Denizaltında yapılan bir deneye çocukken maruz kalmış olan Maral, kendisi için kurduğu bir hayatta onu evlatlık edinen ailenin yanında büyümüştür. Deney yüzünden kaybettiği sesine rağmen, tutunduğu piyona ile müzikalin piyanistliğini yaparak hayatına devam ederken ise müzikalde çalışmaya başlayan yönetmen kurduğu hayatını tamamen altüst eder. Yönetmen, onun gibi denizaltından adaya bırakılan bir denektir ve hedefi deney yüzünden başlayan ölümleri engellemektir. Bu yolda Maral'ın da yanında olmasını isterken ise bir yandan da diğer denekleri aramaya başlar. Çünkü önlerine sürülen ölümler, deneyin aslında hala devam ettiğinin ve denizaltının karaya çıktığının habercisidir. Kalbini kendi zindanlarına hapis edip duygularını tamamen yok sayan Maral ise kurduğu hayatında yaşamaya devam ederken, asla beklemediği aşk çocukluğunun mırıldandığı bir ses olarak önüne sürülür. Denek 6 olan Yönetmen, onun tüm hayatını tekrardan var etmesine sebep olacak adımlar atarken ise Maral ölmemek için kabul ettiği bu yolda kalbine başkaldırabilecek midir? "En acımasız romanlar ve okuyanların daima hayalini kurduğu o masalsı sonları." Dedi. "Tıpkı şu an bizim bu dansımız gibi..." Ensesindeki elim karıncalandı, taşı tüm avucumda hissettim, onun ise tebessümü büyüdü. "Sana masalsı bir sonumuz olacağının sözünü veremem Maral. Ama hiçbir şey hissetmeyen bu adamın, dansını süsleyen tek kadın olduğun için o özgürlüğüne kavuşturacağımın sözünü verebilirim."

Dila, bir gece hayalindeki adamın özelliklerini tek tek yazarak bir manifest yapar. O an bunun yalnızca içini rahatlatan küçük bir ritüel olduğunu düşünür. Fakat staj yaptığı yerde yaşanan beklenmedik bir değişiklik, onu patronun oğlu Devrim Sipahi'yle karşı karşıya getirir. Devrim; mesafeli, kontrollü ve kolay kolay kimseyi hayatına almayan biridir. Dila ise lafını sakınmayan, güçlü, inatçı ve geri adım atmayı sevmeyen bir kadın. İlk karşılaşmaları gergin geçer. Zamanla aralarındaki sertlik yumuşasa da hiçbir şey sandıkları kadar kolay ilerlemez. Devrim'in içinden geçtiği zorlu süreç, geçmişten taşınan yükler ve etraflarındaki insanların yarattığı yanlış anlaşılmalar, ikisini de defalarca sınar. Dila ise bu gergin tanışmanın ardındaki asıl nedeni uzun süre fark edemez. Manifest; iki zor karakterin birbirine rağmen değil, birbirine rağmen de yaklaşabilmesini anlatıyor. Korkulara, kaygılara, eski yaralara ve hayatın beklenmedik darbelerine rağmen bir arada kalabilmeyi... Kan bağı olmadan da aile olabilmeyi, kendi ayakları üzerinde durmayı, gerçekten sevmeyi ve sevilmeyi öğretiyor.

"Mevsimlerden papatyayı severim. Sonra seni. Sonra yine seni. Ve hep seni..."

Yan komşum sırtından kanatlar çıkarabilen bir canavardı ve ben ona âşık olmuştum.

"Kız Hayat Annenler gelecek mi yarın ki düğüne?" Ay yoksa... Alp evleniyor da benim mi haberim yoktu? "Kimin düğünü abla?" diye sordum, tereddütlü çıkan sesime içimden küfür ederek. Eşarbının alnını düzeltip güldü babaannemin eski kiracısı olduğunu hatırladığım maviş gözlü teyzem. "Kız kimin olacak, Alp'lerin işte." Ay durun! "Kız Fatoş! Yan-" diye konuştuğumda cümlesini kesen Fatoş ablanın yanındaki kadın oldu. "Kız bu Cihangir değil mi?" Kimi diyordu bunlar? Başımı çevirirken düştüğüm için ağrıyan boynumla dudaklarımdan 'ah' nidası çıksa da kim olduğuna bakmadan da bilirdim de geri kalamazdım işte. Abimin biricik arkadaşı Cihangir'i diyorlardı. "O, o. Baksana nasıl boylu poslu gız!" Kucağında torununu gezdiren bakkalın karısı Nuran abla sözlerini sürdürdü. "Öyle öyle. Pek bi' çalışkan maşallah. İdeal koca adayı işte!" Adamın uzun boyundan olsa gerek sesinden, nefesinden önce, hakkında çıkan laflar önden geliyordu. Erkek olmasına rağmen çizilmiş gibi bir yüze sahipti. Hani derler ya Allah özene bözene yaratmış diye. Vallahi öyleydi. Kalem gibi çizilmiş biçimli olan kavisli kaşları, birbirine tam ölçülü ne kalın ne ince dudaklarıyla dergilerden çıkmış gibi havası vardı. ... Ağaç kabuğu ailesine hoş geldin değerli okuyucu umarım keyifle okursun🏵️

"Dokuz aylık varlığına alıştığım gibi on yedi yıllık yokluğuna da alıştım." Sezai Cakalı ve Fazıl Ender... İki yakın dost... Ta ki birinin hırsları diğerinin varlığına son olana kadar. Figen Eza Cakalı, oldukça durağan ilerleyen hayatına yediği darbeyle tüm dengesini şaşırır. Geçmişinde yeri olduğunu ima eden bir adam, babasını kaçırıp evini dağıtırken tek çaresi o adamın peşinden gidip ailesini ayakta tutmaya çalışmaktır ama bilmediği bir şey vardır: Keskin Han Ender, onun küçüklüğünün tek bir kısmına değil, tamamına aittir. Onu hatırlamayan Figen ise Keskin'i tamamen düşman safta görmeye başlamış, geçmişinin ihanetiyle yüzleşeceğinden habersizce babasını savunmak için canını ortaya koymuştur. Bu kitap iki dostun ihanetinin hikayesi. Bu kitap Fazıl'ın sırtından bıçaklanışı, Füsun'un çaresizliği, Keskin'in unutuluşunun satırlara dökülüşü ve bu kitap Figen'in oyun arkadaşına Eza oluşunun kelimelerle canlanışı... Bu hikaye rüzgar güllerinin dahi boynunu büken bir unutuluşa şahit olmak isteyenlerin yuvası.

Adımı kendim seçtim, Mavi. Herkes karanlığı siyah sanır ama karanlık Mavi'dir. Bazı insanlar yaşar. Bazıları... Öldürür. Ben öldürenim. Mavinin Resitali evrenini okumaya hazır mısın?

Gecenin geç saatlerinde bitirmesi gereken projesini hazırlayan Leyla'nın aldığı bir mesaj, tüm hayatını değiştirmek üzeredir. Bilinmeyen Numara O dosya bugün masamda olacaktı. Sabah ya dosya masamda olur, ya da masayı sana sokarım Siz Ne diyorsun lan sen?

Varlığın ve yokluğun arasındaki çizgi ne kadar incedir? Ela, kendini bir anda büyük bir karmaşanın içinde bulana dek böyle bir soruyu aklının ucundan bile geçirmemişti. Şafak, onu çocukluğundan beri yalnız bırakmayan tek arkadaşıydı. Bir gece, anlamsız bir vedaya kadar hayatının tam ortasındaydı. Daha sonra Ela, hayatında büyük bir yeri olan Şafak'ın çevresi için bir boşluk olduğunu öğrendiğinde iki seçenek arasında kalmıştı. Hiç var olmayan adamın geri gelişini mi bekleyecekti yoksa geçmişte kalan bütün anılarını silmeli miydi? Kayıp bir adam ve bitmek bilmeyen bir bekleyişin hikâyesi.

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1