gulaybalkan
- Reads 31,022
- Votes 237
- Parts 3
On dokuz yaşındaydım ve abimin en yakın arkadaşı, çocukluğumdan beri abi dediğim o adamın sarsılmaz iradesini yerle bir etmeye ant içmiştim.
Aramızdaki on bir yaşlık uçurum ve abimin hemen yan odadaki varlığı, içimdeki ateşi söndürmeye yetmiyordu. Turgay benim için artık güvenli bir liman değil, içine düşmek istediğim en büyük günahtı.
Abimin gölgesinde, sessizce başlayan bu savaşta tek bir kural vardı.
İlk dokunan yanar, ilk kaçan mahvolur.