-noXera selam yakisikliii niye bakmiyosun ya beni cok kırıyosun -milanology ? -noXera yakisikliya bakmak sevapmis bana sevap kazandirmak ister misinnn??? e profilin gitti? MİLBAR

oku kani

iki yıl önce Bilgisayar mühendisliği bölümünden mezun olan Barış iki yıl boyunca işsiz gezmiş en sondan zar zor yakın arkadaşı Akut'un yanında işe girmeyi başarmıştır. Barış bu işe o kadar muhtaç bir haldedir ki arkadaşının "ıce latte" diyerek tanımladığı mendebur patron Milan Önder bile gözünü korkutamamıştı

Barış ve Milan'ın tek ortak noktası birbirlerinden nefret etmeleriydi. En azından ikisi de öyle sanıyordu. Üniversitenin ilk gününden beri her konuda rakip olmuşlardı. En yüksek not, en iyi sunum, en popüler öğrenci... Hatta kantindeki son tost bile. Birbirlerini sinir etmek, nefes almak kadar doğal geliyordu. Fakat okulun düzenlediği büyük bir yarışmada yapılan küçücük bir sistem hatası, hayatlarını altüst etti. Artık herkes onları "kampüsün en uyumlu çifti" sanıyordu. Üstelik yarışmadan çekilirlerse ikisinin de aylardır hayalini kurduğu ödül ellerinden gidecekti. Yapabilecekleri tek şey vardı. Sahte sevgili olmak. Bu hikâye tamamen kurgusal amaçlarla yazılmıştır. Hikâyede yer alan karakterler, olaylar, ilişkiler ve kişilik özellikleri gerçek hayatı yansıtmamaktadır.

enemies to lovers gibii||

Milan, evinin duvarına graffiti yapan kişiyi ararken bulduğu instagram hesabına yazar. texting × düzyazı

"Umarım başka bir evrende, daha iyi biri olursun."

okulun popüler basketbolcusu milan ve okulun sessiz, içine kapanık söz yazarıı barış..

[Aref + MilBar] "Her soyunma odasında duşa girdiğimde beni böyle perdenin aralığından dik mi izleyeceksin?" Efe dolabında eşyalarını toparlarken ensesinde kulağına doğru bir fısıldama hissettiğinde irkildi. Başını çok hafif arkaya çevirdiğinde esmer oğlanın koyu kahve gözleriyle buluşmuştu kendi kahve gözleri. Daha sonra gözlerini kaçırıp arkasına geri döndü. "Yok öyle bir şey... Yanlış anlamışsın sen. Ben sadece boş duş var mı diye bakınıyordum." Esmer çocuk, önünde sırtı ona dönük şekilde duran çocuğun konuşmasıyla kıkırdadı. "Hmm. Vardı aslında boş, neden girmedin daha sonrasında?" Efe, paniklediği ve heyecanlandığı için eşyalarını umursamadan dolabının kapağını sertçe kapatıp arkasında ki esmer oğlana döndü. "Sanane ya? Keyfim ve kahyası girmek istemedi. Oldu mu?"

"O benim ruhumun benden daha çok kendisi... Bizim ruhlarımız her neyden yapılmışsa, onunki ile benimki aynı." ! tamamen hayran içeriğidir, gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur.!