"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

"Anne bak. Haymitch Amca'nın odasında ne buldum." Diyor küçük kız. Kendinden daha ufak olan kardeşiyle birlikte annesine doğru koşuyorlar. Annesine onlara merakla bakIyor. "Ne buldunuz Will?" Diyor annesine kızına eğilip. Kısının uzattığı ince defteri alıyor. Rastgele bir sayfa açıp ne yazdığına bakıyor. Yüzü buruşuyor. "Peeta, bence buna bakman gerek." Diye sesleniyor genç kadın, mutfaktaki adama. Genç adam, eşinin sesini duyunca hemen geliyor. "Ne oldu Katniss?" Diyor meraklı gözlerle eşine bakıyor. Katniss, Peeta'ya defteri uzatıyor. "Haymitch Abernathy, 50. Açlık Oyunları Anılarım. Katniss, bence bunu geri koymalıyız." Diyor genç adam. Genç kadının gözlerinden yaşlar süzülüyor. "Hayır. Okuyacağım. Haymitch, annemin en yakın arkadaşı ve Madge'nin teyzesi ile aynı oyunlara katılmıştı. Bunu okumalıyım. Okumam gerek" Genç adam mavi gözlerini onaylarcasasına kırpıştırıyor. "Hadi çocuklar. Uyku zamanı. Anneniniz yapması gerekenler var." Peeta, Willow ve Rye'I odalarIna götürüyor, Katniss ise odada yalnız kalıyor. Defterin kapağını açıyor.

İlk Galip uzun bir aradan sonra eski bölümler düzenlendiği gibi devam edecek Panem'de büyük bir savaş çıktı.Bir iç savaş.Korkunç bir savaş.Mıntıkalar Capitol'e isyan etti.Sonunda Capitol kazandı. Ama Capitol mıntıkaların bir daha böyle bir şeye kalkışmayacağından emin olmak,mıntıkalara onları nasıl yendiklerini hatırlatmak istedi.Her sene. İlk oyun. İlk haraçlar. İlk arena. İlk kan. İlk talihsiz aşıklar. İlk galip.

"Sevgili ailem tarafından yaz kampına postalanan benim azılı bir rakibim var mallıkta mastır yapmış biri-" "Ve yakışıklılıkta" "Lan olum bölmesene tanıtım yapıyoruz burda" "Sen bide bu tanıtıma bak:Huysuzların kraliçesi olan Cemre yaz kampına geldiğinde yakışıklılar yakışıklısı, kaslılar kaslısı, yunan tanrısı, afroditin amca oğlu-" "Biz çıkalım mı Ayaz?Biraz sonra kendine çıkma teklifi falan etcen galiba da" "Öldüm Cemre" "Geber sen. Herneyse ben ne diyodum ha evet mallıkta mastır yapmış olan şu varlıkla karşılaşıyorum ve-" "Ve ona aşık oluyosun" "Hiçte bile" "Evet benim için deliriyosun" "Hee evet tapıyorum sana" "Öyle diyosun ama bi gün benim olucaksın" "Avcunu yalarsın,yapmıyorum lan tanıtım manıtım okuyun işte!Ayaz sende siktir git!" ••• ©Tüm hakları Cemrenin papkorn kasesinde saklıdır.

Her şey,bir erkeğin hapşırmasıyla ve benim"Çok yaşa!"diye bağırmamla başladı...

Daha hiçbir haraç ne yapacağını bilemezken katil mutalar, ihanetler ve kana susamış Capitol. Ne yapacaklar, tüyaşamak için avlayacak ya da avlanacaklar mı?