☙ Athena Maral, henüz küçük yaşlardayken dünyayı kasıp kavuran ve 'Kazan Salgını' adı verilen kıyametten kaçan bir avuç insandan yalnızca biridir. Hükûmetin ve halkın ısrarla virüs dediği, oysa daha farklı şeylerin de denilebileceği bu koca tiyatroda, Athena hayatın gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kalacaktır. Çünkü bu ne virüstür, ne de bir salgındır. Bu bir soykırımdır. Çaresizliğin dibine gömüleceği, intikamın köküne ineceği serüvende aşktan da kaçmak zorundadır zira ürkek bedeninin altında bir türlü rahat durmayan kalbinin ritimleriyle oynayan kişi, bu koca kurguyu düzenleyen adamın oğlundan başkası değildir. ☙ ❝Öylesine dolu bir kalbi vardı ki onun... İçindekileri birazcık ittirseydi, küçük bir yer bıraksaydı bir köşesine; almaz mıydı o ufak boşluğuna beni de?❞ KAZAN ÇAĞI SERİSİ, birinci kitabıdır.

Her gece yetimhaneden kaçmayı kendine huy etmiş kızıl saçlı kız ve yolda karşılaştığı kızıl saçlı çocuk. O gün ikiside bilmeselerde birbirilerine ısınmış iki insan. Nereden bilebilirlerdi ki, birbirilerinin ikizi olduğunu?

Miray ve Pelin, siyah ve beyaz gibiler. Hayır hayır, vişne çürüğü ve toz pembe. Ekşi ve tatlı. Kirpi ve tavşan. Birbirlerini asla anlamayacak gibi duruyorlar, birbirlerini suçlayıp "Senin gibi kızlar" diye başlayan cümleler kuruyorlar. Bu doğru değil aslında, gün sonunda ikisi de yolunu bulmaya çalışan genç kızlar değil mi sonuçta?

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Eva Eldem, altı yılı aşkın bir süredir Hollywood'un genç ve yetenekli yıldızlarından biri olan Peter J. Henderson'ın sıkı takipçisidir. Ergenlik çağlarının karmaşasında, ailevi sorunların ağırlığıyla baş etmeye çalışırken de sığındığı tek yer Peter'ın filmleri olmuştur. Peter, Eva için yalnızca bir oyuncu değil; aynı zamanda kaçışın, tesellinin ve ulaşılmaz hayallerin somut hâlidir. Yıllar boyu ekrandan izlediği adamla yollarının kesişeceğine dair inancı bulunmayan Eva'nın tüm fikirleri, Peter'ın röportajı esnasında sergilediği beklenmedik bir hamleyle yeniden şekillenir.

Dedin ki; Işıkları kapa. Kim olduğunu bilmeyeyim. Ben siyah saçlarının arasında esen o hafif meltemim. * Aşkın geceye bulansın, Yalnızca bu seferlik, Matmazel Noir, Saçlarını sal parmaklarımın uçlarına. Rüzgar onu ilk gördüğünde ne olduğunu anlamadı, çözemediği biriydi, onun kendisini fark etmesini bekledi. Okulun yıldız çocuklarındandı, ancak O kız onu fark etmedi. Matmazel Noir ne saklıyorsun rüzgarında?

Mazi, her mutlu oldukları anda ruhlarının peşinde olan bir katil gibi onlarla olucaktı. Her şeye rağmen birlikte olabilirler miydi? Kapıdan çıktığımda, gerçekler yüzüme sert bir tokat olarak indi. Geçmiş ve gelecek arasında, ince bir çizgide yolculuk yapıyorduk. Herkes benden gitmişken ben her şeyimden gidebilir miydim? Kalbim ve beynim bir savaştaydı. Kalbimin hüküm kurmaya başladığı yerde, beynim kölesi olmaya hazırdı. "Özür dilerim, anne. Onu hâlâ çok seviyorum. Bana kızgın mısın?" Gecenin hüküm sürdüğü gecenin altında onlara seslendim. Siz onu affedin baba, çünkü o kendini asla affedemeyecek.

❝Bir kez değil, birçok kez çıktın karşıma, her seferinde de tutuldum sana, Liza.❞

❝Kalp düğümler, Zara fakat hayat bağlar. O zaman anlarsın ki, hayatımızın bağları, kalbinin düğümlerini açar. ❞ ➴ Kendince normal bir hayat sürdüğünü düşünen, Türkiye'nin en ünlü doktorlarından biri olan Zara Akay; ona bırakılan bir tehdit mektubunun ardından aslında normal bir hayatı olmadığı gerçeğiyle yüzleşerek öfke nöbetlerine zemin hazırlar. Fakat bu mektubun onu geçmişinden geleceğine kadar etkileyeceğinden bir haber olduğu için hiç düşünmeden bu kaos ateşinin ortasına bile isteye atlar ancak emin olmadığı bir şeyler vardır: Dönüşü olmayan bu yolda karşısına çıkan insanlarla birlik mi olmalıdır, yoksa her zaman olduğu gibi tek başına mı savaşmalıdır? Bu cevabı ise kendi mahkemesinde çoktan vermiştir ancak bilmediği bir şey vardıysa da; o da hayat bağlarıdır. Bu insanlarla bir şekilde hayatları bağlıdır, kendisinin dahi henüz haberi yokken, aslında kalbi en baştaki sırayı, ilk zamanlar kendisine düşman olarak gördüğü Demir Altan Denizoğlu'na çoktan vermiştir. ➴ "Şimdi tekrar et içinden Zara, dönüşü olmayan yollara atılan adımlar, hayat boyu pişmanlığını boynuna dolar. Kurtulmaya çalıştıkça da seni boğar."

☙ Özgürlüğü istiyorum. Söke söke. Büyülü bir kafesin içinde doğan her çocuk, dünyaya gözünü açtığı ilk andan itibaren kendini yedi kapanlı öyküsünden sıyıracak beyaz atlı bir prensin varlığına inanır. Ben de onlardandım. Sanki efsunlu bir masalın ortasındaydım ve sarmaşık sandığım parmaklıklar beni bu karanlıktan çekip kurtaracak sandım. Yanıldım. Çünkü burası Tenebris. Dikenli bir örs. Ve benim beyaz atlı bir prensim hiç olmadı. Çünkü hayatım boyunca düşlediğim tek adam düşman saftaydı ve benden istediği yalnızca tek bir şey vardı. Bağımsızlığa tutsak bir melek. Adelin Midas. O benim. Özgürlük ise boktan bir şey. Çünkü tatmak uğruna her şeyimi feda etmeme rağmen bir türlü elde edemediğim tek şey. ☙ ❝Adaleti arzulayan bir adama göre fazla inançsızsın. Bütün hayatın boyunca doğrunun peşindeyken en büyük düşmanını, en görkemli zaafın yapmışsın. Zulmü. O ben oluyorum.❞ ÖRS SERİSİ, ikinci kitabıdır.