O sadece ateşin yaktığını bilirdi, ateşte yananı görene kadar... 06.12.17 = Genç Kurgu #767 "Sarı, hiç fark ettin mi?" "Neyi?" diye sorup yüzüne baktım. Esmer tenine yakışan kahverengi gözleri, dolgun dudakları ve orantılı burnu vardı. Çekici göründüğünü söyleyebilirim. "Senden başka yanıma kız gelmediğini." Omuz silkip başımı iki yana salladım. "Peki neden gelmiyorlar biliyor musun?" Başımı yine, merakla iki yana salladım. "Neden?" "Çünkü beni tanıyorlar." "Ben de seni tanıyorum." dedim gülümseyerek. "Yanılıyorsun." dedi ukala tavrıyla. "Burada kimse bana yaklaşmaz. Günay Çetesi nasıl, diye sor birilerine. Emin ol herkes adımızı duyduğunda titreyecek." "Peki bu grubu kuran kim? Bu grubun lideri kim?" Dudaklarını büzüp dişleri arasından nefes aldı. "Doğuş Aral..." × × × Mine Köseoğlu ©Tüm Hakları İçi Boş Bal Kavanozumda Saklıdır.

25.12.17 - Mizah #877 -Tamanlandı- "Çabuk beni öp!" diye gürledi. Bunun bir şaka olmadığını anlayınca yutkunup yüzüne yaklaştım. Yanaklarım yanmaya başlamıştı. Kendimi geri çekeceğim sırada beni bir anda altına aldı ve kollarından destek alarak üzerimde durdu. "Emrime itaat etmiyor musun sen?" "Yok canım saçmalama," Zorla güldüğümde "Bir daha beni ikiletme," diye tısladı ve "Çabuk öp beni yoksa ben öpersem fena olur." diye ekledi. Yutkunup başımı kaldırdığımda dudaklarını dudaklarıma bastırdı ve başımın yastığa düşmesini sağladı... × × × Mine Köseoğlu ©Tüm Hakları İçi Boş Bal Kavanozumda Saklıdır.

-Tamamlandı- "Ya sonra?" "Sonra... Yağmur olup yağacağım üzerine. Gündüzleri güneş besleyecek beni, geceleri ay. Her dolunayda yanında olacağım." Gözlerim çoktan dolmaya başlamıştı ama ağlamak istemiyordum. Gidiyordu, gidiyordu ve beni hiç sevmemişti. Beni sevdiğini sandım, yanldım. Şimdi ne olacak? Yitirdiğim güvenimi geri kazanamam, şimdi ne olacak? "Peki ya, beni ne kadar sevdin?" × × × Mine Köseoğlu ©Tüm Hakları İçi Boş Bal Kavanozumda Saklıdır.

Ellerimi beyaz yağmurluğumun ceplerine koyup salınarak yürümeye devam ederken bir anda sert bir darbeyle duvara çarptım. Uzun boylu bir oğlan bana çarpmış ve "Pardon!" diyerek koşmaya devam etmişti. Duvardan destek alarak doğruldum ve içten içe küfretmeye başladım. Yüzünü göremesem de aklıma kazımıştım bu sesi ve duyduğum yerde onu boğazından keserek paramparça edecektim. Bir süre uzun boylu yabancının Caner abiyle konuşmasını izledim, dudaklarını okumaya çalışıyordum. Caner abinin dudak büzerek başını iki yana sallamasıyla bir şey olduğunu anlamıştım. Büyük ihtimalle yabancının aradığı kitap burada yoktu. Kütüphaneden çıktığımda hâlâ sağanak yağışın durmadığını fark ettim. Yağmurluğumun şapkasını başıma geçirip gökyüzüne baktım. Dudaklarıma düşen yağmur damlalarını dilimle temizleyip yuttum. Başımı eğip yürümeye başlayacağım sırada yabancının sesi kulaklarımı tırmaladı. "Beyazlı, bakar mısın bana?" Arkamı döndüm ve gözlerimi etrafta gezdirip benden başka beyazlı olmadığına kanaat getirip başımı salladım. "Caner bey sizin çok iyi bir okuyucu olduğunuzu söyledi. Dün ben buraya bir kitap bıraktım ancak kahramanların ismini ve hikâye akışını unuttum. Bana yardımcı olur musun? Kısa bir kitap özeti çıkarmama yardım et." Başımı sallayıp "Kitabın ismi ne?" diye sordum. "Küller Şehri," dedi ve siyah ceketinin cebinden ellerini çıkardı. Sağ elini bana doğru uzattı, uzun parmakları kızarmış ve eklemleri beyazlaşmıştı. Gözlerine bakmaya başladım, kalbim duracak gibi hissediyordum. Tanrı'm, bunun olması mümkün mü? O, Samet Ulusoy olabilir mi? "Ben..." × × × Mine Köseoğlu ©Tüm Hakları İçi Boş Bal Kavanozumda Saklıdır.