"Bana bir can borcun var. O canı senden almadan... ne sana ne bana ölüm yok. Ama küçük bir cezayı hak ettin. Bundan sonra bana karşı gelmemeyi öğreneceksin, küçük kız." Yoruldum artık. Sürekli gelen tehdit mesajlarından, arkasına saklandığı karanlıktan, pis oyunlarından bıktım. Adam gibi karşıma çıksaydı ya. Alacaksan intikamını al! Neden hep gizli köşelerden sokuluyor, neden hep kirli yolları seçiyordu? Daha dün attığı mesajla midem ağzıma geldi. "139 numaralı odaya git ve o adamla birlikte ol. Yapmazsan neler olacağını biliyorsun." Aynen böyle yazmıştı. Elbette gitmedim. Ama şimdi bedelini ödüyorum. Beni kilitli bir soğuk hava deposuna tıktı. Cani! Buz gibi, kemiklere işleyen bir soğuk vardı içeride. Üzerimdeyse sadece ince, kısa kollu, ayak bileklerime kadar inen çiçekli bir elbise... Ve ben deli gibi titriyordum. Dişlerim birbirine çarpıyor, nefesim buhar olup havaya karışıyordu. Telefonum elimdeydi ama çekmiyordu. Yine de o bana mesaj atabiliyordu. Aklım almıyor, nasıl yapıyordu bunu? Öleceğimi biliyordum. Az kaldı, hissediyordum... ama o buna izin vermezdi. Ölmemi bile istemiyordu. Aşağılık herif! Ayçınar nerede? Neden hâlâ gelmedi? Her zaman gelirdi. Hep yanımda olurdu... neden bu kez yok? 📍📍📍 AY VE GÜNEŞ MİSALİ İSİMLİ ÇIKAN İLK VE TEK KİTAPTIR!!!

Bu bir oyun. Başından beri öyleydi. Ama kimse tek başına kaybetmedi. Bir ölümle başladı. Oyun kurulduğunda, ilk hamle çoktan yapılmıştı. Kurbanlar belliydi, yollar çizilmişti. Ama kimse, piyonların da savaşacağını hesaba katmamıştı. Aden, arkadaşlarıyla birlikte bu oyunun içine sürüklendi. Kimi kayıplar verdi, kimi zaferler kazandı. Ama öğrendiği tek bir gerçek vardı: Her adımın bir bedeli oldu. Ve bazen, bir sonraki hamleyi yapmak için geçmişin hayaleti ile yüzleşmek gerekirdi. Katil pusuda beklerken, dostluklar sorgulanırken, her hamle yeni bir bedel doğururken... Onların önünde tek bir seçenek vardı: Hayatta kalmak. Ama ne kadar ileri giderlerse, o kadar geriye çekildiklerimi fark ettiler. Çünkü bu sadece bir kovalamaca değil, ölümün ta kendisiydi. Bir satranç tahtası. Kan döküldü. Piyonlar feda edildi. Kurbanlar verildi. Ama oyunu kuran bir şeyi unuttu: Piyonlar da şah olabilir. Oyunu kazanabiliriz. Ama önce hayatta kalmalıyız.

Kazanmak mı? Yoksa kaybetmek mi? Kaç kere hayata karşı savaşımda kazandım, girdiğim her savaşta çoğunlukla kazanırdım.. Peki neden bu savaşta kaybettim... Neden kalbim aşk savaşına yenik düştü? "Bebeğim" dedi başımı kaldırıp ela gözlerimi siyah harelerine teslim ettim, o hareler bana karşı bitmeyen bir sevgi besliyordu. "Karanfil kokulum" dedim bana söz versin, kalbim sevgisine ve güvenine yenik düşmüşken söz versin. "Söyle bebeğim" dedi parmakları hala çıplak kolumda geziyordu, desenler çiziyordu. "Bana söz ver" dedim burnumun üzerine uzunca bir öpücük bıraktı. "Yatağımız sadece ikimize özel olsun olur mu?" "Sadece ikimize özel" dedi sesinde huzur bulduğum adam. "Kimse değil oturmak yanına bile yaklaşamaz" "Söz mü?" Dedim burnunu saçlarıma daldırdı. "Söz bebeğim" dedi Benim karanfil kokulum... Benim Berzan'ım... •Mardin Masalının düzenlenmiş halidir• •+18 sahneler mevcut olacaktır, psikolojik şiddet ve işkence sahneleri fazladır. Eğer bunları sevmiyorsanız lütfen okumayın.• ©️ Tüm hakları saklıdır.

Yağmur yağdı. O gece mardin bana ağladı. "Oysa bir umuttu senin aşkına tutulmak ama sen beni o sevdada boğdun."Yeşil gözlerim onun kahve harelerine değdi. "Sen ebruyu bile kabul ettin ama beni asla sevmedin berzan ağa."Sesizleşti bedeni kaskatı kesildi kaşının üstündeki yarada kaldı gözlerim bana ait olan yara'da.

Berdel... Bir takas. Bir bedel. Bir kadının kaderini mühürleyen soğuk bir zincir. Mardin'in tozlu sokaklarında hiç istemediği bir hayata mahkûm edilen Dilda, abisinin hatasının bedelini ödemek zorunda kalmıştı. Ne bir söz hakkı vardı ne de kaçacak bir yolu... Kendi hayatını yaşamadan başkasının kaderine zincirlenmişti. Dilda, bu evlilikte sadece bir gelin değil aynı zamanda bir mahkumdu. Onu bekleyen adam Ferzan Ağa... Öfkesi, nefreti ve soğuk bakışlarıyla Dilda'yı bir cehenneme sürüklüyordu. Ama asıl soru şuydu: Bu cehennemde yanacak mıydı yoksa küllerinden yeniden mi doğacaktı? İçine sıkıştığı bu zincirleri kırabilecek mi, yoksa sonsuza dek kaderinin esiri mi olacaktı? ☀️ Kapak tasarımı ve kurgu şahsıma aittir herhangi bir çalıntı söz konusu olduğunda hukuki süreç başlatılacaktır!

#Berdel- 5 yerde🖤🏅(25.12.2019y.) Mardin... Yürekleri yakan Mardin.. Yine birinin çığlıklarına kulakrını kapattı. Yine bir hayatın mahvoluşunu izledi... Yine bir töre... Yine bir annenin feryatları... Yine bir aşkın parçalanışı... Mardindi bu taşıyla toprağıyla kan kokan şehir... Bu hikayede İstanbullu bir kız ve Mardinin Ağası yer alıyor. Herşey görindüğü gibi değildir. Hikayeme bir şans ver. Gelinde duyun Dilanın haykırışlarını. Azatın her seferinde vicdansızlığını. Bu hikaye birkez daha Berdele mahkum. Onların hayatı, kaderi Berdele mahkum... © Tüm hakları saklıdır. Kitap kopyalanamaz. - Kitap kapağı @writerladyy'e ağittir. Bu hikaye 08.07.2019 tarihinde başlanmıştır...

Bir yıl içinde 4. baskıyı gören "Gelin" kitabım yeninden Wattpadde, sizlerle. İp atlarken geldi baba bildiğim amcam yanıma. Örgülü saçlarımın üstüne kırmızı bir yemeni attı. Gözleri yaşlıydı. Onu hiç gözleri yaşlı görmemiştim. İç yeleğinin cebine elini attı ve altın köstekli saatini çıkarıp, avuçlarıma bıraktı. Bunu bana, evime döneceğimde vereceğini söylemişti. "Artık gitme vakti kızım." dedi amcam. "Nereye?" diye sordum. "Eve mi? Ama daha erken amca. Arkadaşlarıma söz vermiştim." Amcamın güçlü yüzü daha da soldu. Sakallarını kardı ve sarığını düzeltti. Canı bir şeye sıkılmış gibiydi. Onu teselli etmek istedim. Elimi uzattım ama o, geri çekildi. "Artık oynamayacaksın kızım. Artık benim evimi de, evin bilmeyeceksin. Kocan olacak. Onun evini çekip çevirecek, ona kadın olacaksın." Kadın olmak? Ama kadın anne bildiğim yengeme denirdi. Kadın, kocaman bedenlere denirdi. Kadın kocası olan kişilere denirdi. "Seni everdim Zelal." dedi amcam çatallı sesiyle. "Bugün nikahını kıyacağız. Kocan ve kayınbaban seni bekliyor." Evlenmek... Bu mümkün müydü? Ben daha 14 yaşındaydım. Ve bir adamın, karısı olacaktım. Bilmediğim ama çok sonra öğreneceğim bir gerçek de vardı. Bu, benim ilk evliliğim olmayacaktı. ... Yaşanmış bir hayattan esinlenerek yazılan bu hikayede isimler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Bu, bir çocukgelin hikayesidir.

"Anne ben okula gidiyorum" "Okuldan gelince sana çok güzel bir haberimiz var" dedi babam. Babam iki elinide birbirine sürttüğüne göre çok kötü bir haberin olacağını düşünüyordum. Ama babamın tabiriyle iyi bir haberse benim cehennemi yaşacağıma işaretti. "Tamam" dedim evden çıktım. Yüzüm düşmüştü babam öyle bir şey dediği zaman ya ben yanıyordum yada abim. Abim yanmamıştı bu hikayede Korkmaz Ailesinin kızıyla evlenmişti. Bir erkeğe göre istemediği biriyle evlenmek cennetti. Çünkü o kızı ne kadar sevmese bile bir başkasıyla birlikte olunca erkeklerde belirgin olan bir şey yoktu. Ama iş kadınlara gelince ya hamile kalırdın yada o cehennemde yanardın.

Istanbul'u bir kızın Mardine gelin gitmesi... Aşkın, törelerin, aile bağlarının ve kültürel çatışmaların iç içe geçtiği bir hikâye... 'Yeni Gelin', İstanbul'un modern hayatından Mardin'in geleneksel konaklarına uzanan bir aşk serüvenini anlatıyor. Tutkulu bir aşkın peşinden koşan Tuana, kendisini hiç tanımadığı bir dünyada bulur. Çağan'ın aşkı için göze aldıkları, iki gencin önüne çıkan engeller ve aile baskıları, her sayfada okuyucuyu derinden etkiliyor. Tuana'nın hem aşkına hem de kendine sahip çıkma mücadelesi, okuyucuyu hem duygulandıracak hem de anlqar, kahkaha attıran sahneler ve aşkın kazanıp kazanamayacağını sorgulatan olaylarla dolu. Tutku dolu bir dünyaya adım atmaya hazır olun!