Ben Defne hikayemi okumak ister misin 🦋

Bir insan neden başkalarına acı çektirmekten zevk alır ki? Neden bu hoşuna gider? Aşık olduğu adam için neden diğer insanlara acı çektirir? Ya da adam aşık olduğu kadın için neden başkalarına zarar verir? Adam kadının gözyaşına kıyamıyordu, onun bir saç teli için dünyayı yakardı.. Kadın ise adamın gamzesine aşıktı, o gülüşü kaybetmemek için canı pahasına savaşırdı.. Uçurum kenarındaydılar sanki.. "Sevenler bir adım öne çıksın" dediler. Acısı kalbinin en derinlerine işlemiş, yavaş yavaş diğer organlara bulaşan hastalık gibiydi. Ölümcül bir hastalık... Umudunu kaybetmiş, ölümü bekleyen çiçekler gibi bekliyordu sadece.. *** Yazardan: Bir İpek atasözü derki: "Bir yerde mutlu olabilmenin yolu oraya sıçabilmektir." Hadi o zaman yaşamaktan vazgeçme! Hayat felsefen bu söz olsun..❤ Kitabın başlangıç tarihi: 21.12.2017♥♥ Kitap kapağı yapımını üstlenen Okumak__ozgurluktur'e teşekkürler ❤❤

"Karanlıkta kalınca gözlerini sımsıkı yumardı çünkü kendi yarattığı karanlık, maruz kaldığı karanlıktan daha vicdanlı gelirdi." 21 Ağustos 2005. Saat 02.53 Sadece eğlenmek için beş arkadaş yola çıktılar. Fakat gecenin sonunda eve dört kişi döndüler. 17 Ağustos 2016 Sır perdesi yeterince kapalı kaldı. Birinin onu aralaması gerek.

053*****1- *bir fotoğraf gönderdi* yakışıklı müdür - siktir... yakışıklı müdür - ben değil de bir başkası baksaydı bu fotoğrafa 053******1 - sizin bakacağınızı biliyordum müdür bey yakışıklı müdür - kimsin sen? _________________

Nefret ettiği bir insanoğluna aşık olmuş bir cin aşık bir cini olan kız Peki sizce bu aşka ne olacak başlamadan bitecekmi yoksa büyük bir yasak aşkmı olacak

"Derler ki en iyi şifacı, yaralı şifacıdır. Ve bütün şifacılar günün birinde yaralanmaya mahkumdur..." Kim olduğunu sorguladıkça dünyasının sahtelikten ibaret olduğuna anlamaya başlayan Işıl Özsoydan, öğrendiği gerçeklerle ne yapacağını bilemez ve her geçen gün biraz daha yalnızlaşarak yabancılaşır. İnsanlar "Yaralılar" ve "Şifacılar" olarak iki kategoriye ayıran bir sosyal medya platformundan tanıştığı Oflaz Kantemiz'in, kendisini bu durumdan kurtaracak kahraman olduğunu düşünmektedir. Ancak geçmişi belirsiz, davranışları tutarsız olan bu gizemle adamın, kendi dünyasının yıkılışına şahitlik etmiş yaralı bir şifacı olduğundan birhaberdir. Işıl yıllardır inkar ettiği gerzeklerle Oflaz sayesinde bir bir yüzleşirken Oflaz'ın yaralarının kanamaya başlamasıyla dünyaları altüst olur. Artık ikisinin de akıllarında tek bir soru vardır: Işıl'ın parıltısı, Oflaz'ın büyülü ruhunu kurtarmaya yetecek midir?

Kocası yıllar önce ölen Leyla, evli olan kiracısıyla aşk yaşamaya başlar. Peki bunun sonu nereye varacak? Bu yasak aşk nereye kadar sürecek? +18 sahneler olacak. Rahatsız olacaklar okumasın. 12.03.2023 - 18.06.2023

Bilinmeyen Numara: Sen benim sesime, kelimelerime sağırsın Uraz Barın Arkan Bilinmeyen Numara: Bakıyorsun ama görmüyorsun notalarımı Bilinmeyen Numara: Kulaklarına dolsa da duymuyorsun şarkılarımı Bilinmeyen Numara : Ama öyle bir gün gelecek ki, benden başka hiçbir melodiyi duymaz olacaksın, Bilinmeyen Numara: O Zümrüt yeşili gözlerin benden başkasını görmeyecek, kapımda köpek olacaksın. Bilinmeyen Numara: Dudaklarıma kapanmak için kıvrandığın her an o halinden zevk alacağım. Bilinmeyen Numara: O laflarını sana teker teker yedireceğim sana, Bilinmeyen Numara: Bana deli gibi aşık olacaksın. (Uyarı: Küfür, argo, cinsellik gibi +18 ögeler barındıracaktır) ➿➿➿ #1 gençkurgu - 07/01/22 #1 şehvet - 07/01/22 #3 gizem - 10/01/22 #2 bilinmeyen - 12/01/22 #1 text - 13/01/22 #1 bilinmeyen - 13/01/22 #3 aşık - 15/01/22 #1 küfür - 26/04/22 #1 bilinmeyennumara - 30/04/22 #1 sevgi - 11/05/22 #1 platonik - 14/05/22 #1 mesaj - 22/05/22 #3 anonim 30/09/2

°Yeni bir başlangıç hikayesi°

"Hayat mı seni karşıma çıkaran..." nefesi boynumu ısıtırken elleri belimi sardı. O gece beni şeytanlardan korumak için sırtından dökülüp koparılmış kara kanatları beni örttü. O gece bir şeytan vardı, bir de ben vardım. "Yoksa ben çok mu günahkar bir adamım, Yangınım?" ••• "Yakıyorsun." fısıldadım. "Beni yakıp kül ediyorsun." Islak dudakları göğüslerimden boynuma tırmandı. Parmakları tenime dokundu. Şehveti bedende, ruhta ve kalpte hissetti, hissettirdi. Soluğu tenime çarptı, yanmaktan kül olmuş tenimi nefesiyle harlayıp yeniden beni yakan ateşiyle kapladı. Birleşmiş bedenlerimiz ve ruhlarımız ateşimizde yanıp kül oluyordu. Her dokunuşta, birbirine özgürleşen, her solukta ve tutku dolu her bakışta ateş yeniden harlanıyor, daha büyük bir güçle kıvılcımlanıp parlayarak yanıyor ve yakıyordu. "Sadece sen mi yanıp kül oluyorsun?" diye sordu. Sesini duyunca ürperdim. "Bu ateş ikimizi de yaktı, kül etti sonra yeniden yandı. Bundan asla kurtuluş yok. Küçük bir kıvılcımdan yanan ateş daha büyük yangınların başlangıcı olacak." Ateş ve barut gibiydik. Kendi ateşimizle yanıp kül oldukça, daha da yandık. Yandıkça birbirimizi yaktık. Bu gecede yanıyorduk. Onun ateşiyle yanıyordum. Kül eden oydu, kül olansa ben. Kapak tasarımı; thezeyyra