Artık arkaya dönüp bakmam gerekiyordu. Öncelikle Asel'e döndüm. Ben ona dönünce yan tarafında ki kızdan şaşırmış gibi sesler çıktı. Neye şaşırdı? Brad Pitt'imi gördü acaba. En sonunda yan tarafa baktım. Bakmasamıydım. Gördüğüm suretle rüyamda ki dedenin cümlesi yankılandı kulaklarım da. "Sabır evlat, sabır.." ağzımdan "Sabrını sikeyim dede." Diye bir cümle döküldü. Asel'e döndüm. O'da endişeyle bize bakıyordu. Kıza tekrar döndüğüm de, gözlerinde ki hayal kırıklığı, heyecan ve korkuyu görebiliyordum. O'da beklemiyordu böyle bir şeyi. Belliydi. Tamamen küçük bir yanlış anlaşılmadan dolayı biten, ama yıllar sonra küllerinden yeniden doğan aşkı okumaya hazırmısınız. O zaman keyifli okumalar dilerim... Yayınlanmaya başlanan tarih 02:12:2024 Hikaye tamamen şahsıma aittir. Çalınma, kopyalanma gibi bir şey olduğu gibi direkt hukuğun devreye gireceğini bilmenizi isterim..

En yakın arkadaşının kız kardeşine yıllardır aşık olan adam. Adamı abisi gibi gören ve kendi abisinden ayırmayan kız. Asrın Bakırcı Derin Ertaş

"Ben evimi çoktan buldum, Leyla." dediğinde midemde kanat çırpmak için hazırda bekleyen onlarca kelebek bir anda canlandı. Boynuna doladığım ellerim ensesindeki kısa saçlarını bulup okşamaya başladığında Asaf'ın da bir eli belime yönelmiş, giyindiğim tişörtün altından tenime ulaşmıştı. Parmaklarının usulca hareket ettiği yerler tenimin karıncalanmasına neden olurken birleşen gözlerimizin arasında kutsal bir bağ vardı sanki. "Seni seviyorum Beyoğlu," diye fısıldadım. "Seni çok ama çok seviyorum." Gülümsedi ve uzanarak dudaklarını dudaklarıma değdirdi. "Seni seviyorum Kalbimin evi," dedi benim gibi fısıldayarak. "Seni çok ama çok seviyorum." Sıcak nefesi aralık duran dudaklarımın arasından sızıp nefesime karıştığında daha fazla dayanamadım. Boynuna doladığım kollarımı sıkıp başını hafifçe kendime çekerek o kısacak mesafeyi kapattım. Büyük bir özlem çekiyormuş gibi birleşen dudaklarımızın hareketleri birbirine uyumlu, kalplerimiz bu birleşim nedeniyle delicesine atıyordu. İçimde kocaman bir tufan yaratan heyecan dalgası bedenimi titretirken şimdi ki halimizle o heyecan koca bir tutkuya dönüşmüştü. Nefes almak için geri çekildiğimizde alnını alnıma dayayıp bir süre gözlerimiz kapalı biçimde olduğumuz yerde durduk. Bir elimi tam göğsünün üzerine koyduğumda kalbinin ritmik hareketlerini avuç içlerimde hissettim. "Yakıyorsun beni," dedi kısık bir sesle. "Ama bu yangın o kadar güzel ki, kül olmaktan korkmuyorum." "Seninle birlikte yanmaktan korkmuyorum, sevgilim."

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Ulaş: Hani sen bana ilk mesajında demiştin ya Ulaş: Dizi, film ve kitaplarda herkesin sevdiği yan karakterler gibisin diye Ulaş: O zamanlar bu benim için bir iltifattı Ulaş: Ama şimdi değil Ulaş: Kendime neyi yediremediğimi sormuştun Ulaş: İşte bunu yediremiyorum Ulaş: Ben senin hayatında da bir yan karakter olduğum gerçeğini kendime yediremiyorum

-Düzenlenecek- Bir gün hasta haliyle villalarında çıkan çatışmayla birlikte kaçmaya çalışırken yıllardır peşlerinde olan eski sevgilisi Karan Kızıltuğ ile göz göze gelen Ahu, sahte bir kimlikle saklanıyordur ve içtiği ilaçlardan ötürü hafızanı kaybetmiştir. Ölü gösterilen bu kızı ve ailesini öldürmek için arayan mafya lideri, hem kızın babasını bulmak için kızı kaçıracak hem de onu ikiziyle aldatan eski sevgilisinin acı dolu intikamını almak için kızın aklıyla oynayarak delirterek türlü oyunlarla onu kendisine aşık edecektir... *** "Nefretten aşk doğamaz demiştin." dedim tüm uzuvlarım acıyla sızlarken. "Haklıydın. Biz nerede başlarsak orada biteriz. Nefretin benim sonum olmasına izin vermeden ben kendi sonumu yazıyorum." "Yapma Savcı." dedi ben silahla ateş etmeden hemen önce. "İnsanlar yanılır ama ben yanılmaz demiştim ya sana, ilk defa haklı çıktın. Yanıldım. Nefret aşka dönüşürse şayet, o adamı kimse tutamaz. Aşk gerçekten her şeyi yenebilecek olan tek duyguymuş çünkü." "Duygulara yeri olmayan sen mi söylüyorsun bunu? Aşk nedir bilmiyorsun bile!" "Evet!" dedi bağırarak. "Aşk nedir bilmiyorum, tek bildiğim senin yanında kendimi kaybettiğim. Kalbimin hızlanmasını sağlayan, tek bir gülüşünle bana tüm dünyayı yaktırabilecek güce sahip olan tek kadın sensen ve buna aşk denmiyorsa ben hastayım Savcı. Ben yenildim." Bu cümlenin devamını duymaya hazır değildim. "Ben senin yenilmeni beklerken, ben sana yenildi-" Başımı ağır ağır sallarken cümlenin devam etmesine izin vermeyerek, acımadan iki el silah sesinin duyulmasını sağladım. Bedenim yere kapaklandı.

Taş kalpli ve duygusuz ikinci sınıf öğrencisi Boran Ozansoy, naif birinci sınıf öğrencisi Beste Gök'le tanıştığı ilk gün onu yatağa atmayı kafasına koyar. Bundan habersiz Beste, Boran'ın büyülü cazibesine kapılarak karakterinin dışına çıkmaya başlar. Asıl amacı seks olan Boran onu kolayca tavlasa da bir süre sonra Beste ile takılmasının sebebi değişir. Onunla olmaktan ve güzel sesini dinlemekten hoşlanınca en baştaki planını tekrar düşünür. Boran yavaş yavaş onun etki alanına girerken Beste, savruk Boran Ozansoy'a çoktan âşık olmuştur." 23.10.2024- Bilim Kurgu-#1. 24.10.2024- Fantastik-#1. 25.10.2024- Genel Kurgu-#1. 03.11.2024- Genç Kız Edebiyatı-#1. 04.11.2024- Gerilim-#1. 25.11.2024- Spiritüel-#1. 15.12.2024- Mizah-#1. Yaş Sınırı: +18

{Kitabın şarkısı: Raving George - You're Mine} Önümde sadece karanlık bir sis dumanı duruyordu. Etrafıma bakındım lakin yalnızdım, her zamanki gibi... Birkaç adım ilerledim, ben gittikçe yol uzuyordu sanki. Bir ses işittim, bir kitap aralanmıştı. Tıpkı bir duman bulutu gibi dağıldı karanlık. Ne olup bittiğine anlam veremezken gözüm ileride havalanmış büyük kitaba kaydı. Yutkundum. Kehanet kitabı... "Ben de sizi bekliyordum Lordum. Zamanı geldi. Ay ve Gece buluşacak, o zaman ailenizin ruhu huzur bulacak! Bu ışıltı çok güzeldir adeta bir kristal gibi... Lakin unutmayın o kristal eşsiz ve güzel olduğu kadar keskin de olabilir. Birkaç yıldır süren bu karanlığı o dindirebilir, lordum. Size sevgiyi öğretebilir ve size gerçek bir aile verebilir..." Ben kimden bahsettiğini idrak etmeye çalışırken o devam etti. "Yalnızlığın diniyor, Gece Lordu. Kristal kelebeğin geliyor." Onun seni incitmesine izin verme. Ama... Durduramazsın, o senin kalbinin sahibi olacak. Sen de onun kalbini çal... Bırak da bu karanlığı o aydınlatsın. Senin gecende parlayan bir ay olsun... !Kitap tarafıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!

Bekar bir anne! Bekar bir baba! Farklı kültürlere sahip, farklı coğrafyalarda doğup büyümüş iki karakter! Anlaşmalı ilişkiye başlarlarsa nasıl olur? - "Odan güzelmiş," dedim Mirşad'a dönerek. Bakışlarını üzerimdeki tişörtte olduğunu görünce mahcubiyetle gülümsemeye çalıştım. "Ozan Ali üzerime kustu, yanımda giyeceğim bir şey yoktu. İzinsiz dolabından giyinmek zorunda kaldım." Gözleri gözlerime tırmanınca utanç içinde kaldım. "Kızdın mı?" Cevap vermedi. "Kızdın tabii!" Biri izinsiz eşyalarımı karıştırsa ben de sinir olurdum. "Çok özür dilerim gerçekten. Giymemem gerek..." "Eflin," dedi sözümü keserek. "Kızmadım, neden kızayım böyle bir şeye. Şaşırdım ama kızmadım." Gözlerinin içine baktım, iyi hissetmem için mi böyle söylüyor sorusunun cevabını aradım. "Gerçekten mi?" "Gerçekten," dedi içten şekilde gülümseyerek. "Ayrıca çok da yakışmış," derken üzerime baktı tekrardan. "Hep benim dolabımdan mı giyinsen acaba?" "Kocaman duruyor, neresi yakışmış?" "Yanılıyorsun, çok yakışmış." Muzır bakışlarına karşın yapay bir kızgınlıkla dizimdeki eline vurdum. "Dalga geçme benimle. İyi hissedeyim diye yalan söylemene gerek de yok. İdareten giydim, yakıştığı falan yok." "İnan dalga geçmiyorum," dedi anlam veremediğim bakışlarla beni izlerken. Neden bu kadar derin bakıyordu ki gözlerime? "Bana ait olan ne varsa en çok sana yakışır, bir sana yakışır."