Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Bu kitap imkansız aşk içerir. Bilmediğiniz bir numaradan her gün farklı ve anlamlı bir şarkı sözü mesajı alsaydınız ne yapardınız? Rekor: Genç kurgu içinde #84 Mizah içinde #29

| texting | R: Sevdiceğim. Siz: Neden öyle sesleniyorsun bana? R: Sevdiceğimin bir anlamı var. Siz: Neymiş o? R: Sevdiğim ve seveceğim kelimelerinin birleşimidir. R: Ben seni seviyorum ve hep seveceğim. Başlangıç; 09.08.20 Bitiş; 06.03.21 İkinci kitap başlangıç; 21.06.21

Hiç istemese de şişman ve ezik olarak gördüğü kadınla çocuğu için evlenen adam... Platonik olarak aşık olduğu adamla evlenen saf ve iyi niyetli bir kadın... Aşkın en saf ve en çıkarcı hali...

İnsanlara güvenme, onlar gece ile gündüz arasındaki ince bir çizgidir. Kendini seviyor musun? Peki ya aileni? Bir gün ailenden ayrılacağını hiç düşündün mü, bir gün onların seni bırakacağını veya ayrılmak zorunda kalacağını? Sonsuza dek ailenin seninle olmadığını düşün, senin yanında kimse yok, yapayalnızsın. Kimse yanında değil ve sen her şeye her acıya katlanmak zorundasın. Hayır ses çıkarma, ağlama çünkü burası senin ağlaman için doğru bir yer değil. Hayatının geri kalanını burada geçirmek zorundasın. Nefes alıyorsun ama ölüyorsun, bunu istemezsin. Hayatımın en güzel zamanlarında bitmiş gibi gözüken hayallerim darmaduman olan bir geleceğim söz konusuydu ve ben her şeyi bir kenara bırakmak zorunda mıydım? Bu hayata nasıl veda edebilirdim? Bu adalet miydi bana sunulan yoksa adalet süsü verilmiş bir adeletsizlik miydi? Suçlu muydum? Değildim. Ben asla bir suçlu olmadım. Parlaklığım yüzünden dikkat çekeceğimi asla düşünmezdim. Karanlığa gömülen bir geleceğim, kana bulanan hayallerimle örtülürken ben nefes alamıyordum. Bu gezegen neydi böyle? Herkesin karanlık olduğu böylesine bir gezegende ben neden bu kadar parlaktım? İnsanların dikketini çekmek ilk kez beni rahatsız ediyordu. Bu gezegende hayatta kalmak zorundasın. Bakmayın bana. Korkuyorum. ALVİORA

Beni tanıyan herkes, şu hayatta tahammül edemediğim iki şeyin karanlık ve uykusuzluk olduğunu bilir. Geceleri karanlık fobim yüzünden ışıkları açık bırakarak uyurum ve kendi isteğim dışında uyandırılmaktan nefret ederim tahmin edebileceğiniz üzere... İşte tam da sıradan bir gecede, sıradan bir rüya görürken telefonuma gelen mesaj sesiyle rüyalar aleminden kopmak zorunda kaldım. Fakat beni uyandıran mesajı atan bu insan, ailemden ya da arkadaşlarımdan biri değildi. "X KİŞİSİ..." ~ Mizah içinde #2 - 22.03.2017 Mizah içinde #5 - 18.03.2017 Mizah içinde #11 - 13.03.2017

Van'da görev yapan bir asker ve ona rastgele yazan bir hemşire...

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Sadece huzurlu bir yaz dileyen gençler toplaşın!!!!!!!