Kimsesiz. Ona kimsesiz derler. Deniz Feray Karadağ. Resim çizmeye bayılan, yedi yirmi dört müzik dinleyen, ay ışığıyla arkadaş olan bir kız. Annesi onu 7 yaşındayken yetimhaneye bırakmış, bir daha geri gelmemişti. Aile nedir bilmiyen bu kız, 17 yaşındayken hastanede karıştığını öğrenirse, ne olur? Ailesi onu kabul eder mi? Peki, Feray bir aileyi kabul eder mi? ... "Ay ışığıyla arkadaş olan kız, zaten hep kimsesizdi."

Devrim, Defne ve Derin... Bu üç kız kardeş ailelerinden uzakta, sevgi görmeden, her türlü kötülüğün ortasında büyümüş iken aileleri ortaya çıkarsa ne olur? Biri her yükü üstlenmiş ve kirlenmişken Biri yürüyemiyorken Biri sevgi görmek için her şeyi yapmış iken geç kalmamış mıydılar?

Ben Eylül. Sadece, dümdüz Eylül. Rastgele bir sabah deli cesaretiyle kalkışmıştım bu işe. Sonunda pişman olacaktım belli ki. Ama bildiğim tek bir şey vardı: Kaybedecek bir şeyim yoktu ama kazanacak bir ailem olabilirdi.

Sara'nın hayatı hiçbir zaman sıradan olmadı. Annesi tarafından saklanan bir geçmiş, yıllar sonra karşısına çıkan bir baba ve o babanın acıyla büyümüş, düşman bakışlar fırlatan çocukları... Bu evde kimse onu istemiyor. Her adımı, her sözü suç sayılıyor. Sevilmeyen bir kız ne yapar? Susar mı, savaşır mı, yoksa görünmez mi olur? "Sevilmeyen", sevgiye susamış bir kızın ayakta kalma çabasını, acının bile alışkanlığa dönüşebildiği bir evin duvarları arasında geçen çarpıcı bir hikâyeyi anlatıyor.

☁︎☁︎☁︎☁︎ "Bazı kaderler kurşunla değil, bir bebek ağlamasıyla yazılır." Bir gecelik dikkatsizlik, bir ömürlük kayıp. Albay Semih'in kızı doğduğu gece hastanede karışır - Ve o masum bebek, yanlış kundağın içinde bambaşka bir hayata sürüklenir. On altı yıl sonra, Mavi adında bir kız aynı çatı altında nefretle, şiddetle, yalnızlıkla büyür. Ama kalbinde bilmediği bir sızı vardır: Ait olamadığı bir ev, hatırlayamadığı bir yüz, unutmamış bir sevgi. Her tokatta, içinden bir ses fısıldar: "Sen onların kızı değilsin..." Bir yanda üniformalarıyla dimdik duran dört asker kardeş, bir yanda kaderin en sessiz mağduru olan Mavi. Gerçek ortaya çıktığında yalnızca bir kimlik değişmeyecek; bir ailenin bütün dengesi altüst olacak. Çünkü bazen bir bebek karışmaz... Bir kader infilak eder... ☁︎☁︎☁︎☁︎ Saygılarla : KitapPrensesi

⚠️KÜÇÜK YAŞTAKİ OKURLAR İÇİN UYGUN DEĞİLDİR! Eyşan Sancak... Ülkenin ilgi odağı, gözde şirketlerinden biri olan Sancak holdingin babasının trajik ölümünden sonra ki yeni sahibi. Karanlık sırlara sahip, biricik oğlu dışındaki herkese karşı sert, duygusuz, güçlü ve kesinlikle uzak durulması gereken bir kadındı. Ta ki, hayatına oğlunun bakıcısı olarak giren sevimli, hayat dolu bir genç kız onu unuttuğu kalbiyle yeniden tanıştırana kadar... Eyşan Sancak ve Larissa Güneş'in birbirlerine olan sağlıksız aşk ve bağımlılığın hikayesi. Eyşan Sancak & Larissa Güneş -❗Bu kurgu; lezbiyen, TOKSİK ve SAĞLIKSIZ ilişki ve yaş farkı içerir! (20-29) -❗Smut (+18) sahneler ve BDSM ögeleri içerir -❗Küfür ve argo içerir

Murat: Sana benden izinsiz dışarıya çıkmayacaksın demedim mi? Mert: Özür dilerim. Hatice teyzenin romatizması tutmuştu onun yerine markete ben gittim

"Ne sanıyorsun sen kendini? Sevgili değiliz, asla olamayız, sen beni korkutuyorsun ve zarar veriyorsun!" Dedim direkt, kısa bir sessizliğin ardından adım seslerini duydum, duymamla kapıya depar atmam bir oldu, ama geç kalmıştım. Saçlarımdan sertçe tutarak beni yatağa sertçe fırlattı, sırtımın acısıyla dudaklarımı çığlık atmak üzere araladım, ama saniyeler içinde üzerime çıkması ve ağzımı kapaması bir oldu. Saç diplerimdeki acı da artınca gözlerim yaşardı. Artık onu görüyordum, gözlerinin içi kıpkırmızı olmuştu, göz bebekleri ise oldukça koyulaşmıştı, korkutucuydu. Yüzüme iyice yaklaştı, hırıltılı nefesini dudağıma üfledi. "Olamayız öyle mi? O zaman izle ve gör, yavaş yavaş bana aşık olacaksın Rojbin, istemesen de olacaksın!" Dedi ve dudaklarını dudaklarıma bastırdı. !!!DİKKAT!!! BU KURGUDA KLİŞE, SADİSTLİK VE İŞKENCE VARDIR! AYRICA RUHLARLA İLGİLİ BİR KİTAPTIR, ONA GÖRE YORUMLARINIZI YAPIN!!!

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

Sokaklarda büyüyen, her karışında bir yarası olan bir çocuktu. Ruhu yaralara ev sahipliği yaptığı bu sokaklarda bir gece yarısı şifa onun için gelmişti. "Abi buldum!" *aile kurgusudur 5 Ekim 2024 🤍