Lily: -Polisler kapıda ve her yer kan! Daniel sanırım Lily'i kullanacak bir bakış attı ve bana doğru baktı: -Rayla çabuk bıçağı Lily'e ver ve kaçalım buradan! -Lily'i bırakamayız! -O zaman bir fikrin var mı? -Var Eric madem her yer kan @lü taklidi yapalım -Anlamicaklar sanki -Yaralı gibi davranırız o zaman, deyip koluma bıçağı saplayıp çıkardım: -Hadi sizde sizde herhangi bir yerinizi aynı şekilde yapın. Başta Mia olmak üzere herkes bir yerine bıçak sapladı. Tabii ki ölmicektik çünkü polisler kapıyı kırmaya çalışıyorlardı ve evet. Kapı kırıldı. Polis bizi gördüğünde bir bakış attı ve bizi bir sorguya çekti: -Nereye gittiler -Kaçtılar çünkü sesleri duydular eğer siz gelmeseydiniz benim boynuma bıçağı saplayıp çıkaracaklardı, dedi Lily.Bende Lily'e destek vermek için: -Evet. Hatta birini tanıyorum; Rosaline, Rosaline benim ortaokulumu mahveden kişiydi. Okulun popüler kızı olduğu için beni zorbalıyordu. İşte bugün intikam vaktiydi... Dip Not: Wattpad'e yeni başladığım için pek hikaye bilmiyorum ama eğer benden önce yapılmış ve konusu benimkisi ile aynıysa şimdiden özür diliyorum hikayesinin adını yazıp "benden çalmışsın" demesi yeterli olacaktır söz hemen silecem :)

Parmaklarımı pürüzlü, keskin taşlarla bezenmiş kadeh de gezdirdim. Büyükeyici bir güzellikteydi. Kutusunun üzerinde bulunan bir yazı dikkatimi çekti. Kutu da "Korku Kadehi" yazıyordu. Demek ki ası buydu. Bu güzeller güzeli siyah kadehin hayatımı derinden etkileyeceğini kim, nereden bilebilirdi ki? Ben, bunu bizzat yaşayarak öğrendim. Okulumun bütün bu işlere bir aracı olduğu ve sevdiklerimi benden almaya çalıştığını öğrenmem geç oldu. Bana da onları koruyup, bütün bunu yapanların cezasını çektirmek kalıyordu.

Teresa Ballantyne, adım buydu. Ben küçükken annemle babam ölmüştü. Onların ölümünden sonra amcam tarafından New York'a götürülmüştüm. O zamanlar 8 yaşındaydım, zamanla ev işi yapmayı öğrendim. 13 yaşımdan sonra amcam gizemli bir şekilde ortadan kayboldu. Yan komşumuz her gün benimle ilgilenmeye başladı. 13 yaşımda en iyi arkadaşım olan Kate ile tanıştım. Ve şuan 17 yaşımdayım, ne basit bir hayat öyle değil mi? Hayatım özetlemesine böyleydi. Ta ki okula bir kaç yeni öğrenci gelip, bana kendilerininde kurda dönüşebilme yeteneklerinin olduğunu söyleyene kadar. Bana onlarla birlikte yaşamamı söylediler. İşte o gün en sonunda düzgün bir ailem, birçok arkadaşım ve yeni bir evim olacak diye sevinmiştim ama belanın en kötüsü onlarla tanıştıktan sonra başıma geleceğini elbette bilmiyordum. Not= Hikayenin ilk bölümleri kötü bir anlatımla yazılmıştır. Hikayeyi düzenlemeye almak istemediğimden bunu göze alarak okuyunuz.