Mara, günahkârlara bedel ödetmeye geldi aşka ihanet edenlerin hiçbirini affetmedi... -------- Geçmişi boğan zifiri karanlık geceyi yarıp gün yüzüne çıkmaya karar verdiğinde en masum olanı kendine av olarak seçti, zira karanlığın efendisine hizmet edenler için ruhunda ikilem yaşayıp Araf'ta kalanlar en kolay avdı... -------- Bazıları ruhunda debdebe yaşarken bazıları Lilith'in oyununa gelip onun tuzağına düşmekten kurtulamadı... 7.Ekim.2023 Kapak görseli Pinterest'ten alıntı

Siz; kim olduğumu merak edersen hiç çekinme ara beni Kimliksiz; psikopat herif ararım merak etme Kimliksiz; bulursam ne yapacağıma inanmazsın... Siz; ben seni muhatap almıyorum. Yürü anca gidersin... Kimliksiz; kim olduğunu öğrendiğim zaman kaçacak delik arayacaksın; benden söylemesi... Başlangıç Tarihi / 02.07.2024

Belki bir rüyanın peşinden koşmak birçoğunuza saçma gelebilir ama insan sezgilerini görmezden gelemez✓ Eğer rüyalarınız sizi aşka çağırıyorsa mesafeler buna engel değildir✓ Aşk her zaman inanmaya ve yaşamaya değerdir✓ 15 Haziran 2019

(Aşırı derecede argo içerik mevcuttur ona göre okumaya başlayın.) Burası İyilerle Kötülerin Kapıştığı yer... Buradan Çıkış Yok.. Çünkü Burası Ruhların Reenkarne olduğu Yer... 4 Ağustos 2021

Gerçekleşen bir kehanet son bedenlerine hapsolan reenkarne ruhlar Yayınlanma Tarihi: 12 Kasım 2024

>El Kapısı< Kaderin çizdiği sert yolların, sabırla aşkla örülen bir masala dönüştüğü topraklarda, iki yürek filiz verdi. Bir ağanın oğlu ve göçebe bir kız... Bir dileğin, neşenin ve aşkın aynı kervanda yol aldığı unutulmaz bir hikâye. Adı rüzgarla fısıldanan sevdanın destanı: El Kapısı El Kapısı : Bir muradın çiçeğe durduğu hikâye. El Kapısı : Göçebe bir kalbin konakta bulduğu yuva. El Kapısı : İki dünyanın, tek dileğin adı. El Kapısı : Umudun kök saldığı aşk. El Kapısı : Rüzgârla büyüyen, toprakla olgunlaşan sevda. 12.1.2018

Evrenin rüzgarına kapılmış dönüyordu Dünya. Ülkelerden bir ülkede, şehirlerden bir şehirde, bu döngüye kapılmış yaşayıp giden mutlu bir ailecik vardı. 20.1.2019

(+18 yaşa uygundur) Yüzyılın kışı diyorlardı o seneki kışa... Yabani, bir kısrak gibi kişneyerek şahlanmış da şahlanmış alabildiğine hoyratça esiyordu poyrazı karayeli... Buzdan geceler hüküm sürerken, biri vardı yatağında ter döken. Onun adı anaydı... Yüreğine matem çökmüştü oğlu, her anacığım dediğinde. Ayağı taşa takılsa oğulların ve kızların, ne zaman anacığım deseler; her bir kelimenin hecesi kanatlanıp yol bulur ve anaların yüreğine konardı... Uyku tutmamış sabaha kadar, yasa bürünmüştü Edibe kadın. Oğlu, ateşler içinde "anacığım" diye inledikçe, anasının yüreğine kızıl oklar saplanmıştı. Biri daha vardı rüyasında kabuslar gören. Yaman'ı can evi, mahremi, sürekli kendisinden kaçıyordu... Sabah olup uyandığında bedeninde bir ağırlık vardı, elinde olsa yataktan hiç çıkmazdı. Emektar elleriyle gözlerini yokladı, gözleri hala ıslaktı. Bu yaşlarda neyin nesiydi? Sabaha kadar rüya görmüş ve rüyasında ağlamıştı ama gözlerindeki ıslaklık sanki gerçek gibiydi... Kapak görseli Pinterest'ten alıntı. 12.5.2020