❗18+ sahneler vardır şiddet içerir yetişkin içerik!!!! Bu kurgunun kendime ait olduğunu belirteyim hiçbir yerden esinlenmedi çalıntı olursa telif ve hukuki işlemler başlatacağım İçine öfke hissi dolmuştu Nasıl yapardı bunu? Nasıl cesaret ederdi buna Esra onu bırakıp gitmeyi gerçekten göze almışmıydı? Esra onu gerçekten sevmeyi bırakmış mıydı? Kendini geçmiş nasıl çocuklarını yalnız bırakırdı? Ondan olan iki canı bırakıp gidecek kadar bıkmış mıydı kocasından? Ateşin kafasındaki düşünceler susmuyordu O sadece Esrayı istiyordu Belkide istemiyordu İçindeki duyguyu o bile bilmiyordu Ama Ateş şuan sedyede yatan karısından başka birşey görmek istemiyordu Ona iyi davranmasa bile karısının yanına gelirdi hep çünkü bilirdi Esra gidemezdi Esra kaçamazdı ondan Yapamazdı Onu yalnız bırakmazdı Çünkü Esra fazla iyiydi Fazla saf Fazla masum biriydi Çok zor şeyler yaşamış Şiddet görmüş Susmaya mahkum bırakılmış Korkak bir kadındı Esra Kocasından korkan Ateş bunun farkındaydı Ne yapacağını bu kez koskoca Ateş Özar bile bilmiyordu

Ben, özgürlüğü kısıtlanmış bir güvercindim. Ben, şiddet gören bir kadındım. Ben, babası tarafından satılmış küçük bir kızdım. En önemlisi de ben, hayalleri ve umutları olan bir insandım... Fakat artık sonsuz karanlığa mahkum edilmiştim ve buradan çıkış yoktu.

Bir kadın hep susmak zorunda mıdır? Ya da susmak zorunda mı bırakılır? Nehir, tam da o kadınlardan biriydi. Üç yıldır susturulan, susmak zorunda bırakılan bir kadındı. Ama her şeyden önce bir anneydi. Cani bir adamdan olan çocuğunun annesiydi. Ve o çocuk, Nehir için kendi canından bile daha kıymetliydi.

Yağmuru kim döküyor Ünzile kaç koyun ediyor dayaktan uslanalı hiçbir şey sormuyor.. ❝Yağmuru kim döküyor? gökyüzü değil, hasta kadınların kurumayan müjganları döküyor yağmuru. Ölümler geçiyordu önümüzden, dirimler yaşanıyordu başkalarının dünyasında. Bize ise sadece her darbede biraz daha donan o ruhlar, her haksızlıkta boğazımızı yırtarcasına büyüyen o çığlıklar kalıyordu. Ben o çığlığın ta kendisiydim.❞ Yaş yirmi dört! Yolun yarısı eder.

Sırtıma döktüğü sıcak mumun suyu ile acıyla dişlerimi yastığa geçirip boğukça inledim. Anlımdan terler akarken sadece odasında uyuyan kızımı düşünüyordum. Hem onun için hemde kardeşim için katlanıyordum tüm bunlara. En başından kabul etmeseydim, işte çocuk aklı derler ya yapmıştım bir hata. Sahi bu sefer neyin cezasını çekiyordum? Davette bir erkeğe üzün süre bakıp el sıkıştığım içindi sanırım. Artık bende bilmiyordum. Uraz bana ceza vermek istiyordu ve bunun için sebebe ihtiyacı bile yoktu. Gerçi bir sebebi bile olsa bir kadına işkence ettiği gerçeğini değiştirmiyordu. Hiçbir sebep, bir kadına şiddet uygulamayı haklı çıkartamazdı. Tekrar sırtıma dökülen yanan mumun suyu ile çığlığımı bastırmak için yastığa iyice gömüldüm. Kulağıma fısıldayan Uraz ile kendimi çekmeye çalıştım. "Tenine başka bir ten temas etmeyecek. Gözün başka bir göz ile buluşmayacak." Siyah çarşafı ellerimin arasında sıkarken yıllardır yaptığım şeyi yaptım. Sadece gerçekleşmesini istediğim hayalimi tekrarladım. Buradan kurtulacağım, kurtulacağız. Hepsi bitecek... Tüm oda mumlarla kaplı onun elinde ise nefret ettiğim vanilya aromalı mumlar vardı. Sırtıma sıcak suyu akıtılan vanilya aromalı mumlar... . . . . Bir adam, saplantılı olduğu genç kızı tehtidle yanında tutuyor. Uraz GÜÇLÜ Bir kadın, sevdikleri için nefret ettiği adama katlanmak zorunda kalıyor. Bir süre sonra savaşmaya başlıyor. Bahar UYGUR Bir adam, sevdiği kadının evli olduğunu öğrenince sevdasından vazgeçmek için çabalıyor. Adam sevdiğini kalbinden atamayınca sevdiğininde ona tutulduğunu öğreniyor. Birlikte savaşıyorlar. Boran SAĞLAM . . . . . . ~DİKKAT~ •Şiddet içeriklidir. Bir kadının savaşması ve güçlü durması gerektiğini anlatmaktadır. •Kapak tasarımı'kayipgalaksin6'. •Diğer kitaplarıma da bakarsanız sevinir

"Sizden daha iyi dünür mü bulacağım, tabii ki verdim gitti."dedi sanki mal satar gibi. Erva gözlerini zorlayan yaşları tutmakta zorlanıyordu. Babası ona sormamıştı bile. Kim bilir evleneceği adam nasıl birisiydi. Ondan büyük müydü? Kaç yaşındaydı? O bu evliliği istiyormuydu? ........................ "Benimle evlendiğine seni pişman edeceğim karıcığım." Öyle bir 'karıcığım' deyişi vardı ki Erva bir an irkildi. Tüm bedeni korkuyla titredi. Sanki o istemişti evlenmeyi babasının zoruyla olmuştu her şey. Ona kimse sormamıştı ki. Gözlerinden firar eden yaşları sildi hemen. Ömer elini Erva'nın bacağına koyarak canını acıtacak derecede sıktı. "O timsah gözyaşların bana sökmez. Kes şimdi zırlamayı insanlara mutlu rolü yapmak zorundayız." ................................... "Sen asla benim karım olmayacaksın. Benim karım olamayacak kadar aşağılık birisin. Şimdi defol gözümün önünden." diyerek yere doğru fırlattı. Yere hızla yapışan Erva'nın elleri ve dizleri acımıştı. ........................ arkadaşlar tatlış zamanınızı ayırıp hikayeme bir bakın derim. *27.02.2016 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır.* wattpad de 'sen üzülme diye' adlı ilk hikayedir.

en çok zararı veren o'dur ama en çok sevende o'dur... Alp&Saye Ama sonra biri gelir ve seni, o'nun aksine zarar vermeden sever... Baran&Saye

Rodrigo -Ben senin yürüdüğün sokağım, soluklandığın köşe, saklandığın evim. Nereye gidersen git 3 adım uzağındayım. Rodrigo kabusumdu, onun acımasızlığına yazılmış tekerlemelerle büyümüştüm ve şimdi hayatım iki dudağının arasında. Vira -Nereye gidersem 3 adım uzağımdasın, kalbim acıdan çürüyene dek buradasın. Kalbim acıdan çürüyene dek... Söylediklerim onun öfkesini alevlendirmişti elindeki bardağı parçalayana kadar sıkmış parçalandığında ise yanımda bitmişti. Rodrigo -Ben Rodrigo Gúzman Fernandez kaçınılmazım, sana söz kalbin acıdan çürüdükten sonra bile bensiz bir hayat tadamayacaksın.

Kitap +18'dir. Cinsellik içermese de içinde geçen şiddet sahneleri ve çarpık ilişki sahneleri vardır. Etkilenebilecekler için küçük bir uyarı... Öncelikle hoş geldiniz. Bu kurgum, şiddete uğrayan kadınlara farkındalık kazandırmak amacıyla oluştu kafamda. Kadına şiddete özendiren ve küçümseyen bir davranış asla yoktur. Kadına şiddet, büyütülmesi gereken bir şey ve tüm kitaplar, tüm filmler, tüm diziler, tüm medya abartmalı. Bir can, bir anne, bir evlat her gün toprağa kaybolup gidiyor. Küçümsenecek, unutulacak bir konu değildir bu konu. İyi okumalar... Sızılar, acılar ve yaralar... Yazımları kısa, yaşaması ve dayanması en uzun olan kavramlardandır. Bir sızıya dayanmak, dayan demekten kaç kat zordur. Her insan dayanamaz, güçlü kadınlarsa her insan kapsamına girmezler hiçbir zaman. Her kadınınsa bir kurtarıcısı vardır muhakkak. En büyük kurtarıcısıysa kendi gücü ve yıkılmaz duvarlarıdır. Ama bazen kadının bu kurtarıcısına dışarıdan bir el uzanır ve kadın sabrettiği acılar, sızılar sonunda özgürlüğüne kavuşur. Cem Adrian- Kül #kadınaşiddet 1 :22.12.2022

"daha gözlerime bile bakamıyorsun. söylesene sevgilim neden bana kafa tutuyorsun?"