Yıllar onu dostu olmuştu belli ki.Herşeyden uzak yapayalnız yaşamaksa geçmişi unuttururdu belki.Akarsu ve sessizlik daha kaç bahar bağrına basardı onu? Seneler sonrada özlemini hala duyuyordu geçmişin, mazi gözünün önünden akarsuyun aktığı gibi akıp gidiyordu.İzliyordu o da bu amansız ve arkası kesilmeyen sonsuzluğu... Ta ki kapısı son kez çalınana dek.Eski bir dostun hatrını kırmamalı mı yoksa kapıyı sonsuza dek kapatıp sessizliğe mi gömülmeliydi? Güneş gülümsemiyordu artık ona.Hissetmişti gerçekten bir terslik vardı.

Güneşin ışıkları sönmüştü artık. Akşam olmuştu. Sâhi neresiydi burası? O, neden buradaydı? Bu ıssız yerde, bu ıssız zamanda...

Zaman içinde aklımda biriktirdiğim mantıklı teorilerimi toplamaya karar verdiğim kitap... Gelin beraber teorilerim hakkında ; düşünelim, yorumlayalım, tartışalım. Fikir alışverişinde bulunalım. Beyin fırtınası yapalım, değerlendirelim. Kim bilir, belki teorilerimde doğruluk payı vardır. 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰 Bu kitabımda, derin düşünerek oluşturduğum teorilerden bahsedeceğim. Bunlar mantıklı da gelebilir, düşündürücü de gelebilir, gerçeklik dışı da gelebilir. Ama var olan düşünce yıkılmadan yeni düşünce oluşamaz. Bunları göz önünde bulundurun. Genelde teorilerim fizik ve biyolojiyle ilgili. Teorilerimde bir açıklık olur, beraber üzerine giderek kapatırız, veya teori patlar. Böyle şeyleri üzerinde düşünerek yapabiliriz. Anlamadığınız bir kısım olursa sorarsınız, daha detaylı açıklarım. Bazı yazar-okuyucu ilişkileri işte anladınız siz. İlk teoriyi yayınlamadan, birazcık bilgi alışverişleri, ufak sorular vs. Olursa onlar üzerine konuşurum. Bu kitabı okumaya karar verdiyseniz ne mutlu bana, düşüncelerim bende kalacağına paylaşılsın, daha çok düşünülsün Not: Bu kitap herhangi bir roman, kurgu değildir. Olay akışı veya hikaye içermez. Sadece teoriler ve düşünceler. İyi okumalar. ©Tüm Hakları Saklıdır

Yavaş yavaş göz kapaklarını açtı. Etraf kapkaranlıktı. Sağına soluna baktı ama görebildiği tek şey bir hiçti.O an elini kıpırdatamadığını fark etti. Sağ ve sol elini sandalyeye bağlayan ipler buna izin vermiyordu. Ayakları da ellerinden farklı değildi. Sandalyeden kalkmak istedi ama beceremedi. Tekrar denedi. Sonuç değişmemişti. Her denemesinde ellerini ip daha çok kesiyordu. Bunun bir fayda sağlamayacağını anlaması dört denemeyi bulmuştu. Korku yavaş yavaş tüm vücudunu sarıyordu...

Wattpad'da bulunan DEDEKTİF: ÖLÜM LABİRENTİ' nin yazarından... HİKAYEMDEN BİR KESİT: Ben bile kendimi tanıyamazken elbette ki sizden beni tanımanızı bekleyemem. Ancak sonradan öğrendim ki, gerçekten de tanınmaya değer bir kişiymişim. Belli mi olur, belki beni benden daha iyi tanıyorsunuzdur… Başımdan oldukça çok şey geçti. Ve bu başımdan geçen olaylar, ne yabana atılacak ne de önemsenmeyecek türden olaylar. Ben de başımdan geçen her şeyi öğrenmenizi istiyorum. Hem de her şeyi...

Katil, elindeki kelepçelere aldırış etmeden, sakin bir ifade ile Dedektif David'in yanına geldi: "Düşün! Bu denli mükemmel hazırlanmış bir plan ve mükemmel bir akıl oyunu var bu cinayetlerde. Ve bu akıl oyununu hazırlayan benim. Neden oyunu devam ettirmedim? Neden kaçmak yerine sakince oturup seni bekledim? Ve son olarak... Neden hala bu kadar sakinim? İşte sana labirent dedektif. Bakalım bu ölüm labirentin içinden çıkabilecek misin?"