TUTSAK SERİSİ III Bozra ve Şeytanın Sarışını kitaplarındaki Aleyna ve Ateş karakterlerinin hikayesidir. *18 yaş üstü okuyucular için uygundur. Tetikleyici unsurlar barındırabilir. *Karanlık ve can yakıcı bir dark romance. Herkese hitap etmeyecek. Uyarıları okuyarak başlayın.

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.

"Gözleriniz..." "Ne olmuş gözlerime?" "Gözleriniz zehri şarap eder mi?" Merhaba sevgili okurlarım bu kitap Uygarın ve elfidanın hikayesidir Beğenmeniz dileğiyle Başlangıç: 22/08/2026 11:47

Felaket Çiçeği, 18+ ve rahatsız edici (işkence, küfür vb) sahneler içermektedir bunu bilerek okuyun. "Ama şunu merak ediyorum, Adelfa Taygun." Sesi daha da karardı. "İnsan on iki yaşındayken birinin hayatını mahvedip sonra nasıl bu kadar rahat yürüyebiliyor?" Kalbim bir saniye durdu. Ne dediğini anlamaya çalışıyordum. "Ne-" Alpkan sözümü kesti. Gözleri artık açıkça nefret doluydu. "Benim ablamı toprağa koyduklarında sen on iki yaşındaydın." O an dünya sanki sessizleşti. Nefesim sıkıştı. Alpkan başını hafifçe yana eğdi. Ve son cümleyi fısıldadı. "Bir insan bu kadar küçükken bile nasıl bu kadar kirli olabilir, Adelfa?" Sonra çok daha sert bir sesle ekledi "Demek ki gerçekten doğruymuş." Gözleri buz gibiydi. "Sen de ailen kadar kirlisin. O masum yüzünle insanları kandırma. İçin kara senin kızım!"

Kader ağlarını örmeye başladıktan sonra ne yaparsanız yapın sonucu değiştiremezdiniz. Lavin'in ağlarını doğduğu andan itibaren büyük bir özen ile ören kader, onu ilk defa bu kadar çok zorlayacaktı. 🌪🕯 Lavin'in ulaşmak istediği son doğrultusunda yapmaktan kaçınmayacağı hiçbir şey yoktur. Amacına ulaşmak için canından vaz geçmek bile güzel gelir ona. Fakat unuttuğu bir şeyler vardır. Karşısındaki düşmanın fazlasıyla güçlü olması yetmiyormuş gibi ona bir de rakip eklenmiştir. Rakibinin de Lavin'den pek farkı yoktur. Amacına ulaşabilmek için ilk önce kendinden başlayabilir. Burada kader devreye girer. Çünkü unuttukları şey şudur: Zıt kutuplar birbirlerini hep çekerler. 🌪🕯 "Sen kanunlara fısıldarsın, avukat. Ben o kanunları baştan yazar, gerekirse yok ederim." 🌪🕯

Anonim mesajlaşmalarla başlayan gizemli bir bağ... Gerçek hayatta ise göz göze geldiklerinde nefret ve çekişme kaçınılmaz. Peki, düşman mı yoksa kader mi onları birleştirecek?

Bazı kayıplar, sadece bir kişiyi değil, bir gerçeği de götürür. İnci, cevapsız soruların, yarım kalmış cümlelerin ve acı verici anıların gölgesinde büyüdü. Geçmiş susuyordu. Ancak kardeşinin kaybı, sessizliğin içindeki çığlığı uyandırdı. İnci'nin arayışı bir kaybın peşinden değil, bir gerçeğin içinden geçiyordu. Her şey bir kayıpla başlamamıştı belki...Ama her şey, bir kaybın içine gömülmüştü. Halbuki anlamadı. Bazı cevaplar bulunmak için değil, gömülmek içindi. Ama o durmadı. Kazdı. Kazdı. Kazdı. Ve kazarken, üzerine yavaşça toprak atıldığını fark etmedi. Geçmişin küllerinden doğan o sır, sonunda onun hayatını da yakacaktı. Şimdi İnci, sadece kardeşini değil, kendisini de arıyor. Ve her cevap, yeni bir sorunun kapısını aralıyor. Her ipucu, başka bir yalanın anahtarı oluyor. Geleceğe varmak için, geçmişin kapısını aralayabilecek mi? Çığlık atan gerçeklerin sesini, yalanların uğultusunda duyabilecek mi? Onca acıya göğüs geren kalbi, bir aşkın yükünü kaldırabilecek mi? Bu, bir kaybın hikayesi değil yalnıcza... Bu, kendi sesini bulmaya çalışan bir kadının, sessizliğe karşı savaşı. Aşkın, dostluğun, ihanetin ve oyunların kördüğüm olduğu bir savaş... Peki son ilmek kalbine atıldığında, kuşandığı silahların bir önemi kalacak mı?

İclal Özden ve Betül Çetintaş o gün müzeye vakit geçirmek , sergiledikleri tablo için girmişti. Ne bir tablo arıyordu ne de bir hikâye. Duvarlarda asılı duran resimler onun için yalnızca renk ve şekilden ibaretti. Ta ki bir salonun ortasında, adı bile olmayan bir tablonun karşısında durana kadar. Aynı gece müzeye giren hırsız, İclal'in bilmediği bir şeyi biliyordu. Çalınacak olan sadece bir eser değildi; o tabloyla birlikte saklanmış, zamanla örtülmüş bir gerçek de yerinden sökülecekti. İclal ve Betül farkında olmadan bu sessiz suçun tam ortasında kalacaktı. Çalınan Renkler, tesadüflerin kaderle karıştığı, sanatın suskunluğunda gizlenen sırları ve bir insanın kendi hayatında hiç seçmediği bir rolün içine nasıl sürüklendiğini anlatıyor. Bir müze gecesi, bir hırsız ve hiçbir şeyle ilgisi olmadığını düşünen bir kadın... Ama bazı hikâyelerde, ilgisiz olmak mümkün değildir.

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋

lise kurgusu•Basketbolcu erkek•Kalp hastası kız•Sahte sevgililik 𝑍𝐸𝑀𝐻𝐸𝑅𝐼 𝐸𝑉𝑅𝐸𝑁𝐼 𝐼𝐼 "Şah olsan da aşka boyun eğer o kibirli başın, Piyon misali bir kalbe feda olur bütün savaşın." • Kalp hastası olan Afet İzgi dönem ortasında okulunu değiştirmek zorunda kalır ve lüks prestijli bir koleje gelir. İlk haftadan okulda yanlış haberleri çıkar. Yanlış haberleri okulun popüler basketbolcu çocuğu ile çıkar. İkisi dedikodurlardan rahatsız olduğu için bir süre sevgili rolü yapmaya karar verir. • #1popüler #1kalphastası #1yemebozukluğu Kitap hakkında çalıntı gibi şeyler olursa hakkımı savunacağımdan emin olabilirsiniz. Bütün hakları bana aittir.