BARIS ALPER YILMAZ FAN KURGUSUDURR

ne desem yalan ne desem yarım

"Efulim diyorsun ha?"dediğimde Barış sırıtarak bana bakıyordu. "Efulimsin diyorum.Her şeyimsin diyorum Efsun Kıraç.Her şeyinle,her uzvunla benimsin."

Barış Alper Yılmazff * " Kim o?" " Benim desem tanıyacak mısınız?" Gelen yabancı erkek sesiyle istemsizce tedirgin oluyordum. " Kimsiniz?" " Açarsanız, söyleyeceğim." " Belki hırsızsınız? Belki sapıksınız? Kapıyı açınca beni bayıltıp kötü kötü şeyler yapacaksınız?" "Hanımefendi bunları yapacak olsam kapıyı niye çalayım? Allah rızası için tamam açmayın ama Eğer biraz daha ses yaparsanız, kapıyı az sonra polislere açacaksınız, söylemedi demeyin. " Kaşlarım çatılırken hemen kilidi açtım karşımda ki tanıdık olmayan Simaya göz gezdirdim. " Ne polisi pardon?" Çatık kaşları ve değişik alnına düşmüş saçlarıyla sinirli gözüküyordu, ama benim kadar olamazdı elbette. " Niye açtınız kapıyı? Belki hırsızım belki sapığım?" * Kapak: @icemrs 🤍 09.02.2022 #Aşk/ 1. 09.02.2022 # BarışAlperYilmaz/ 1. 12.02.2022 #Sevgi/ 1. 12.02.2022 #Genc kız edebiyatı/1. 12.02.2022 # Futbol/ 1. 23.02.2022 #Genç Kurgu/ 2. 25.02.2022 #Genel Kurgu/ 1.

barış alper yılmaz ve muhammet kerem aktürkoğlu, geçmişe dair bilmedikleri geleceği doğrultusunda şekillenirken çıkmaza sürüklenen efsa'nın hikayesi. kalbinin sesi miydi dinlemesi gereken yoksa aklının mı? kariyeri belirsizlikle harmanlanırken çok istediği hayatına devam mı etmeliydi yoksa hayalini kurduğu insanı kaybetmemek için uğraşmalı mıydı kerem? bir kere yaralanınca bir daha yaralanmayacağının, yaralamayacağının garantisi yokken sevginin kollarına bırakmalı mıydı kendini barış yoksa çoktan kapattığı aşk defterini hiç açmamalı mıydı? dipnot: kitap kerem'i de kapsıyor ama daha çok efsa ve barış aşkı var ✭ yıldızlar geçmişte parlar ✭

"Bir bilsen ne kadar zamandır şunun hayalini kurduğumu." Şakağıma doğru bir öpücük daha kondurdu. "Seni doyasıya öpüp koklamayı." Ardından yanağıma indi öpücükleri. "Geldin ve beni dünyanın en mutlu adamı yaptın." Dudağımdan da öpüp alınlarımızı birbirine yasladı. "Seni çok seviyorum. Seni senden çok seviyorum." Bu kez ben dudaklarına ufak bir öpücük bırakıp ayrıldım. "Seni çok seviyorum. En az beni sevdiğin kadar seviyorum seni." Kollarımı boynuna dolayıp yüzümü boynuna gömdüm. Kokusunu içime çektim. Çok özlemiştim.

Komşum ünlü bir futbolcu... |Kitap tamamen kurgudur.|

PUKKA YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR. KİTAP SATAN HER YERDE BULABİLİRSİNİZ. Doğduğu ilk gün yetimhaneye bırakılan Rüzgar, hayatı boyunca bir şeylere ve birilerine bağlanmaktan kaçınan, soğuk bir tiptir. Aynı yetimhanede büyüdüğü yaramaz bir kız çocuğu dışında da bağ kurduğu kimse yoktur. Yaşı dolduğu için yetimhaneden ayrılmak zorunda kalan Rüzgar, her seferinde beraber kurtulmaya söz verdiği kız için geri döner. Yine rutin ziyaretlerinden birinde kızın ailesi tarafından yetimhaneden alındığını öğrenir ve bir daha ondan haber alamaz. Senelerini ondan bir iz bulmak için araştırarak geçirirken bir gün, gizemli bir numara doğum gününü kutlar. Çok geçmeden Rüzgar, bu numaranın yetimhanede beraber büyüdüğü kız olduğunu anlar ve kızın içinde bulunduğu zor durumu öğrendiğinde onu kurtarmak için anlaşmalı bir evlilik yapmayı teklif eder. İkisi, aynı soyadını paylaşan, evli ev arkadaşları olacaktır. "Seni seviyorum. Hep sevdim."