Bir üsteğmen ve aşık olduğu komşu kızının hikayesi... Aşkından habersiz olduğu adam için kalbi atmaya başladığında 20 yaşındaydı Gülce. Çocukluğunu geçirdiği Bozcaadada beraber büyüdüğü adamla aynı kişiydi bu: Sancak Erkuran. Sonra bir gün karşısına geçmişti Sancak ve gözlerinin içine baka baka "Bana artık abi deme," demişti. Tek bir cümleyle kalbini altüst etmeyi başarmış ve bildiği her şeyi değiştirmişti. Aynı günün gecesinde ise gitmişti Sancak Erkuran. Çünkü işi ve aşkı arasında bir tercih yapmak zorunda kalmış ve hayatını, vatanı uğruna feda etmişti. Yıllardır içinde büyüttüğü sevdasının küllerini kalbine hapsedip öylece gitmişti.

Damlalar halinde düşen her yağmur ruhumu arındırıyordu umutsuzluktan.Senin 'tek' sen olduğun için varlığın,kalbimde hayat bulacak.Sen yine 'teşekkür edeceksin' bana.Seni bu kadar güzel sevdiğim için.Yağmur dinecek,ama ardında gökkuşağı kalacak.Onu görünce bizi anımsayacaksın.Tek sen değilde 'ikimiz' olduğu için.Şiirler yazılacak sayfa sayfa.Sen yine karşılaştığın yazılarda bizi anımsayacaksın.Sigara paketini koyacaksın önüne.'Bu kız çok sigara içerdi,dinlemezdi beni' diyeceksin.Ben yine aklına geldiğimden sevinç duyacağım.Geçtiğin sahilde,beraber geçirdiğimiz zamanları anımsayacaksın.Sokak lambaları aydınlanacak.Ay belirecek,yine anımsayacaksın.Ben yine yakınında olmasam bile,kalp atışlarını duyamadığım için ağlayacağım.Sen ciğerlerimi sigara dumanıyla doldurmama kızacaksın.Ben yine gidenin 'sen' olduğunu hatırlatacağım sana.Kokun başkasının burnuna dolacak.Ben vicdanının rahat etmesine ağlayacağım.Bir gün 'biri 'beni anacak.Sen 'bizi' kaybettiğine yanacaksın...