"Yıllarca sevilen ama sevmeyen adam, Yıllarca seven ama artık yorulan bir kadın.." Onlar birbirini tanıyan iki yabancıydı.. Defne yıllarca İlyas Ege'nin yok sayan bakışlarında,kalbinde eridi. Her kırgınlığında da biraz daha eksildi. İlyas Ege içinse Defne, hep orada olan ama hiç fark edilmeyen bir detaydı. Zaman her şeyi değiştirirdi ; İlyas Ege nihayet görmeye başladığında , Defne ise artık bakmamaya başladı. Aralarındaki o bağ hiç yaşanamamış bir geçmişin ağırlığıydı...

Manken&Futbolcu ❝ Ve insan, tam da her şeyi kontrol ettiğini sandığı anda, kalbinin hiç söz hakkı olmadığını anlar. Bazı duygular yalnızca kalbinizde taşımak içindir, yalamak için değil. Ben de onu senelerdir kalbimde taşıyordum. Öyle öğrenmiştim. ❞ Angel Eyes, Elmaslar gibi ağlarlar ama, Ağlama *ੈ✩‧₊˚༺☆༻*ੈ✩‧₊˚ Hayran kurgusudur, içerisinde herhangi bir gerçeklik barındırmaz.

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet."

Lise yıllarının birbirine tahammül edemeyen iki ismi: Sahaların hırçın yeteneği Emirhan Topçu ve sınırlarını kendi çizen Begüm Ayla Gülmez Yıllar sonra bir akşam yemeğinde kesişen yolları, sadece eski bir rekabeti değil; ailelerinin "görücü usulü" planlarını da gün yüzüne çıkarır. Bir yanda Emirhan'ın bitmek bilmeyen inadı, diğer yanda Begüm'ün soğukkanlı duruşu... Ailelerin kurduğu bu oyunun tek bir kuralı var, ama ikisinin de uymaya niyeti yok. Tamamen hayal ürünüdür, hiçbir gerçeklik barındırmaz.

Elona, Atina'ya kaçtığını sanıyordu. Oysa Atina onu çoktan seçmişti. Atina... Günahların sahne aldığı, sırların fısıldandığı şehir. Elona burada sadece bir iş arıyordu. Bulduğu şey ise tehlikeli bir adam ve kaçamayacağı bir kader oldu. Ares Kallistratos'un dünyasında aşk bir lüks değil, bir zayıflıktı. Ve Elona, onun en büyük zayıflığı olacaktı. _________ Arkadaşlar kitabım 18+ içeriklidir. Yaşı az olan ve rahatsızlık duyanlar okumasın.

Siz; Şey selam 2.47 Siz; Ne yazsam bilemedim açıkçası. Siz; Müstakilmisiniz? Siz; Aman müsaitmisiniz? 0547; Kimsin ve bu saate ne yazıyorsun birader. 0547; Gece gece alalım mı istiyorsunuz karakola amıkoyim.

"Peki ya sen?!" diye sordum çatallaşan sesimle. Anın stresiyle dudaklarımı yaladığımda gözlerini dudaklarıma indirip bir müddet orada tuttu. Alnında beliren mavi damarı soluk ışığa rağmen fark edebiliyordum. "Sen de çıkacak mısın benim hayatımdan Dinçer abi?!" Gözlerimiz tekrar buluştuğunda, alev alev yanan hareleri içimde bir ateşi yaktı, yandığımı hissettim. Bu his, elimi kolumu bağlamıştı sanki. "Hayır!" taviz vermeyen katı sesi benliğimde yankılandı, yankılandı... Üstüme daha da eğilerek çenemden tutup kendi yüzüne doğru yaklaştırınca heyecandan titredim. Hiç bilmediğim bu duyguyu, pembe nevresim takımımın içinde, yirmi sekiz yaşında olan Dinçer abiyle yüzlerimizin arasında milimler varken yaşamak... Hele ki hala abi diyordum, boğazıma taş gibi oturdu. "Ben senin bu dünya da ahirette de elini tutacağın tek adamım.." ◾

18. YAŞIMA HİTABEN, hâlâ insanları kırmamak için, içindeki öfkeyi dindirmeye çalışırken kendini mahveden kız adına... -Mafya'nın Tutkusu- ❤️🖤 "Neden böyle yapıyorsun?" "Çünkü senin kırmızın benim siyahıma çok yakışıyor." ❤️ 🖤 "Ben bunu yapamam!" Korkuyla titreşen kirpiklerim, onun bana anlattığı plan yüzündendi. İfadesini bozmadı, bacaklarını aralayıp, elini sağ bacağına vurdu iki kez. Bu, bana bir davetti. "Gözün döndüğünde neler yapabileceğini biliyorum Mi Amor, sen tehlikeli bir kadınsın!" Yutkundum, ufak adımlarla yaklaştım ona. Elini usulca kaldırıp belime doladı ve bedenimi kendine çekerken dizine oturttu beni. Uzamaya başlayan saçlarımı diğer eli ile okşadı. "Sana izin veriyorum, kendini özgür bırak." Elimi kaldırıp, omzuma koydum ve parmaklarımı boynuna sürttüm. Dudaklarımın küçük bir payda ile kıvrılmasına izin verdim. "Kırmızı'nın özgür bırakılmaya hiçbir zaman ihtiyacı olmadı..."

Dmitry Tvardovsky, geçmişi karanlık anılarla dolu, gizemli ve acımasızlığı ile tanınmış, bir diğer namı Ölüm olan o adam. Her kesin korkması gereken, biri. Tüm dünyayı yöneten ve kurduğu imparatorluk altında olan beş aileyi kontrol ediyordu. Yaptığı küçük bir değişiklik ve onun ağızından çıkacak iki cümle, dünyanın sonunu getirirdi. İmparatorluğu onun gücüydü. Peki ya bu kadar gücü elinde tutan, her kesi bir kukla gibi yöneten iplere sahip olan adam, bir kız çocuğunu yönete bilecek mi? "Deliriyorum, beni o küçük parmağına sardın, kendi etrafında döndürüyorsun."

bir yaz akşamı evimizin balkonunda arkadaslarimla konusurken herkesin Flortü olduğunu fark ettim ve hep onlar hakkında dedikodu yaparken aklıma 10 yıl sonra neden girdinki? ve sana neden yazdım?