Yaseminler karanlık çökünce açar, annemin çığlığı, soluyor gibiydi. Annemin çığlığı, kökünden koparılıyor gibiydi. Yaseminler karanlıkta açmıyordu. On yedi yaşındaydım ve emin olduğum bir şey vardı, yaseminler gece ölüyordu. Ve yine zaman, bana, bir yaseminin gece vakti öleceğini kanıtlamak için işlemeye devam edecekti. Zafer Örge'nin Hazin Hikâyesi.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Maça Kızı 8 serisinin devam bölümlerini içermektedir.

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Dört element. Bir kehanet. Sonsuz sırlar. Gücün dokunduğu her şey değişir. Her sır, bir bedelle açığa çıkar. Ateşi, suyu, toprağı ve havayı eğip bükebilen büyücülerin dünyasında, güç yalnızca bir armağan değil ölümcül bir tutkudur. Bir zamanlar yeminle birbirine bağlı olan üstatlar, şimdi yozlaşmış öğretiler, karanlık arzular ve içlerinden yükselen ihanetle parçalanmanın eşiğindedir. Her bir şato kendi sırrını saklar; her biri yıkıma bir adım daha yakındır. Kudretli Diyar'ın en zeki üstatlarından Rawnos, özgür iradeye hükmetme yeteneğini gizlerken, yozlaşmış topluluğunu değiştirme hayaliyle yanar. Fakat bu hayal, her adımda karanlıkla kör edilmiş bir yolun başlangıcıdır. Güç uğruna her şeyden vazgeçen bir adamın dönüşümünü izlerken, biz de şu soruyla yüzleşiriz: İçindeki ışığı kaybeden biri, karanlıktan kurtulabilir mi? Öte yanda, elde ettiği büyülü taçla Vatonen'de imparatorluk yükselmiş; adalet, hırsla yer değiştirmiştir. Halkı için savaşan onurlu bir lider olan İmparator Wilbur, artık güce doymayan zalim bir hükümdara dönüşmüştür. Bir zamanlar korumakla yükümlü olduklarından kolayca vazgeçebilmektedir. Büyücülerin verdiği taç tüm kimyasını değiştirir. Soylular şimdi imparatorun korkusuyla titremektedir. Güç mü insanı bozar, yoksa insan mı gücü kirletir? Gizemli ölümler, kaybolan büyüler ve unutulmuş bir kehanet... Her şey yaklaşan bir felaketin habercisi. Üstatlar dengeyi mi sağlayacak, yoksa yok oluşu başlatan kıvılcım mı olacaklar? Gerçek açığa çıktığında, kimse eskisi gibi kalmayacak. Güvenmenin bedeli ağır, ihanetin sonucu ölümcül olacak. Kayıp Taç: Gizli Sırlar - Büyüyle yazılmış, sırlarla örülmüş ve karanlıkla mühürlenmiş bir kaderin destanı.

"Neden bunları yapıyorsun?" Diye ağzımdan döküldü kelimeler. "Senin için." Baktı. Bana baktı. "Seninle olmak için." Duruşma günü geldi. Müşteki ve sanık. Akıl ve mantık tutuklandı. Aşk beraat etti. *Cinsellik ve rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. ZAYNAHARA'DAN

"Bu dudakları tatmayı bırakırsam eğer,"dedi, gözleri dudaklarımdayken. "Bu kokuyu solumazsam,bu tene,"derken parmak uçlarını kadınlığımda hissettim. "Dokunmazsam eğer,buna sebep olan her şeye düşman olurum, güzel karım,"diye devam etti. "Seni, benden koparmaya kim kalkışırsa mahrum kaldığım yerden onu mahrum ederim,onun da nefesini keserim." O, sağanak bir yağmur. Ben ise ona savunmasız bir Diphylleia. Belki de beni görmesi için yağması gerekir. Nefretin büyüttüğü iki bedene vuran kasırga, duyguları bertaraf ettiğinde nefretten peyda olan güçlü duygu aklı köle;duyguları hükümdar yapar. Nefret güçlü bir duygu. Tutku,nefreti öldürebilecek daha güçlü bir silah. Yıldızlar, bir bir parladığında nefret ve tutku birlikte oldu. O gece birbirlerine çıkan yolun temeli atıldı. Birbirlerine karıştılar. Kızıl saçlı bir kadının ve kömür karası gözlü bir adamın tenine işleyen mühür, duygularının damgalarıydı. ℤ𝔸𝕐ℕ𝔸ℍ𝔸ℝ𝔸'𝔻𝔸ℕ CEVHER SERİSİNİN İLK KİTABIDIR. (Kitabın ismi şahsıma aittir. Herhangi bir kitapta kullanılmasına müsadem yoktur. )

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

"Gülüşün," Diye fısıldadı kalın bir sesle. Elleri yanaklarımı buldu ve gözleri dikkatle siyaha dönen gözlerime kaydı. "Gözlerin," Ardından parmakları boynuma inerek soğuktan buz gibi olmuş tenime kaydı. "Şu tenin, Narin'im." Sıcak nefesi yüzüme çarparken sağ eli bu sefer göğsüme, tam kalbimin üzerine indi. Yeşil gözleri ateş gibi bana bakarken gözyaşlarım yanaklarımdan acıyla süzülüyordu. Şifayı fısıldar gibi, "Her parçan," dedi. "Her parçan içimdeki sevdanın en deli yanı." Yaşlar gözlerimden dökülürken boynum ona büküldü, kalbim onun için çarptı. Kılıç bunu anladı ve dudaklarında oluşan yorgun tebessümle baktı bana. "Yokluğuna zifirim ben." Dedi erkeksi bir sesle dudaklarıma doğru kapamadan önce. "Sensiz bırakma beni, Mahperi." (+18)

BOŞANMIŞ, ÇOCUKLU BİR KADIN YENİ BİR MAHALLEYE TAŞINIR... KARŞI KOMŞUSUNUN OĞLUYLA DAHA İLK TANIŞDIKLARI AN ONUN AKLINI BAŞINDAN ALIR... MAHALLE KARIŞIR... "Sen içimde bir ateş yaktın... Ben yaktığın ateşin mavisine bile âşık oldum, Mübrem..." Dudaklarından usulca dökülen sözcükler, yüreğimde şiddetli zelzelelere sebep oldu. Onun sevgisi ruhumu, kalbimi doyuruyordu. Böyle sevmek olduğunu hiç bilmezdim... Nefesim kesildi. Hayranlıkla, aşkla, sevdayla bakakaldım yüzüne. Bu itiraf beni dört bir yandan kuşattı. Böylesine güzel sevilmek de yazılmış meğer benim kaderime. "Benim gecemin sessizliği boğmaz mı seni, Yüzbaşım?" diye sorarken heyecandan kekeledim. Saçımı okşayan eli usulca yanağımda dolaşıp ardından çenemi nazikçe kavradı. Bakışlarımızı birbirine sabitlediğinde dünya bizim için dönmeyi bıraktı. "Bundan gayrı benim yuvam senin gecenin sessizliğindedir, Mübrem..." 04.01.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.