hep yeni aile bizi kabul etmez. bu sefer biz onları kabul etmezsek? Aile kan bağı mıdır... Yoksa uğruna savaşmayı göze aldıkların mı? Eliz Saye Kaleli, yıllarca ait olduğunu sandığı bir dünyada büyüdü. Anne dediği kadını toprağa verdi. Abi dediği adama tutundu. Geçmişini sorgulamadı. Ta ki bir gün her şey yıkılana kadar. Soyadı yalandı. Geçmişi eksikti. Ailesi sandığı insanlar gerçeğin sadece yarısıydı. Gerçek ailesini bulduğunda ise yeni bir soru doğdu: Kan bağı her zaman kalp bağı demek miydi? İhanetler, kırılan gururlar, yarım kalmış duygular ve saklanan sırlar arasında Eliz artık bir seçim yapmak zorunda. Geçmişine mi tutunacak... Yoksa kendi ailesini kendi mi kuracak?

''Ahu Dila Tanin.'' Sesi şehrime düşen yıldırım gibiydi, sesi şehrime düşmekle kalmayıp evimi viran ederdi. Dehşetle kapattığım gözlerim, adım yabancı sesin dudaklarından döküldüğünde aynı dehşeti yaşarcasına tekrar açıldı. ''Lezâ Çukuru... Cehennemin yedinci kapısının önüne gelmekle kalmayıp, alevli ateşe dokunan ellerinle kapıyı açtın ve o çukura düştün.'' Birkaç adım attı, sıcak nefesi soğuktan çatlamış olan dudaklarıma değdi. ''Cehenneme hoş geldin diyemeyeceğim, sen zaten çok uzun zamandır burada yaşıyorsun.'' 🕸🕷

Sırma ailesi iki çocuklarıyla mutlu bir aileydi. İstanbul Narkotik Şubenin başarılı komiseri Selim'in hayatı, iki çocuğu ve karısının öldürülmesi sonucu tepetaklak olmuştu. Bundan sonra yaşamında ki tek amacı peşinde olduğu uyuşturucu çetesini ve ailesi katledenleri bulmak olacaktı. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Gerçek ailem kurgusudur.

Yüzbaşı Aylin ve oğlu Ayberk hayatlarının dönüm noktasına girer. Zorlu hayatı olan Aylin ailesini 9yıl önce kaybetmiştir. Fakat hayat onu şoka sokmuş yeni bir aile vermiştir. Yeniliğe alışık olmayan Aylin hem yeni bir aileye hemde yeni silah arkadaşlarına alışmak durumundadır.

Hem bir anne hemde evli bir asker.. Vatan uğruna verilen bir mücadele,gizlenen bir geçmişle birleşir. Bir asker,bir anne,bir evlat...Küllerinden doğan bir destan. Bayrağın gölgesinde bir savaş,kalbin derinliklerinde bir sır. Vatan için savaşırken kendi geçmişiyle yüzleşen asker Yüzbaşı Aybike Aslı Ayyıldız ve geleceği ile geçmişi.

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

#duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

"Ağam kanlınızın izini bulduk İstanbul'da eşi ve kızıyla sıradan bir esnaf gibi yaşıyormuş zorda olsa tüm imkanlarınızı kullanıp bulduk ismini,kimliğini değistirmiş söylenenlere göre etrafındakilere doğulu olduklarını fakat Şanlıurfalı olduklarını söylemişler ." "Güzel görelim bakalım üzerlerine habersiz bir şekilde çöktüğüm de ne yapacaklar kaçtıkları o kaderlerinden bir daha kaçabilecekler mi öyle yağma yok hem amcamın kanı çok bile yerde kaldı öcünü almanın zamanı geldi siz önden gidip tüm hazırlıkları yapın gerisini ben hallederim." "Emredersin ağam."

Babası emekli asker olan Türkiyenin sayılı kadın tim komutanlarından biri olan Asena GÜMÜŞCÜ. Eski görev yerinden Şırnak Silopi'ye tayinle giden ve tüm hayatı değişen Asena...🪽🇹🇷