ibrâhim ve gönlünü sancıtan, büsbütün kaygısı hâline gelen aşkı.

anne ben karanlık mıyım? kimse görmez ışığımı.

hayatımın meladromı ise bir bozuntudan ibaret.

firûze... gözlerinin kahvesine bitap düşmüş düşlerde bulunduğum kadın. yirminci yüzyılın en güzel annesi, aşkımın nicesini doğurmuş firûze. naçizane tenimin, çehresinin hâyâsıyla kavrulduğu, gözlerimin, tanrının varlığına şahit olmasını sağlayan, en güzel duam. firûze'm... evine hoş geldin.

hiç gelmeyen, gitmişlere ithafen. - yirmi iki mayıs o'nun, bilmediğim ismine baş üstümde yer ayırmıştı. yirmi iki mayıs o'nun benden hiç gitmeyeceğinin kanıtıydı. -

yasin ruhiye'ye şöyle dedi: "sen kendini kafanın içinde bir kışlaya kapattın, kendi acına asker ettin kendini." ben duraksadım orada biraz. instagram-twitter | @nerossable

hayır, hayır burası benim evim değil, beni eve götür. ancillulaa [2019]

ben, keyfim ve kâhyâsı.

kırgınım. yani bilirsin, istemese de kırılır insan bazı şeyler eksiktir çünkü. bu satırlara senin adını dökecek kadar kırgınım.

tamamlandı. "karanfil," dedi alnını alnıma yaslayarak, "kafanın içinde dönüp duran şeytanları susturacağım. onların yerine geçmek mecburiyetinde kalsam bile, onları susturacağım." nefesi dudaklarıma vurduğunda gülümsedim, "Bay Süleymanov," dedim, "ay 23'e vardığında, günbatımında bir şeytan doğuracağım. beni bulduğunuz gece tanrı rahmime küçük bir şeytan bıraktı. beni tanrı'dan, beni rahmimden koruyamazsınız."/23