O, hayatı boyunca görünmemeyi öğrendi. Çünkü görünürse yok edilirdi. Ve bir gün, üniformasının içinde kendinden başka herkese sadık bir adamla tanıştı. Bir ressam. Bir komutan. Bir yemin. Ve bir aşk...

Askeri bir kurgudur!

Bir çarşı izni... Ve o iznin içinde kaderi değiştiren bir bakış. Komutan Emre, görevine adanmış, sert duruşunun ardında kendiyle barışık bir adam. Karizmasıyla emir vermeden bile diz çöktüren türden... Disiplinli, güçlü ve arzularını kontrol etmeyi bilen biri. Ta ki karşısına o çıkana kadar... Lüks içinde büyümüş, şımarık ama nefes kesici bir genç: Atlas. Bir bakışıyla dikkat çeken, bir dokunuşuyla unutturabilen biri. Fiziksel cazibesiyle herkesi etkileyen ama kalbini yalnızca tek kişiye açmaya hazır biri. Komutanımın Bebeği, dramdan uzak, şehveti bol, aşkı doyasıya bir hikâye. Gerçek arzuların utanmadan yaşandığı, iki erkeğin birbirinde kaybolup yeniden bulunduğu bir masal. Ve en güzel kısmı: Bu hikâye mutlu bitiyor. Ama okurda iz bırakıyor.

"Aynı Gökyüzünün Altında, Aynı Kalpte..." İki komutan. Aynı üniforma, farklı geçmişler. Ama bir gün, aynı kalbin ritminde buluşan iki adam... Harun ve Mert, görev disiplininin, emir-komuta zincirinin çok ötesinde bir bağ kurdular. Bu hikâye, cesaretin sadece savaş alanında değil, sevmekten vazgeçmemekte de saklı olduğunu hatırlatıyor. Sessiz bakışlar, gece devriyelerinde atılan ortak adımlar ve bir ömrü paylaşma arzusu... Bir askeriyede geçen, dramatize edilmemiş, doğal ve içten bir aşk hikâyesi. Ve sonunda, gökyüzünün altında bir taşta kazınmış tek cümle: "H&M - Aynı Gökyüzünün Altında."