O yuvasız çalı kuşu, bense kafeste kanarya.

Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.

"beni özlediğinde bir karahindiba koparıp üflemen yeterli. ufak tanelerini görüyor musun? rüzgarla her biri farklı yerlere savrulacaklar ama içlerinden bir tanesi hep bana ulaşacak."

"sana içimdeki karanlıktan bahsetsem, bana yine güneşmişim gibi bakar mıydın?"

«en çok senin sesini duymak isterdim.»

Bugün dünden daha çok seviyorum seni, Yarın bugünden daha çok seveceğim. |şiddet, psikolojik baskı |minific