17 yılını acı ve şiddet içinde geçirmiş, hayattan beklentilerini ve umutlarını kesmiş tek dileği ölmek olan her gün ölmeyi dileyen bir kız. Bir gün ailesinin gerçek olmadığını ve çektiği bütün acıların boş olduğunu öğrenirse neler mi olur gelin beraber yaşayalım.

Giriş Var Çıkış Yok Grubuna 0572*** tarafından eklendiniz Giriş Var Çıkış Yok 0572***: Selamın Hellü gencolar 0572***: Ben benim sen sensin 0572***: Sen sensin o da o 0572***: O da o onlar da onlar 0572***: Onlar da onlar biz de biz 0572***: Biz de biz sizde siz 0572***: Siz de sizsiniz biz de biziz 0572***: Mükemmel derecedeki edebiyatım bitti 0572***: Geri kalan sizde valla 0585***: Yine ne saçmalıyorsun Cafer

12024 yılında bir imparatorluğun ve krallıkların varisleri bir görev için 2024 yılına gitmek zorunda kalır ve Evrenler karışmaya başlar

"Bunu sen istedin güzelim. Hadi kıyafetlerini çıkart ve o işkence masasına yat." Korku tüm hücrelerimi ele geçirmiş zangır zangır titriyordum. "ö..öz..özür dilerim, bir daha olmaz lütfen" Kollarımda parmaklarını hissediyordum. Sürüklemeye başladı. Bir şeyler yapmalıydım. Kurtulmam gerek. Evet, Kurtulmalıydım. O anda belindeki silah bana büyük bir ihtişamla göz kırptı..... WATPATT'İN İLK VE TEK SAPLANTILI KATİL İSİMLİ KİTABIDIR. DİKKAT!! BAĞIMLILIK YAPAR.... İŞKENCELİ VE BOL KÜFÜRLÜ BİR KİTAPTIR RAHATSIZ OLACAKLAR KESİNLİKLE OKUMASIN!!!!!!!

Dışarıdan normal kamp gibi görünen, içine girdiğinizde kan gölünden boğulacağınız bir yer düşünün. İnsaların çığlıklarının kulaklarınızı delerek beyninizi uyuşturduğunu... Düşündüyseniz diğer bölüme geçin ve İŞKENCE KAMPI'na hazır olun.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

Özel Kuvvetler'de görevli, bombacı olarak bilinen bir tim komutanı; Üsteğmen Ayla Akdoğan. Özel Kuvvetler'de görevli, başarılı bir keskin nişancı; Kıdemli Üsteğmen Savaş Korkmaz. Ayla komutasındaki Kül timi, sınır ötesinde bir operasyonu üstlenir. Karlı dağların üzerinde, bombaların ve kurşunların arasında operasyonu başarıyla tamamlayıp haftalardır esir tutulan, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin göz bebeği olan timi kurtarırlar. Ayla; işkenceden ve patlamadan etkilenmiş, yüzü kan revan içinde kalmış bir askerin yanından geçmeye yeltenirken askerin eli kalkar ve Ayla'nın dikenli tellerle çevrili yüreğine dokunur, orada bir savaş başlatır. Çünkü o asker; Ayla'yı yıllar önce veda bile etmeden terk eden eski sevgilisi, Özel Kuvvetler'de görevli Kıdemli Üsteğmen Savaş Korkmaz'dır. > 2025 | SERDENGEÇTİ

Nişanlısının 1 yıl önce şehit haberini alan Piraye.... 1 yıl boyunca başka bir ülkede vatanını savunan yüzbaşı Ertuğ. Kıtaları birleştiren bir aşk...

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."