Rzadko kiedy sprawy toczą się takim torem jaki to zaplanowaliśmy. Tym razem jednak wszystko wymknęło się spod kontroli.

Wiem, że powinien się trzymać jak najdalej od niej, jednak coś mnie do niej przyciąga i jest o wiele wieksza siła od mojego rozumu.

Narzeczony Veriny umiera kilka tygodni przed ślubem, dziewczyna nie posiada się z radości, że uwolniła się od tego niechcianego obowiązku. Jej radość trwa do czasu aż dowiaduje się, że teraz musi poślubić jego ojca.

Gdzie ona zostaje mu podarowana jako prezent

- Tato nie masz prawa mi rozkazywać w takiej sprawie. Jestem już dorosła! - wrzeszczę wściekła. Jak on w ogóle może mi coś takiego mówić. - Doskonale o tym wiem, ale ja jedynie chcę dla ciebie dobrze. Kocham cię. Głupie tłumaczenie. Gdyby tak było nigdy nie aranżowałby mi małżeństwa z kimś kogo nie znam.

- Masz kogoś? - pyta wprost. Szczerze to tego można się spodziewać po kimś takim jak on. - Nie pana sprawa - odpowiadam chociaż i tak domyśli się prawda, bo nie mam partnera na ten ślub. No chyba, że szybko kogoś skombinuje, a to wcale nie jest takie niemożliwe. - Już ci się przedstawiałem. Jestem Niall i bardzo bym chciał byś towarzyszyła mi na tym ślubie. Jeśli już kogoś zaprosiłaś to zawsze możesz to odwołać.

Odebrałem ją jako zaliczkę, nie miałem pojęcia, że poczuję do niej coś więcej.

- A za co ja zostaje ukarany dostając tę kulę do nogi - wskazuję na mnie. I przysięgam, że gdybym nie ćwiczyła samokontroli to bym mu teraz wbiła nóż w gardło. Pieprzony kretyn. Uważa się za nie wiadomo kogo, a dla mnie jest tysiąc razy gorszy od Nialla. - Iliana jest bardzo dobra w swoim fachu, to nie ona popełniła błąd - bierze mnie w obronę Don Lucius. Szkoda, że nie słuchał mnie gdy błagałam żeby zostawił mi Nialla. - To kobieta - prawie, że wypluwa te słowa. Zupełnie jakbym była osobą drugiej kategorii. - Dużo lepsza od ciebie - odpowiadam hardo. On się tylko uśmiecha, a następnie popycha mnie do ściany w jedną rękę chwyta moje nadgarstki, a wolną rękę z olbrzymią siłą ściska moją szyję. - Skoro jesteś taka dobra to teraz się uwolnij albo zgiń.

Victoria w wieku czternastu lat przeżyła największą tragedię jaka może się tylko wydarzyć. Na jej oczach zostali zamordowani jej rodzice. A na dodatek została zmuszona zamieszkać z ich oprawcami. Może zawierać wulgaryzmy i sceny +18

II cześć Zaufaj mi