Kendi ailesinde tek çocukken bir telefon aramasıyla birlikte aslında hastanede karıştırıldığını öğrenen ve gerçek ailesinin beşinci çocuğu olan Balım'ın, yeni ailesine alışmaya çalışmasıyla başlayıp kendi aile sırlarını öğrenmesiyle devam ediyorr Dikkat! Kitapta çok fazla komik sahne olmakla birlikte eser miktarda üzücü olay vardır :) #1 gerçek ailem #1 abi 12.11.25 #1 ailem 04.01.26

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

💫💙 DÜZENLENİYOR!!! Miya,17 yılın ardından kendisine kötü davranıp bir zamanlar onu akıl hastanesine yatıran ailesinin, aslında gerçek ailesi olmadığını öğrenmesiyle tüm hayatı bir anda değişir. KARAHAN Aşiretinin tek kız torunu olduğunu öğrenince şok olur ve olaylar başlar. **** Tüm düzenim bir anda alt üst olmuştu ve sanırım ilk defa gerçek anlamda mutluydum. Her şey değişmişti. Mesela bana lakap takılmasından hiç haz etmem. Ama her fırsatta takıyorlar. Ya da, kahvaltı yapmaktan nefret ederim. Ama evden veya odama kahvaltı yapamadan gidemiyorum artık. Neyse ki tüm bunları seviyorum. Ben ailemi gerçek anlamda seviyorum.

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.

KİTAP ASKIYA ALINMIŞTIR!

Bu bir masal. Bazı masallar bir efsaneden doğmuş ya da bir efsane doğurmuş olurlar. Bizimkisi her ikisi de. Bitmeyen hikayelerin, ilmeklerle bir arada tutturuluşu. O ilmekler ki; hırçın dalgalar, tehlikeli alevler ve Ölüm'ün tırpanıydı. Bir prenses ve bir kralın hikayesi ile başlayıp bir prenses ve bir kralın hikayesi ile bitti. ────── 13/09/2025 | Cardenon Serisi 1

Minerva, dünyaya yalnız gelen bir çocuktu. Ve öyle sanıyordu ki yalnız da ölecekti. Ama hayat, bir çarpışmayla son bulmadı; asıl orada başladı. Zincirlerle örülü bir kader, küllerinden doğan bir kimlik ve bir daha asla göremeyeceği bir annenin kanıyla yazılmış duası... Minerva artık sadece sokaklarda hayatta kalmaya çalışan bir kız değil; o, büyünün hüküm sürdüğü bir dünyada şeytanlaşmış soy olan Decterx ailesinin varisi olan Leonardo Decterx 'in kayıp kızıydı..... İkinci yaşamında annesinin ölümüne neden olan kişilerden intikamını almaya ant içmişti. Ama kendi geçmişi kadar karanlık bir gerçeği hâlâ bilmiyordu: Bazen gerçek, geçmişten gelen bir yankıdır. Nefretten doğan kin ise geleceğin aynasıdır....