❝Mutluluğu kendimizi kandırarak elde edebiliyorsak bu hayatta, ben varım ikinci bir hayatta bile kendimi kandırmaya. Gerçekler çok acı, birer tokat adeta.❞

❝Yine de çektiğin acılar için dünya adına ben özür dilerim. Sen dünyayı affetmedin, kendine merhamet etmedin. Tanrı seni affetsin ve merhamet etsin, sevgili Lilya.❞

❝Şimdi geriye dönüp baktım da okunmuyor sanki yazılar. Ben mi bulanık görüyorum yoksa? Tükenmez kalemimin mürekkebi dağılmış kağıda. Bir de ıslak tüm sayfa.❞ ᡣ𐭩 +0554**: hoş geldin sınıfımıza hanımefendi +0554**: tek istediğim sana açık olan kalbime de hoş gelmen. 291123 ❤️‍🩹

❝Ve her damar kalbe ulaşır.❞ ❥ 𝗹𝗶𝗳𝗲𝗯𝗹𝗼𝗼𝗱: ben senden vazgeçtim. ❥ Geçmişin etkisi aslında geçmediğinde, sıcak bir gülümsemeyle hatırlanacak anılar ızdırap vermeye başladığında ve Sarp Akıner'in kendisini tamamen unuttuğunu fark ettiğinde; genç kızın düştüğü dipsiz kuyunun dibinde, kalbinde yeşeren yeni hisler vardı. Oysa bir zamanlar en yakın arkadaşlardı. Özlemi bir damardı ve geçen günler o damarı kesen bıçağı daha fazla keskinleştiriyordu.

Bir doğum günü partisinin sonunda en yakın arkadaşının öldürülmesi ile adalet ve intikam yolculuğuna çıkan Asil Han Evren, çıktığı bu yolculukta neler ile karşılaşabileceğini az çok biliyordu ama her şey bildiği gibi olmamıştı. Yanılmıştı, ilk kez değildi ama en güzeliydi. Adalet ve intikam terazisini dengede tutmaya çalışırken; bu iki duygudan daha tehlikeli bir duygunun eklenmesi ile birlikte tüm denge bozulmuştu. Terazi artık ölçmüyordu, görevi kalp ve beyin üstlenmişti. Peki, bu yolculukta gerçekler ortaya çıkacak mıydı? Asil'in amansız düşmanı her şeyi mahvedecek miydi? Hangi gerçek ortaya çıkardı bilinmezdi ama amansız düşman ile yapılan savaşta bir galip olmayacaktı. Mağlubiyetin ağır tadı, insanları yakacak ve yıkacaktı.