17 yaşındayken en büyük abisinin şehit düşen Efnan Aşkın Mavi Özçelik'in babasını onu abisini cenazesinde kovması ve abisi ve ikizinin olaya seyirci kalmasında 10 yıl sonra 47. alay komutanlığında tekrardan karşılaşması bu karşılaşmanın hayatına neler getirdiği... belki yeni bir aşk tekrardan kardeşlik.. ve daha nicesi

On sekiz sene boyunca dedesinin yanında büyüyen İlay, artık anne ve babasının kim olduğunu öğrenmek istediğinde tek başına kalmıştı. Dedesi için o büyük bir hatadan geriye kalan bir kusurdan başka bir şey değildi. Ve babasını bulmak için çıktığı yol ona mutluluk getirecekken geçmişten gelen bir gölge onun felaketi olacaktı. AİLE KURGUSUDUR

' Öldürmeyen acı güçlendirir.' derdi hep babam. Bir bakıma haklıydı şimdi ona daha çok hak veriyordum. Babamı vatana vereli 20 yıl olmuştu bende onun izinden gidip asker olmuştum. Yeni bir yere göreve giderken kimle nasıl ve hangi yüzüyle karşılaşacağınızı bilemezsiniz. Ya da sizin nasıl olacağınızı. Babasının kızı,annesinin gece gözlü kızı,abisinin baş belasıydım hep şuan ise Üsteğmen Gökçe Keskin'dim. İlk görev yerim veya ilk timim değildi elbette ama tim demek sizin ailenizden bile daha yakın bir bağ demekti. Buz Küpü derlerdi bazen bana çünkü kalbim buz tutmuştu. İşime ve vatanıma odaklı bir askerdim. Yeni timine hoşgeldin Üsteğmen Gökçe Keskin diye ilk adımımı attım Hakkari'ye. ( Yerler, kişiler, olaylar, kurum ve kuruluşlar gibi unsurlar tamamen kurgu ürünüdür, küfür içerir.)