Yollarını kesiştiren bir tesadüf onları asla birbirinden ayrılmak istemeyen insanlara çevirecekti. Ama bazen ayrılmak bir arada kalmaktan daha kolay ve daha acısızdı.

Sinan Işık'a aşık olurken Osman çaresizce izliyordu. [aşk 101, osman×sinan] #1 in love 101

Bağımlılık yapan bir şeydi bu adam. Bakışları, gülüşü kafamı güzel yapacak kadar iyiydi. Bir kere dudaklarını tadınca ondan uzak kalmak imkansızdı. Hem tehlikeli hem de iyi hissettiren, tekrar ve tekrar isteyeceğiniz türden bir şeydi. Tıpkı uyuşturucu gibi. Ona aşık olmadığıma kendimi inandırmak istesem de, içten içe biliyordum ki eğer o da isterse çoktan hayatımın sonuna kadar onu kullanabilirdim.

"Neden parayı bu kadar çok seviyorsun?" Sinan'ın bir anda attığı soru önce grubun sessizleşmesine sonra ise ona katılırmışçasına sesler çıkarmasına neden oldu. Osman ise tereddüt etmeden konuştu, verdiği cevap ise arkadaşlarını oldukça şaşırmıştı. "Olduğum kişiyi yaşayabilmek için güçlü olmam gerekiyor. Bana saygı duyulmasını istiyorum ve saygıyı parayla satın alabilirsin. Benim gibiler için paran ve gücün yoksa ölümü her an ensende hissediyorsun demektir. Ölümü kendimden bir adım da olsa uzaklaştırmak için para istiyorum." "Bu ne demek?" Işık'ın sorusuyla derin bir nefes aldı ve elindeki içkiden bir yudum alarak boğazını yakmasına izin verdi. "Boşver."