χάβα Λεβίδη να κάνει το όνειρο της πραγματικότητα και να γίνει μουσικός, με την Εβραϊκη της ταυτότητα επί την εξουσία του Μεταξά. Έτσι αναγκάστηκε να γίνει Εύα Παναγιωτίδη, η υιοθετημένη κόρη ενός καλόκαρδου διευθυντή Αρρεναγωγείου. "Είσαι ο μόνος άνθρωπος που έχω κάτι κοινό" Όμως, ούτε για την Εύα Παναγιωτίδη ήταν εύκολο να συμβιβαστεί με την πλαστή της ταυτότητα και να βρει έτσι τον έρωτα της ζωής της. Γνωρίζει έναν σπουδαίο γιατρό της πόλης και τελικά τον παντρεύεται, πιστεύοντας ότι είναι ο κατάλληλος για εκείνη. "Μόνο εσύ με κάνεις καλύτερο άνθρωπο. Θα τους σκότωνα όλους για να είσαι εσύ καλά." Τα πραγματικά προβλήματα ξεκινάνε όταν με την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, αναγκάζεται να φιλοξενήσει σπίτι της έναν Αξιωματικό των SS ενώ ταυτόχρονα ο σύζυγος της, της δείχνει ένα σκληρό πρόσωπο που όμοιο του δεν είχε συναντήσει. Το πάθος σε συνδυασμό με τον δυνατό έρωτα που πρώτη φορά νιώθει, την παρακινούν σε επικίνδυνες για τη ζωή της πράξεις.

Όπως ολοι γνωρίζουμε κάθε παραμύθι αρχίζει με ένα "μια φορα και έναν καρό" και καταλήγει με το "ζήσαν αυτοί καλα και εμεις καλυτερα"! Ομως στις πραγματικες ιστοριες δεν υπαρχει παντα ενα ομορφο τελος και στις περισσοτερες φορες το παραμυθι τελειωνει με πονο, θανατο, θλιψη. Οχτω χρονια αργοτερα, ο Μιχαλης ακομα να πιστεψει το χαμο της γυναικας που τοσο αγαπουσε. Εχει υποσχεθει οτι θα φροντισει την κορη τους και θα τη μεγαλωσει οπως της αξιζει. Και εκει που νομιζε πως ολα κυλλανε ηρεμα στη ζωη του, ενας νεος δολοφονος θα φερει τα πανω κατω στη ζωη του. Ή ίσως είναι κάποιος απο τα παλιά...