Adin, normal bir avukat olarak adliyede davalara bakarken, asker soruşturması için seçilen kişi olur. Sonrası önünü arkasını kestiremediği yollarla çıkmaza girerken, artık tek amacı sevdiklerini korumaktır. Alaz ile beraber girdikleri bu savaşta, geçmişin tutsakları olup olmayacaklarına kendileri karar verecektir. Aç gözünü; sağ yanın yalanın son sesi, sol yanın acının gerçeği. Bakınca gördüğün, göğüs kafesinde filizlenen o sonsuz boşluk. Dilinde ezilmiş feryatlarını kesen o uzun soluk; verdiğin nefes. Göz pınarı kaybedişin esareti; sonun bir öncesi, kaybedenlerin sesi. Kapat gözünü; sol yanın düşmanın gölgesi, karanlığın keskin pençesi. Hissedince gördüğün, göğüs kafesinde solan o umut. Diline, eline vurulan prangalar; özgürlüğünü aldılar. Ensendeki o nefes, korkunun izi hiç geçmeyecek gibi. Düştüğünde dizine batan taş, hayatın acısı. Hiç geçmeyen kanayan yarası, söylesene nasıl yaşıyorsun kalpsizlikle? Kanayan yara, kalbe vurulan urgan; son atış düz nabız. -Tüm hakları saklıdır.-

Ölüm Portresi kitabının başrolü Atlas'ın kardeşi Efsun'un hayatını anlatmaktadır. "Bir kukla olmaya devam mı edeceksin? Bu musun sen, bu kadar mısın Efsun?" Kukla değildim. O benim ailemdi. O benim abimdi. Bu yola onunla birlikte Hera'nın intikamını almak için çıktık. Kandırma kendini. Kandırma kendini. Kandırma. Akın gözlerimin içine bakmaya devam etti. Gözlerindeki öfke kalbimin sızlamasına sebep oldu. Bir cevap beklemediğini biliyordum. Cevabı kendime vermem gerekiyordu. Bir kukla olmaya devam mı edeceksin Efsun? Atlas aşkı için savaşıyor. Peki sen? Aşkını mı seçeceksin seni hiçbir zaman kabullenmeyen abini mi?

Morana. Morana 'ölüm' demekti. Arsen Morana gözlerinde ölümü taşıyordu, damarlarında kurbanlarının kanı akıyordu. Düşmanları toprak oluyor Morana tarih yazıyordu. Tara'nın yaşadığı şehir olan Savana'da herkes kimden uzak durması gerektiğini biliyordu. Bunlar ölümü düşleyen Tara'nın umurunda değildi. 19 yaşındaki keskin nişancı olan Tara Baver, ülkenin en tehlikeli örgüt lideriyle anlaşma yapmak üzeredir. Aşk yok. Bağlanmak yok. Sadece hayatta kal. *** Uzun boylu yabancı onu karanlığa çekti, kulağına fısıldadı. "Işığını kaybeden yıldız, şimdi kollarımdasın. Derin bir nefes al, ölümü düşlesen de sana hayatı tattıracağım," Ölümün kızı Tara, ölümü zırh gibi kuşanan adamın kollarına kendini bıraktı.

Hera Yarkan lise son sınıf öğrencisidir. Geçmişin pençe izlerinden kurtulmaya çalışırken on yedi yaşında hayatına giren Atlas Katrivas'a karşı duyduğu platonik aşk onu hayata bağlar. Babalarının ortaklığı sebebiyle devamlı aynı masada oturmak zorunda kalmalarına, karşı karşıya gelmelerine rağmen Atlas bir an bile Hera'ya bakmamaktadır. Atlas'ın okuduğu okula nakil aldırmasıyla beraber uzaktan hayranlık duyduğu bu adamın kolları arasına düşer. Artık her şey hem Hera için hem Atlas için daha zordur. "𝐊𝐚𝐛𝐮𝐫𝐠𝐚𝐥𝐚𝐫ı𝐧𝐝𝐚 𝐛𝐢𝐫 𝐚𝐠̆𝐫ı, 𝐒𝐮𝐬𝐦𝐮𝐲𝐨𝐫 𝐢𝐜̧𝐢𝐧𝐝𝐞𝐤𝐢 𝐚𝐜ı. 𝐓𝐞𝐧𝐢𝐦𝐢 𝐲𝐚𝐤ı𝐲𝐨𝐫 𝐬𝐨𝐧 𝐤𝐞𝐳 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐬̧𝐭𝐢𝐠̆𝐢𝐦𝐢𝐳 𝐲𝐚𝐭𝐚𝐠̆ı𝐧 𝐬𝐨𝐠̆𝐮𝐤 𝐭𝐚𝐫𝐚𝐟ı."

🕳 Kendine geç kalmış birisinin şiirleri..

Dedin ki; Işıkları kapa. Kim olduğunu bilmeyeyim. Ben siyah saçlarının arasında esen o hafif meltemim. * Aşkın geceye bulansın, Yalnızca bu seferlik, Matmazel Noir, Saçlarını sal parmaklarımın uçlarına. Rüzgar onu ilk gördüğünde ne olduğunu anlamadı, çözemediği biriydi, onun kendisini fark etmesini bekledi. Okulun yıldız çocuklarındandı, ancak O kız onu fark etmedi. Matmazel Noir ne saklıyorsun rüzgarında?

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Pençelerini çıkarmış bir Tilki. Aslanın karşısında ne kadar şansı olduğunu düşünüyor?" "Bir yerlerde birisi tam da senin verebileceklerini arıyor." ** "Çektiğim korkunç acı, yaşamdan geliyor. Benim erişebileceğim hiçbir durum yok. Kesin olan şu ki ben, uzun zamandır ölüyüm, çoktan intihar etmişim. İntihar ettirildim, demek istiyorum. Ölüme açlık duymuyorum, varlık olmaya açlık duyuyorum." "Antonin Artaud." Dedi kız ona bakarak. Yeşil gözler hayret karışımı bir ifadeyle ona döndü. ** İçine kapanık sadece müzikle ilgilenen bir kız, yeteneğini herkesten gizleyen soğuk ters bir erkek. Yeteneğin olduğu tarafta tehlike var.Tehlike çanları ikisi için de çalıyor. İkisi de kurban İkisi de müziğe sığınıyor. Bir harfin değiştirdiği adlara sahipler. Birbirlerinden oldukça uzak, uzak oldukları kadar yakınlar. ~ Bir kurbanın yoldaşı o kurbandan daha çok acı çeker. Friedrich Nietzsche

"VATAN SAĞOLSUN" X-Herşeyimsin Ötüken gülüşlüm. Artık sonsuza kadar benim ruhum seninde ruhundur. Hayırrr!!!!" Hayır,hayır,hayır!!! Demirleri ne kadar çekiştirsem de artık gücüm kalmamıştı,7 yıldır bana arkadaşlık daha doğrusu yoldaşlık ve kardeşlik eden kişiler gitmişti herkes gibi beni terk etmişlerdi. Can!!Bağırarak söylediğim cümleye ses gelmemişti.Adem,Hasan,Alp nolur uyanın ha?Gözlerimden düşen yaşlar bana hiç yardımcı olmuyordu. "BENİ BIRAKMAYIN NOLUR!!!" "Cevap gelmedi,kimse soruma cevap vermedi". Aren zaten öldü ruh onu öldürdü.Ruh ölümdü onun elleri kanlıydı.Gerçek ailem kurgusu aynanda da asker kurgusudur... Kitapta iki bölüm paralel kitap bölümüdür kod adı kızıl kraliçe ile paralel yaptık birdaha birleştirirmiyiz bilmiyorum.Diğer yazarın hesabı @Nazirem2010 Kitap düzenlenecektir. Ruh kategorisinde 2.liğimiz varr🏅26.12.2024 #güç🏅11 Astsubay & kıdemliüsteğmen 🥇 Kod Adı:Ruh ismindeki ilk kitaptır.🌌