Bir sabah uyandım ve hayatım başkasına aitti. Aynı yüz, aynı eller, aynı kumral saçlar. Ama yatağım ipekti, tavan oymalı taştı ve karşımda gözleri kızarmış, yılların yorgunluğunu taşıyan bir adam vardı. Beni tanıyordu. Ben onu tanımıyordum. ------- Bu dünyada büyücüler ve cadılar doğduklarında birbirlerine bağlanıyor ve ben hafızasız, geçmişsiz bu dünyanın en güçlü kralının cadısıyım. ------ 728 yıllık bir adam beni beklemişti. Ben ise onu hiç tanımamıştım. Ama bu dünya beni tanıyordu. Ve biri çok önce bu gerçeklerin hepsini elimden almıştı. Şimdi geri istiyorum. Hatırlamak tehlikelidir. Ama unutmak daha tehlikeli.

@kupakizi: 17 ekim regl • • • 📷 ***************** *Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

Bacaklarımdan akan kanları umursamadan bir umut koşmaya başladım.Fakat tekrar beni arkamdan itmesiyle yeri boylamıştım.Yüzüme giren karla kaplı çamurlardan birşey göremiyordum. Direnmeyi bırakmış ve haykırarak ağlamaya başlamıştım.İki canavar benim yenilgimi görünce zaferle yakınlaşmışlardı. Gözlerimi kapatarak ölmeyi beklerken gelen acı inleme sesleriyle hemen ağlamaktan yanan gözlerimi araladım. Karşımda gördüğüm şey ise kalbimin teklemesini sağlamıştı.Karşımda duran boy devasa büyüklükteki kurta gözlerim takılı kaldı. Bu gerçek miydi?

'' Sen! Buraya gel!'' nefesimi tutarak ortaya doğru yürümeye başladım. '' Güldüğüm için bu kadar sinirlenmiş olamazsın.'' Korkudan kafamı kaldıramıyordum. '' Güldüğün için sana sinirlenmedim.'' '' Özür dilerim alfa. Saygısızlık yapmak istememiştim.'' '' Umarım beni öldürmez.'' '' Hayır seni öldürmeyeceğim.'' '' Çok teşekkür ederim al...'' bir dakika ben bunu sesli söylemedim! Arkamdan fısıldaşmalar başladığında kafamı kaldırıp ona baktım. '' Seni öldürmeyeceğim, sevgili eşim.''

~Bölümden kesit~: Garip bir his vücuduma dolarken gözlerimi kaçırdım. O boz renkli kurt karanlığın içinden bir adım atarak çıktı ve büyük bir sesle hırladı. Süleyman el fenerini ona doğru tuttuğunda rengi daha net gördüm. Kürkünün üst kısmı boz renkteydi, gri renk hakimdi ama karnının ve bacaklarının olduğu kısımlar beyazdı. Ve itiraf etmek gerekirse gerçekten büyük bir kurttu. Diğer iki kurdun biraz geride kaldıklarını fark ettim. Karanlıkta tam anlamasam da o iki büyük kurtta tetikte gibiydiler. Boz kurt bana doğru bakarak bir adım attığında, kolumla Süleyman ve Sema'yı tam olarak arkama ittim. "Bak, hayvan yaralamak istemiyorum. Geri bas, seninle bir derdimiz yok." dedim. Elimdeki silahı ona doğrulttum ama bırak kaçmayı ya da geri adım atmayı, bize doğru bir adım daha attı. " Gelme dedikçe geliyorsun. Yerinde kal, son uyarım." Sarı gözlerini benim gözlerimden çekmeden bir adım daha attı." Kuzi belki gel dersen gider." dedi Süleyman fısıldayarak. "Müthiş öneriler veriyorsun Sülo." Devamı bölümlerde... 🐺

"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

Bir metres hayatta kalmak için ne yapmalıdır? Nazlı Arslan gözlerini açtığında öldüğünü biliyordu. Cehenneme düştüğünden emindi. Zindanda, elleri kelepçeli olarak uyandığında artık kendi zamanında olmadığını biliyordu. Bir şekilde öldükten sonra okuduğu kitabın ölen yan karakterinin bedenindeydi. Şimdi yakaladığı ikinci şansı kaybetmemek için onu görmezden gelen kraldan ve onu öldürmek için fırsat kollayan ana karakterden uzaklaşmalıydı. Tabi bu beklediği kadar olmayacaktı. Veliaht Prens Jason sonunda ülkesini savaştan başarıyla çıkarıp kral tacını taktığında yapması gereken acil bir görevi vardı. Yanında duracak bir kraliçe bulmalıydı. Aşka dair bir umudu yoktu. En yakın arkadaşının karısına duyduğu derin hayranlık dışında hiçbir kadından etkilenmemişti. Ülkesindeki herkes çocukluk arkadaş Prenses Jenina'ya hayranken onunla evlenmekle ilgili şüpheleri vardı. Yine de en mantıklı karar gibi görünüyordu. Ta ki yenilen krallığın gönderdiği prenses saraylılar tarafından metres ilan edilene kadar. Şimdi çocukluk arkadaşını kraliçe yapmalı ve istemediği bir kadını sorun çıkarmaması için göz altında tutmalıydı. Bir gün her şeyin değişmesiyle duygular karışacak, ülke yeniden karmaşaya sürüklenirken Kral Jason desteği hiç ummadığı bir yerde bulacaktı.

#Wattys2018longlist 05/01/2018 Bilim kurgu #1 Dünya tamamen değişmişti. Savaşlar, kaos, atom bombaları insan soyunu neredeyse tüketmiş ve dünyayı yüzyıllar öncesine kadar geriletmişti. Bu yüzden dünya savaşmak yerine barışıp soylarını korumaya karar vermiş ve ateşkes anlaşması imzalamıştı. Bu anlaşmayla birlikte dünyanın en güçlü dört lideri Batı, Doğu, Güney ve Kuzey adıyla dört krallık kurmuştu. Savaşlar bitmiş ve insanlar tekrardan yaşamaya başlamıştı. Ama insanlar yaşanan olaylardan ders almıyor ve açgözlülükleri asla tükenmiyordu. Alex, Batı Krallığının varisiydi fakat babası hiçbir zaman onu sevmemiş ve oğlu olarak görmemişti. Bu yüzden onu Ava şehrine inşa ettirdiği kuleye göndermiş ve tek başına yaşaması için terk etmişti. Ama bu yalnızlığı Ava şehrinde yaşayan Cass Walker sayesinde bir gün dinecekti. Cass Walker Alex'e söylediği yalanlar yüzünden onu bir gün kaybedeceğini biliyordu ama kalbine söz geçiremeyip yalanlarına devam ediyordu fakat yalancının mumu sönmek üzereydi ve vakti daralmıştı. Aşk, arzu ve tehlike onları beklerken araya giren yalanlar hayatlarını zorlaştırır ve zaman geçtikçe her şeyin göründüğünden çok daha farklı olduğunu fark ederler. Peki tüm bu zorluğa rağmen birlikte kalmaya devam edebilecekler miydi?

Mühür taşı gerçek mührüne kavuştuğunda kıyamet kopmalıdır. Her kıyametin sonunda, yitirilen hayatlar olur. Bu şeref hangimize ait? •Parmağımı dövmesinin çemberinde dolaştırdım bir tur. "Hissediyor musun?" diye sordum acıyla. "Tam burada kocaman bir işaret var." Cesur konuşsa damga derdi büyük ihtimal. Ya da lanet. "Görmüyorsun ama hissediyorsun. Tam burada. Seni sarıp sarmalayan bir ip." Diğer elim Cesur'un kolundan aşağı kaydı ve parmaklarım parmaklarına dolandı. "Her şeyi birbirine bağlayan bir ağ," dedim dövmesine hayranlıkla bakarken. "Tıpkı benim gibi." • Not: Merhaba! Eğer sağlıklı bir ilişki arıyorsanız bu hikaye size göre değil. Bu hikayede toxic bir ilişkideki iletişimsizliği ve bu iletişimsizliğin sonuçlarını göreceksiniz. Sabrınız için teşekkürler, keyifli okumalar.

Osmanlı İmparatorluğuna reenkarne oldum! Adım Leyla. 26 yaşındaydım. Birgün arabam tamirde olduğu için işe yürüyerek gidiyordum ki... Not! Kitap tarihi olaylardan esinlenilmiştir ama karakterler ve olay örgüsü hayal ürünüdür.